Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Kazimierz Romaniuk | ||
|
||
| Kraj działania | Polska | |
| Data i miejsce urodzenia | 21 sierpnia 1927 Hołowienki |
|
| biskup pomocniczy warszawski | ||
| Okres sprawowania | 1982–1992 | |
| biskup diecezjalny warszawsko-praski | ||
| Okres sprawowania | 1992–2004 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 16 grudnia 1951 | |
| Nominacja biskupia | 20 lutego 1982 | |
| Sakra biskupia | 4 marca 1982 | |
| Sukcesja apostolska | |||||||||||||||||
| Data konsekracji | 4 marca 1982 | ||||||||||||||||
| Konsekrator | Józef Glemp | ||||||||||||||||
| Współkonsekratorzy | Jerzy Modzelewski Bronisław Dąbrowski Władysław Miziołek Zbigniew Józef Kraszewski |
||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Kazimierz Romaniuk (ur. 21 sierpnia 1927 w Hołowienkach) – polski biskup rzymskokatolicki, profesor nauk biblijnych, biskup pomocniczy warszawski w latach 1982–1992, biskup diecezjalny warszawsko-praski w latach 1992–2004, od 2004 biskup senior diecezji warszawsko-praskiej.
Spis treści |
Święcenia kapłańskie przyjął 16 grudnia 1951 w Warszawie z rąk abp. Stefana Wyszyńskiego. Był wikariuszem w Raszynie i Warszawie. Studia kontynuował w Rzymie i Jerozolimie. Był profesorem i od 1971 rektorem seminarium duchownego w Warszawie, wykładowcą na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i Akademii Teologii Katolickiej.
20 lutego 1982 został mianowany biskupem pomocniczym warszawskim i biskupem tytularnym Sica Veneria. Sakrę biskupią przyjął 4 marca 1982 z rąk kard. Józefa Glempa. 25 marca 1992 został mianowany pierwszym biskupem diecezjalnym nowo utworzonej diecezji warszawsko-praskiej. Ingres do katedry odbył 12 kwietnia 1992. Dokonał pierwszego samodzielnego tłumaczenia z języków oryginalnych na język polski Biblii zwanej Biblią Warszawsko-Praską. Po osiągnięciu wieku emerytalnego 26 sierpnia 2004 przekazał urząd swemu następcy.
Według zasobów archiwalnych Instytutu Pamięci Narodowej od 1980 był zarejestrowany jako kontakt operacyjny Służby Bezpieczeństwa, zdjęty z ewidencji 22 października 1987 z powodu braku możliwości operacyjnych. W czasie rozmów z funkcjonariuszami bezpieki miał przekazywać informacje o warszawskim wyższym seminarium duchownym (AIPN, 001134/3049). Romaniuk przyznał, że od 1970 lub 1971 spotykał się z funkcjonariuszem SB, od czasu gdy został rektorem seminarium. Utrzymywał je za wiedzą i zgodą księdza prymasa, a rozmowy dotyczyły spraw kleryków m.in. nielegalnego przekroczenia granicy, domniemanej obecności na tajnym zebraniu KOR-u. Utrzymuje, że nigdy nie proponowano mu żadnej współpracy i nigdy nie podpisał żadnego dokumentu[1].
Wybrane prace:
|
||||||||
