Kazuyoshi Funaki

Kazuyoshi Funaki
Data i miejsce urodzenia	27 kwietnia 1975 Yoichi, Japonia
Klub	FIT Ski
Wzrost	175 cm
Waga	62 kg
Debiut w PŚ	20 grudnia 1992, Sapporo (27. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ	10 grudnia 1994, Planica (1. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ	10 grudnia 1994, Planica (1. miejsce)
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie Złoto 1998 Nagano Skocznia K-120 indywidualnie Złoto 1998 Nagano Skocznia K-120 drużynowo Srebro 1998 Nagano Skocznia K-90 indywidualnie Mistrzostwa świata Złoto 1999 Ramsau Skocznia K-90 indywidualnie Srebro 1997 Trondheim Skocznia K-120 drużynowo Srebro 1999 Ramsau Skocznia K-120 drużynowo Srebro 2003 Predazzo Skocznia K-120 drużynowo Mistrzostwa świata w lotach Złoto 1998 Oberstdorf Indywidualnie Puchar świata w skokach 2. miejsce 1997/1998 3. miejsce 1996/1997 Puchar Świata w lotach narciarskich 2. miejsce 1997/1998 3. miejsce 1996/1997 Turniej Czterech Skoczni 1. miejsce 1997/1998 3. miejsce 1994/1995 Turniej Nordycki 1. miejsce 1997 2. miejsce 1999 Letnie Grand Prix 2. miejsce 1995 2. miejsce 1998
Inne nagrody
Medal Holmenkollen 1999 Puchar KOP 1. miejsce 1997/1998

Kazuyoshi Funaki (jap. 船木和喜, Funaki Kazuyoshi^?, ur. 27 kwietnia 1975 r. w Yoichi) – japoński skoczek narciarski, trzykrotny medalista olimpijski, czterokrotny medalista mistrzostw świata, mistrz świata w lotach, zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni i Turnieju Nordyckiego oraz zdobywca Pucharu KOP.

Kariera

Pierwszy raz w zawodach Pucharu Świata Kazuyoshi Funaki pojawił się 20 grudnia 1992 roku podczas konkursu w japońskim Sapporo, gdzie zajął 27. miejsce. Był to jego jedyny występ w sezonie 1992/1993 i jako, że nie zdobył punktów (do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za miejsca w konkursach Pucharu Świata) to nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. W sezonie 1993/1994 ani razu nie pojawił się w konkursach Pucharu Świata.

Kolejny występ Funakiego w PŚ miał miejsce dopiero na początku sezonu 1994/1995. W konkursie rozgrywanym 10 grudnia 1994 roku w Planicy, nie tylko zdobył swoje pierwsze punkty w karierze, ale od razu zwyciężył, wyprzedzając Andreasa Goldbergera z Austrii oraz Fina Janne Ahonena. W tym sezonie łącznie pięciokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym dwa zwycięstwa, raz był drugi i dwa razy trzeci. W klasyfikacji końcowej 43. edycji Turnieju Czterech Skoczni zajął drugie miejsce za Goldbergerem, a przed Ahonenem. W poszczególnych konkursach był dziesiąty w Oberstdorfie, czwarty w Garmisch-Partenkirchen, pierwszy w Innsbrucku i ósmy w Bischofshofen. Sezon zakończył na czwartym miejscu w klasyfikacji generalnej. W marcu 1995 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Thunder Bay, gdzie na normalnej skoczni zajął 38. miejsce, a na dużej był piąty. W konkursie drużynowym nie brał udziału.

Dobrą formę utrzymał przez lato 1995 roku zajmując drugie miejsce w klasyfikacji generalnej drugiej edycji Letniego Grand Prix w skokach. Zimowy sezon 1995/1996 nie należał jednak do udanych. Kazuyoshi ani razu nie stanął na podium, tylko dwukrotnie znalazł się w pierwszej dziesiątce zawodów, co dało mu zaledwie 33. miejsce w klasyfikacji generalnej. W lutym 1996 roku wziął udział w mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz zajmując 20. miejsce.

