Kazimierz Winkler, Andrzej Augustowski (pseudonim) (ur. 23 listopada 1918 w Radomiu) - polski literat, poeta i rysownik.
Ukończył Szkołę Główną Handlową w Warszawie.
Literacki debiut miał w 1934 w szkolnych pismach „Głosy Sztubackie” i „Filareta”. Był laureatem konkursu poetyckiego zorganizowanego przez Polską YMCA w 1938 (wiersz "Polska").
W czasie okupacji pisał pod pseudonimem Andrzej Augustowski wiersze, opowiadania i recenzje do konspiracyjnego pisma społeczno-literackiego „Sztuka i Naród”. Był uczestnikiem powstania warszawskiego, w czasie którego napisał m.in. "Marsz słowiański" i "Warszawa była startem". Brał udział w powstaniu warszawskim w batalionie „Łukasiński”. Walczył na Starym Mieście. Po upadku powstania był więźniem obozów w Niemczech.
Od 1945 zamieszkał w Warszawie. Publikował prozę i poezje, a także rysunki satyryczne w tygodnikach i prasie codziennej.
W 1947 napisał pierwszy tekst piosenki "Dziewczyna z radia" i od tego czasu stał się autorem tekstów dla niemal wszystkich popularnych piosenkarzy i zespołów polskich w tym okresie. Ponadto zajmował się tłumaczeniem tekstów, m.in. piosenek z operetek "Wesoła wojna", "Hrabia Luksemburg", "Manewry jesienne".
Do znanych piosenek Winklera należą m.in. "Gdy mi ciebie zabraknie" (uznana w 1961 za najpopularniejszą piosenkę powojenną), "Czerwony autobus", "Taka sobie miłość" (wyróżnienie - Opole'63), "Przyjdzie na to czas", "Tych lat nie odda nikt", "Pierwszy siwy włos", "O mnie się nie martw" (pierwsza nagroda - Opole'64), "Wesoły pociąg", "Dozwolone do lat osiemnastu", "Wędrowne gitary".