Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Keith Park | |
| 20 zwycięstw | |
 |
|
 Air Chief Marshal |
|
| Data i miejsce urodzenia | 15 czerwca 1892 Thames (Nowa Zelandia) |
| Data i miejsce śmierci | 6 lutego 1975 Auckland |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | od 1911 |
| Siły zbrojne |  Royal Flying Corps, Royal Air Force |
| Jednostki | 48 Squadron, 11. Grupa RAF |
| Stanowiska | dowódca Stacji RAF Tangmere, 11. Grupy RAF, Siły alianckie w Azji Południowo-Wschodniej |
| Główne wojny i bitwy | I wojna światowa, II wojna światowa, Bitwa o Anglię |
| Odznaczenia | |
      |
|
Sir Keith Rodney Park (ur. 15 czerwca 1892, zm. 6 lutego 1975) – nowozelandzki as myśliwski z czasów I wojny światowej i późniejszy wysoki dowódca Royal Air Force w czasie II wojny światowej, taktyczny dowódca w czasie bitwy o Anglię i bitwy o Maltę.
Park wstąpił do obrony terytorialnej do oddziału artylerii. Uczestniczył ze swoim oddziałem w bitwie o Gallipoli. Podjął później nietypową decyzję o przeniesieniu się do Armii Brytyjskiej. Po ewakuacji z Gallipoli znalazł się we Francji i brał udział w bitwie nad Sommą. 21 października 1916 został ranny, kiedy pocisk trafił jego konia. Po ewakuacji do Anglii i leczeniu przeniósł się w grudniu do Royal Flying Corps.
Po czasie, który spędził jako instruktor (najpierw uczył się dowodzenia, potem pilotażu), trafił do 48 Squadronu stacjonującego w La Bellevue niedaleko Arras 7 lipca 1917, gdzie latał na samolocie Bristol F.2 Fighter. 17 sierpnia zestrzelił 4 samoloty wroga, za co został odznaczony Military Cross. 5 września zestrzelił Franza Perneta z Jasta Boelcke, spokrewnionego z generałem Erichem Ludendorffem. Sam był zestrzelany dwukrotnie.
W okresie międzywojennym dowodził placówkami RAFu i był instruktorem. W 1938 został oficerem sztabu przy Sir Hugh Dowdingu.
Kiedy rozpoczęła się II wojna światowa, został dowódcą 11. Grupy RAF i był odpowiedzialny za obronę Londynu i południowej Anglii w kwietniu 1940. Organizował patrole myśliwskie nad Dunkierką w czasie ewakuacji aliantów.
W kwietniu 1942 wyjechał do Egiptu, gdzie organizował obronę Delty Nilu. W lipcu kierował obroną Malty. Stamtąd jego myśliwce uczestniczyły w kampaniach w Północnej Afryce i Sycylii. W lutym 1945 został dowódcą sił alianckich w Azji Południowo-Wschodniej.
Keith Park został promowany do stopnia Air Chief Marshal przeniesiony do rezerwy 20 grudnia 1946 i powrócił do Nowej Zelandii.