Japończyk poprawił się jednak już w sezonie 1996/1997, siedmiokrotnie stając na podium, przy czym wygrał w czterech konkursach. Zwyciężył między innymi w konkursie w Innsbrucku 4 stycznia 1997 roku, jednak w pozostałych konkursach 45. Turnieju Czterech Skoczni plasował się poza czołową dziesiątką i ostatecznie zajął 10. miejsce w klasyfikacji końcowej. Zwyciężył za to w klasyfikacji końcowej pierwszej edycji Turnieju Nordyckiego, wyprzedzając Norwega Kristiana Brendena i Austriaka Andreasa Widhölzla. Funaki wygrał przy tym dwa z czterech konkursów tego turnieju. Wysokie pozycje, szczególnie w drugiej części sezonu zaowocowały trzecim miejscem w klasyfikacji generalnej tego sezonu, za Słoweńcem Primožem Peterką i Niemcem Dieterem Thomą. Co więcej trzecie miejsce zajął także w sezonie 1996/1997 Pucharu Świata w lotach narciarskich, gdzie wyprzedzili go tylko Peterka oraz inny Japończyk, Takanobu Okabe. Na odbywających się w tym sezonie mistrzostwach świata w Trondheim wspólnie z Okabe, Masahiko Haradą i Hiroyą Saitō wywalczył srebrny medal w konkursie drużynowym. W występach indywidualnych był dziesiąty na dużej skoczni, a na normalnym obiekcie zajął czwarte miejsce, przegrywając walkę o brązowy medal z Andreasem Goldbergerem o zaledwie 1 punkt.

Najlepsze wyniki osiągnął jednak w sezonie 1997/1998, kiedy to zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, zarówno w skokach jak i w lotach. Ośmiokrotnie stawał na podium zawodów pucharowych, w tym w pięciu przypadkach był najlepszy. W 46. Turnieju Czterech Skoczni wygrał trzy pierwsze konkursy i miał szansę zostać pierwszym skoczkiem w historii, który wygra wszystkie cztery etapy turnieju. Dokonał tego jednak dopiero niemiecki skoczek Sven Hannawald w 2002 roku. To właśnie Hannawald wygrał ostatni konkurs 46. edycji rozgrywany w Bischofshofen, przerywając tym samym passę Funakiego, który w tym konkursie zajął ósme miejsce. Niecałe trzy tygodnie później, podczas mistrzostw świata w lotach w Oberstdorfie Kazuyoshi okazał się najlepszy, wyprzedzając bezpośrednio dwóch reprezentantów gospodarzy: drugiego w konkursie Hannawalda oraz trzeciego Dietera Thomę. Najważniejszą imprezą sezonu były jednak igrzyska olimpijskie w Nagano, które odbyły się niecały miesiąc później. W konkursie indywidualnym na normalnej skoczni zajmował czwarte miejsce po pierwszej serii skoków z odległością 87,5 m. W drugiej kolejce osiągnął 90,5 m co było drugim rezultatem tej serii, dzięki czemu awansował aż na drugie miejsce. Lepszy okazał się tylko Jani Soininen z Finlandii, do którego Japończyk stracił 1 punkt; trzecie miejsce zajął Andreas Widhölzl. Podczas pierwszej serii konkursu indywidualnego na dużej skoczni Kazuyoshi osiągnął 126 m, co dało mu czwarte miejsce, ze stratą 0,8 punktu do trzeciego Soininena. Znakomity drugi skok na 132,5 m został przez wszystkich sędziów oceniony na maksymalną ilość 20 punktów. Dzięki temu Funaki sięgnął po złoty medal wyprzedzając drugiego w konkursie Soininena o ponad 10 punktów i Haradę, który zdobył brązowy medal o 14 punktów. Co więcej w konkursie drużynowym wraz z Saitō, Okabe i Haradą wywalczył swój drugi złoty medal olimpijski. Na zakończenie sezonu zdobył Puchar KOP.

W lecie 1998 roku zajął drugie miejsce w piątej edycji Letniego Grand Prix. W sezonie 1998/1999 tylko trzykrotnie nie znalazł się w czołowej dziesiątce. Piętnastokrotnie stawał na podium, trzykrotnie był pierwszy i po sześć razy zajmował drugie i trzecie miejsce. Te dobre wyniki wystarczyły jednak do zajęcia tylko czwartego miejsca w klasyfikacji generalnej, trzeci zawodnik klasyfikacji - Noriaki Kasai, zgromadził tylko 9 punktów więcej. W 47. Turnieju Czterech Skoczni był piąty, po tym jak zajął szóste miejsce w Oberstdorfie, piąte w Ga-Pa i Bischofshofen oraz 18. miejsce w Innsbrucku. Na mistrzostwach świata w Ramsau w lutym 1999 roku na dużym obiekcie zajął piąte miejsce, a na normalnej skoczni wywalczył złoty medal, wyprzedzając swych rodaków: Hideharu Miyahirę i Masahiko Haradę. W konkursie drużynowym Japończycy w składzie Kasai, Miyahira, Harada i Funaki zdobyli srebrny medal, tracąc do reprezentantów Niemiec, którzy zdobyli złoty medal zaledwie 1,9 punktu.

