Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł zawiera jedynie listę źródeł lub linki zewnętrzne, więc jego weryfikowalność pozostaje częściowo niejasna, z powodu niewystarczającej liczby przypisów umieszczonych w tekście artykułu. |
Kazimierz Kąkol (ur. 22 listopada 1920) - publicysta, polityk.
Od 1957 do 1974 był redaktorem naczelnym "Prawa i Życia". W 1965, po wyroku w tzw. "aferze mięsnej", kiedy to z pogwałceniem ludzkich i prawnych kryteriów dokonano "sądowego mordu" na oskarżonym Stanisławie Wawrzeckim, Kazimierz Kąkol w wystąpieniu telewizyjnym przekonywał Polaków, że to sprawiedliwy i prawidłowy wyrok[potrzebne źródło]. Podczas wydarzeń marcowych 1968 wielokrotnie wypowiadał się na łamach swojego pisma[1], za co Józef Dajczgewand nazwał go później, razem z Ryszardem Gontarzem, "wściekłymi psami łańcuchowymi komunizmu"[2].
Od maja 1974 do kwietnia 1980 był ministrem-kierownikiem Urzędu do Spraw Wyznań w rządach Piotra Jaroszewicza.
W latach 1971 - 1980 był zastępcą członka KC PZPR. Wieloletni członek Prezydium Zarządu Glownego ZBoWiD.
Od 1985 do 1989 był dyrektorem Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich - Instytutu Pamięci Narodowej. W okresie PRL wieloletni członek Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.
Od 1975 profesor nauk politycznych Uniwersytetu Warszawskiego.
|
||||||||||
|
|||||||
