Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyKazimierz Dziewanowski (pseud. Karol Jeż, Karol Grodkowski, Jan Kasprzyk [wspólnie z Wiesławem Nowakowskim]; ur. 7 listopada 1930 r. w Warszawie, zm. 20 sierpnia 1998 r. w Piszu) - polski pisarz, dziennikarz, reportażysta, podróżnik i dyplomata.
Spis treści |
Syn Kazimierza Dziewanowskiego i Krystyny Rosé.
Podczas II wojny światowej uczył się na tajnych kompletach Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego w Warszawie, po wojnie także gimnazjum w Konstancinie-Jeziornie. W 1946 r. zadebiutował jako dziennikarz na łamach pisma "Młoda Rzeczpospolita". Od 1948 do 1954 r. pracował w redakcji pisma "Nowa Wieś", studiował w tym czasie na Wydziale Filologii Angielskiej i Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego.
Od 1955 do 1967 r. członek redakcji tygodnika "Świat". W 1961 r., wespół z Lechem Pijanowskim był współautorem scenariusza filmu fabularnego pt. Droga na Zachód (reż. Bohdan Poręba, Ryszard Ber), jednak wycofał swe nazwisko z czołówki filmu po nieuzgodnionych ingerencjach w ostateczna wersję scenariusza. W latach 1964-1970 pisywał recenzje do miesięcznika "Nowe Książki". Od 1968 do 1974 r. pracował w dziale zagranicznym "Życia Warszawy", w latach 1971-1972 publikował też reportaże zagraniczne w "Dookoła świata". Od 1973 do 1981 członek redakcji pisma "Literatura". W latach 1980-1981 działacz Komitetu Porozumiewawczego Środowisk Twórczych i Naukowych oraz Konwersatorium "Doświadczenie i Przyszłość".
W sierpniu 1980 r. przebywał w Stoczni Gdańskiej podczas strajków robotniczych. W 1981 r. zastępca redaktora naczelnego "Tygodnika Solidarność". Był także rzecznikiem prasowym Komitetu Organizacyjnego Kongresu Kultury Polskiej (jego obrady przerwało ogłoszenie stanu wojennego w Polsce, 13 grudnia 1981 r.). Współredagował opozycyjne pismo drugoobiegowe "21". Od 1983 r. współpracował z "Przeglądem Powszechnym". Pod koniec lat 80. uczestniczył w pracach Komitetu Kultury Niezależnej. Był członkiem komisji reform politycznych Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie. W 1989 r. brał udział w obradach "Okrągłego Stołu" po stronie opozycji demokratycznej (podzespół do spraw środków masowego przekazu). Od 1990 do listopada 1993 r. był ambasadorem Polski w Stanach Zjednoczonych. Od 1993 do 1998 r. współpracował, jako komentator, z dziennikiem "Rzeczpospolita" (m.in. rubryka "Zawsze w sobotę").
Po jego śmierci, 21, 22 i 29 sierpnia 1998 r. na łamach "Rzeczpospolitej" ukazał się cykl tekstów wspomnieniowych (wśród autorów znaleźli się: Lech Wałęsa, Tadeusz Mazowiecki, Krzysztof Skubiszewski, Stefan Bratkowski, Wojciech Adamiecki, Jan Nowak-Jeziorański, Zbigniew Brzeziński i Janusz Onyszkiewicz).
Od 2002 r. w Stanach Zjednoczonych przyznawana jest (przez Polish Institute of Arts and Sciences of America oraz ambasadę polską w Waszyngtonie) Nagroda im. Kazimierza Dziewanowskiego.
Członek Związku Literatów Polskich (1969-1983, w latach 1978-1982 członek Zarządu Głównego i Prezydium Związku), Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (1989-1998; współzałożyciel stowarzyszenia w 1989 r. i Członek Zarządu Głównego), Polskiego PEN Clubu (1988-1998) i Stowarzyszenia Euro-Atlantyckiego. Był jednym z Fundatorów "Fundacji Polska w Europie".
Jego żona, Honorata Dziewanowska (zm. 2005), była redaktorką książek; córka, Krystyna Dziewanowska-Stefańczyk - także redaktorem (pracowała m.in. w wydawnictwie "Prószyński i S-ka").