W sezonach 1999/2000 i 2000/2001 Kazuyoshi nie stawał na podium zawodów Pucharu Świata, choć parokrotnie zajmował czwarte miejsce. W efekcie zajął niższe pozycje w klasyfikacjach generalnych tych sezonów. W tym czasie wystartował na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund zajmując siódme miejsce oraz na mistrzostwach świata w Lahti, gdzie wystąpił tylko w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni, plasując się na 32. pozycji. Na podium zawodów Pucharu Świata Japończyk wrócił w sezonie 2001/2002, kiedy to dwukrotnie zajął trzecie miejsce. Ośmiokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, co pozwoliło mu zająć 10. miejsce w klasyfikacji generalnej. W lutym 2002 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, gdzie indywidualnie był dziewiąty na normalnej skoczni oraz siódmy na dużej. W konkursie drużynowym Japończycy z Funakim w składzie zajęli piąte miejsce. W marcu tego samego roku zajął 23. miejsce na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie.

W latach 2003-2005 uzyskiwał przeciętne wyniki w Pucharze Świata. Na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 2003 roku był szesnasty na dużej i piętnasty na normalnej skoczni, a razem z Miyahirą, Kasaim i Akirą Higashim wywalczył srebrny medal w konkursie drużynowym. Co raz rzadziej zdobywał punkty, a w pierwszej dziesiątce zawodów pojawił się raptem kilka razy. Jednak w drugiej połowie sezonu 2004/2005, 5 lutego 2005 roku, podczas konkursu w Sapporo zwyciężył, wyprzedzając Thomasa Morgensterna z Austrii oraz Roara Ljøkelsøya z Norwegii. Było to jak dotąd ostatnie podium zawodów PŚ w karierze Funakiego.

Od 2005 roku aż do 2009 roku Funaki nie pojawiał się w zawodach Pucharu Świata. W przeciwieństwie do starszych od siebie, byłych kolegów z kadry, Kasaiego i Okabe, nie walczył o miejsce w kadrze narodowej. Występował w zawodach niższej rangi – lokalnych w Japonii oraz międzynarodowych, takich jak FIS Cup ("trzecia liga" skoków narciarskich). W sezonie 2008/2009 zajął drugie miejsce w jednym z konkursów Pucharu Kontynentalnego w Sapporo. Tam również, parę dni później, wystąpił po czteroletniej przerwie w zawodach Pucharu Świata, zajmując 19. miejsce.

W 2011 roku zdobył srebrny medal igrzysk azjatyckich w Astanie i Ałma-Acie w konkursie indywidualnym na dużej skoczni. Ponadto w konkursie drużynowym wraz z kolegami z reprezentacji wywalczył złoty medal.

Funaki słynie z pięknych stylowo skoków i nisko wychylonej sylwetki w czasie lotu. Sędziowie wielokrotnie oceniali go pięcioma "dwudziestkami". Podczas zawodów pucharu świata w Zakopanem 17 stycznia 1999 roku za skok na odległość 119 metrów otrzymał 5 not po 20 punktów i otrzymał za ten skok notę 125,4 pkt. W 1999 roku na Velikance w Planicy skoczył 206,5 m co do dziś jest jego rekordem życiowym. Wygrał 15 konkursów Pucharu Świata, 12 razy był drugi i 11 razy trzeci.

W 1999 roku Funaki został nagrodzony Medalem Holmenkollen.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
2.	11 lutego	1998	Nagano	Skocznia normalna indywidualnie	233.4 pkt	-1.0 pkt	Jani Soininen
1.	15 lutego	1998	Nagano	Skocznia duża indywidualnie	272.3 pkt	-	-
1.	16 lutego	1998	Nagano	Skocznia duża drużynowo	933.0 pkt	-	-
9.	10 lutego	2002	Salt Lake City	Skocznia normalna indywidualnie	243.0 pkt	-26.0 pkt	Simon Ammann
7.	13 lutego	2002	Salt Lake City	Skocznia duża indywidualnie	245.5 pkt	-35.9 pkt	Simon Ammann
5.	18 lutego	2002	Salt Lake City	Skocznia duża drużynowo	926.0 pkt	-48.1 pkt	Niemcy

