| Kazimierz V |
|
| książę szczeciński | |
| Okres panowania | od 1413 do 1428 |
| Poprzednik | Świętobor I |
| Następca | on sam |
| książę szczeciński | |
| Okres panowania | od 1428 do 1434 |
| Poprzednik | Otton II |
| Następca | Joachim Młodszy |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Gryfici |
| Urodzony | ok. 1381 |
| Zmarł | w okr. 5 maja–10 grudnia 1434 |
| Ojciec | Świętobor I |
| Matka | Anna |
| Żona | Katarzyna brunszwicka, Elżbieta |
| Dzieci | Joachim Starszy, Anna, Małgorzata, Joachim Młodszy |
Kazimierz V (ur. ok. 1381, zm. między 5 maja a 10 grudnia 1434[1]) – książę szczeciński, najmłodszy syn Świętobora I (panujący od 1413 wraz z Ottonem II, od 1428 samodzielnie) z pomorskiej dynastii Gryfitów.
Spis treści |
Był sojusznikiem zakonu krzyżackiego, jako dowódca sprzymierzonych z zakonem wojsk pomorskich walczył w bitwie pod Grunwaldem, gdzie dostał się do niewoli króla polskiego Władysława Jagiełły. Po bitwie zaproszony przez władcę Korony, wziął udział w uczcie triumfalnej. Został zwolniony z niewoli 8 czerwca 1411, za poręczeniem Bogusława VIII, księcia stargardzkiego i słupskiego i cenę późniejszej współpracy książąt szczecińskich z Koroną[2][3][4].
W 1412 wespół ze swoim bratem Ottonem II brał udział w konflikcie zbrojnym przeciwko Marchii Brandenburskiej, w którym obaj odnieśli zwycięstwo. Po objęciu współrządów nad Księstwem Szczecińskim, po śmierci ojca w 1413 nadal prowadził nieustanne walki z Brandenburczykami[a]. W rok po objęciu rządów – Fryderyk I Hohenzollern, późniejszy książę-elektor doprowadził do zagarnięcia Marchii Wkrzańskiej[3][4].
Mimo odzyskania utraconych ziem w 1420 przy pomocy wojsk koronnych, które były krótkotrwałym sukcesem – wkrótce poniósł klęskę i ponownie utracił ziemie wkrzańskie. Dalsze walki z marchią uaktywniły się w 1425. Książęta szczecińscy ponownie zwrócili się o pomoc do króla polskiego. Tenże wysłał na pomoc posiłki Pomorzanom pod dowództwem Jana z Czarnkowa. Konflikt zakończył się pokojem zawartym w Eberswalde (1427). Postanowieniem pokoju m.in. było, że Marchia Wkrzańska pozostanie w jurysdykcji Brandenburczyków[3][4].
Po śmierci swojego brata Ottona II w 1428 objął samodzielne rządy nad księstwem[3]. Pod koniec swego panowania rozpoczął rozbudowę zamku w Szczecinie (dobudowanie skrzydła południowego). Rozbudowa została jednak powstrzymana przez radę miejską, która była w konflikcie z rodem książęcym[5].
Książę zmarł między 5 maja a 10 grudnia 1434 (Edward Rymar)[6]. Pochowany został w kaplicy św. Ottona na zamku szczecińskim[3].
Kazimierz V był dwukrotnie żonaty. Pierwszą małżonką była Katarzyna, córka Bernarda I, księcia brunszwickiego na Lüneburgu i Małgorzaty sasko-wittenberskiej. Drugą małżonką była natomiast Elżbieta, córka Eryka i Elżbiety brunszwickiej[1].
Ze związku małżeńskiego z Katarzyną miał czworo dzieci:
| Barnim III Wielki ur. przed 1300 bądź w okr. 1303–1304 zm. 24 VIII 1368 |
Agnieszka ur. na przeł. 1318/1319 zm. po 2 VI 1371 |
Albrecht Piękny ur. ok. 1319 zm. 4 IV 1361 |
Zofia ur. ok. 1323 zm. 1372 |
||||||||||
| Świętobor I ur. ok. 1351 zm. 21 VI 1413 |
Anna ur. zap. 1360 zm. w okr. 18 IV–17 X 1391 |
||||||||||||
| 1 Katarzyna brunszwicka ur. najwcz. 1389 zm. 1429 OO w okr. 21 VI 1413–1419 |
Kazimierz V (ur. ok. 1381, zm. w okr. 5 V–10 XII 1434) |
2 Elżbieta ur. ok. 1409 zm. przed 6 X 1452 OO w okr. 1429–2 VII 1431 |
|||||||
| 1 | 1 | 1 | 1 | ||||||
| Joachim Starszy ur. ok. 1420, najp. 1422 zm. 1422 |
Anna ur.najp. 1421 zm. w okr. 14 V 1447–21 XI 1459 |
Małgorzata ur. ok. 1422 zm. w okr. 1464–1467 |
Joachim Młodszy ur. najp. 1424 zm. p. 4 X 1451 |
||||||
| Poprzednik Świętobor I |
książę szczeciński 1413-1428 |
Następca on sam |
| Poprzednik Otton II |
książę szczeciński 1428-1434 |
Następca Joachim Młodszy |