Mistrzostwa świata

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
38.	12 marca	1995	Thunder Bay	Skocznia normalna indywidualnie	81.0 pkt	-185.0 pkt	Takanobu Okabe
5.	18 marca	1995	Thunder Bay	Skocznia duża indywidualnie	218.3 pkt	-54.3 pkt	Tommy Ingebrigtsen
4.	22 lutego	1997	Trondheim	Skocznia normalna indywidualnie	256.0 pkt	-7.5 pkt	Janne Ahonen
2.	27 lutego	1997	Trondheim	Skocznia duża drużynowo	905.0 pkt	-50.3 pkt	Finlandia
10.	1 marca	1997	Trondheim	Skocznia duża indywidualnie	230.2 pkt	-21.9 pkt	Masahiko Harada
5.	21 lutego	1999	Ramsau	Skocznia duża indywidualnie	251.5 pkt	-11.9 pkt	Martin Schmitt
2.	23 lutego	1999	Ramsau	Skocznia duża drużynowo	987.0 pkt	-1.9 pkt	Niemcy
1.	26 lutego	1999	Ramsau	Skocznia normalna indywidualnie	255.0 pkt	-	-
32.	23 lutego	2001	Lahti	Skocznia normalna indywidualnie	81.5 pkt	-164.5 pkt	Adam Małysz
16.	22 lutego	2003	Val di Fiemme	Skocznia duża indywidualnie	237.6 pkt	-51.4 pkt	Adam Małysz
2.	23 lutego	2003	Val di Fiemme	Skocznia duża drużynowo	1010.1 pkt	-36.5 pkt	Finlandia
15.	28 lutego	2003	Val di Fiemme	Skocznia normalna indywidualnie	235.5 pkt	-43.5 pkt	Adam Małysz

Mistrzostwa świata w lotach

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
20.	11 lutego	1996	Tauplitz	Loty indywidualnie	615.3 pkt	-112.8 pkt	Andreas Goldberger
1.	25 stycznia	1998	Oberstdorf	Loty indywidualnie	776.4 pkt	-	-
7.	13 lutego	2000	Vikersund	Loty indywidualnie	453.5 pkt	-83.3 pkt	Sven Hannawald
23.	10 marca	2002	Harrachov	Loty indywidualnie	271.1 pkt	-125.2 pkt	Sven Hannawald

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• sezon 1994/1995: 4.
• sezon 1995/1996: 33.
• sezon 1996/1997: 3.
• sezon 1997/1998: 2.
• sezon 1998/1999: 4.
• sezon 1999/2000: 14.
• sezon 2000/2001: 30.
• sezon 2001/2002: 11.
• sezon 2002/2003: 30.
• sezon 2003/2004: 40.
• sezon 2004/2005: 30.
• sezon 2008/2009: 63.
• sezon 2009/2010: -
• sezon 2010/2011: 58.

Miejsca na podium

Sezon PŚ	1. miejsce	2. miejsce	3. miejsce	razem
1994/1995	2	1	2	5
1995/1996	-	-	-	-
1996/1997	4	2	1	7
1997/1998	5	3	-	8
1998/1999	3	6	6	15
1999/2000	-	-	-	-
2000/2001	-	-	-	-
2001/2002	-	-	2	2
2002/2003	-	-	-	-
2003/2004	-	-	-	-
2004/2005	1	-	-	1
2008/2009	-	-	-	-
2009/2010	-	-	-	-
2010/2011	-	-	-	-
suma	15	12	11	38

Miejsca na podium chronologicznie

Nr	Data	Miejscowość	Skocznia	Nota	Pozycja	Strata	Zwycięzca
1.	10 grudnia 1994	Planica	Srednija Velikanka	243.0 pkt	1.	-	-
2.	4 stycznia 1995	Innsbruck	Bergisel	247.7 pkt	1.	-	-
3.	8 stycznia 1995	Willingen	Mühlenkopfschanze	246.2 pkt	2.	-4.5 pkt	Andreas Goldberger
4.	29 stycznia 1995	Lahti	Salpausselkä	113.7 pkt	3.	-13.2 pkt	Jens Weißflog
5.	5 lutego 1995	Falun	Lugnet	219.5 pkt	3.	-4.5 pkt	Espen Bredesen
6.	7 grudnia 1996	Kuusamo	Rukatunturi	295.4 pkt	2.	-8.0 pkt	Takanobu Okabe
7.	14 grudnia 1996	Harrachov	Čerťák K-120	297.7 pkt	1.	-	-
8.	4 stycznia 1997	Innsbruck	Bergisel	254.1 pkt	1.	-	-
9.	9 marca 1997	Lahti	Salpausselkä	117.0 pkt	3.	-0.9 pkt	Andreas Widhölzl
10.	12 marca 1997	Kuopio	Puijo	241.0 pkt	1.	-	-
11.	16 marca 1997	Oslo	Holmenkollbakken	258.5 pkt	1.	-	-
12.	22 marca 1997	Planica	Velikanka	378.9 pkt	2.	-17.0 pkt	Takanobu Okabe
13.	29 grudnia 1997	Oberstdorf	Schattenbergschanze	240.9 pkt	1.	-	-
14.	1 stycznia 1998	Garmisch-Partenkirchen	Große Olympiaschanze	243.5 pkt	1.	-	-
15.	4 stycznia 1998	Innsbruck	Bergisel	240.7 pkt	1.	-	-
16.	11 stycznia 1998	Ramsau	Mattenschanze	241.5 pkt	2.	-1.5 pkt	Masahiko Harada
17.	18 stycznia 1998	Zakopane	Wielka Krokiew	263.0 pkt	2.	-3.2 pkt	Primož Peterka
18.	24 stycznia 1998	Oberstdorf	Heini-Klopfer-Skiflugschanze	370.2 pkt	2.	-5.2 pkt	Sven Hannawald
19.	25 stycznia 1998	Oberstdorf	Heini-Klopfer-Skiflugschanze	406.2 pkt	1.	-	-
20.	21 marca 1998	Planica	Bloudkova Velikanka	291.7 pkt	1.	-	-
21.	29 listopada 1998	Lillehammer	Lysgårdsbakken	212.4 pkt	3.	-27.5 pkt	Martin Schmitt
22.	5 grudnia 1998	Chamonix	Le Mont	239.0 pkt	3.	-3.5 pkt	Martin Schmitt
23.	6 grudnia 1998	Chamonix	Le Mont	243.5 pkt	2.	-4.5 pkt	Janne Ahonen
24.	8 grudnia 1998	Predazzo	Trampolino Dal Ben	250.0 pkt	2.	-3.7 pkt	Martin Schmitt
25.	19 grudnia 1998	Harrachov	Čerťák K-120	217.8 pkt	3.	-17.5 pkt	Janne Ahonen
26.	9 stycznia 1999	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	254.4 pkt	2.	-0.9 pkt	Janne Ahonen
27.	10 stycznia 1999	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	273.1 pkt	1.	-	-
28.	17 stycznia 1999	Zakopane	Wielka Krokiew	253.8 pkt	2.	-4.6 pkt	Janne Ahonen
29.	24 stycznia 1999	Sapporo	Ōkurayama	274.4 pkt	1.	-	-
30.	29 stycznia 1999	Willingen	Mühlenkopfschanze	256.8 pkt	3.	-9.3 pkt	Noriaki Kasai
31.	31 stycznia 1999	Willingen	Mühlenkopfschanze	256.3 pkt	3.	-5.2 pkt	Noriaki Kasai
32.	4 marca 1999	Kuopio	Puijo	250.1 pkt	2.	-0.8 pkt	Martin Schmitt
33.	6 marca 1999	Lahti	Salpausselkä	125.5 pkt	1.	-	-
34.	14 marca 1999	Oslo	Holmenkollbakken	241.4 pkt	3.	-12.0 pkt	Noriaki Kasai
35.	19 marca 1999	Planica	Velikanka	388.9 pkt	2.	-0.8 pkt	Martin Schmitt
36.	23 listopada 2001	Kuopio	Puijo	243.4 pkt	3.	-10.6 pkt	Adam Małysz
37.	8 grudnia 2001	Villach	Alpenarena	243.0 pkt	3.	-28.5 pkt	Adam Małysz
38.	5 lutego 2005	Sapporo	Ōkurayama	144.0 pkt	1.	-	-

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2011/2012

Do sezonu 1992/1993obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1992/1993
																	punkty
-	-	-	-	27	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15  -  - zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się
Sezon 1994/1995
																					punkty
1	6	10	4	1	8	2	-	-	5	9	5	3	21	7	3	42	6	6	11	10	843
Sezon 1995/1996
																												punkty
50	49	40	48	30	33	7	-	25	31	26	-	-	-	13	9	-	-	19	19	46	50	-	23	24	16	-	43	151
Sezon 1996/1997
																									punkty
14	5	2	14	1	46	15	15	1	14	38	49	51	5	46	5	7	7	6	3	1	13	1	2	5	1018
Sezon 1997/1998
																											punkty
15	5	12	5	30	8	20	1	1	1	8	2	39	2	2	1	5	16	12	24	5	6	6	27	12	1	4	1234
Sezon 1998/1999
																													punkty
4	3	3	2	2	15	3	8	6	5	18	5	2	1	8	2	4	1	3	3	-	2	1	32	6	3	2	7	4	1589
Sezon 1999/2000
																										punkty
9	32	50	19	6	19	4	21	14	4	11	34	36	32	17	15	22	15	22	8	11	33	15	12	8	6	475
Sezon 2000/2001
																					punkty
19	49	34	q	q	37	12	25	20	4	12	24	24	24	32	-	-	-	-	-	37	144
Sezon 2001/2002
																						punkty
3	6	6	5	3	39	47	15	24	28	32	16	29	6	-	-	11	9	12	10	13	20	460
Sezon 2002/2003
																											punkty
11	10	24	22	38	21	24	5	23	37	49	38	-	-	-	30	30	38	-	-	-	-	37	30	31	10	13	185
Sezon 2003/2004
																							punkty
21	16	36	16	47	q	33	42	35	-	-	-	-	18	20	27	-	-	-	35	37	37	28	71
Sezon 2004/2005
																												punkty
q	28	30	q	37	42	35	q	q	q	30	q	35	31	33	52	q	-	-	1	10	-	45	-	37	-	32	29	133
Sezon 2008/2009
																											punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	19	-	-	-	-	-	-	-	-	-	12
Sezon 2009/2010
																							punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	38	34	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0
Sezon 2010/2011
																										punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	47	16	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	15
Sezon 2011/2012
																										punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	44	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  -  – dyskwalifikacja  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się)

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1994/1995 – 2.
• 1995/1996 – 28.
• 1996/1997 – 10.
• 1997/1998 – 1.
• 1998/1999 – 5.
• 1999/2000 – 13.
• 2000/2001 – 46.
• 2001/2002 – 25.
• 2002/2003 – 33.
• 2003/2004 – 44.
• 2004/2005 – 52.

Turniej Nordycki (Skandynawski)

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1997 – 1.
• 1998 – 8.
• 1999 – 2.
• 2000 – 14.
• 2002 – 9.
• 2003 – 34.
• 2004 – 39.
• 2005 – 57.

Puchar Świata w lotach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• sezon 1994/1995: 7.
• sezon 1995/1996: 19.
• sezon 1996/1997: 3.
• sezon 1997/1998: 2.
• sezon 1998/1999: 4.
• sezon 1999/2000: 9.
• sezon 2000/2001: 40.
• sezon 2002/2003: 21.
• sezon 2004/2005: 40.

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1995 – 2.
• 1996 – 8.
• 1997 – 5.
• 1998 – 2.
• 1999 – 7.
• 2000 – 6.
• 2001 – 15.
• 2002 – 14.
• 2003 – 54.
• 2004 – 22.
• 2009 – 23.
• 2010 – 61.

Miejsca na podium chronologicznie

1. Kuopio – 19 sierpnia 1995 (1. miejsce)
2. Stams – 3 września 1995 (3. miejsce)
3. Stams – 9 sierpnia 1998 (3. miejsce)
4. Hakuba – 12 września 1998 (1. miejsce)
5. Hakuba – 13 września 1998 (2. miejsce)
6. Hakuba – 11 września 1999 (3. miejsce)
7. Sapporo – 2 września 2000 (3. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan na 3 października 2010

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)

1995
				punkty
1	5	31	3	956.1
1996
					punkty
31	9	10	11	6	117
1997
					punkty
6	5	5	6	12	192
1998
						punkty
3	7	4	11	1	2	350
1999
					punkty
6	6	7	3	8	208
2000
								punkty
29	8	6	21	6	5	3	11	253
2001
							punkty
4	14	36	11	11	22	30	126
2002
						punkty
4	10	21	39	28	25	95
2003
				punkty
50	28	34	q	3
2004
							punkty
25	24	7	13	19	26	45	86
2005
								punkty
47	50	44	-	35	q	34	-	0
2009
									punkty
-	-	-	-	-	-	4	9	46	79
2010
									punkty
35	38	26	48	36	22	-	-	-	14
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się)

Turniej Czterech Narodów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 2010 – 36.

Linki zewnętrzne

• Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
• Profil na sports-reference.com (ang.)