Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Kenny G | |
 Kenny G podczas ceremonii przyznania nagród The Players Championship |
|
| Imię i nazwisko | Kenneth Gorelick |
| Pseudonim | Kenny G |
| Data i miejsce urodzenia | 5 czerwca 1956 Seattle |
| Pochodzenie |  Ann Arbor, Michigan, Stany Zjednoczone |
| Instrument | saksofon, flet |
| Gatunek | smooth jazz |
| Zawód | muzyk |
| Aktywność | od 1982 |
| Wytwórnia płytowa | Arista |
| Strona internetowa | |
Kenneth Gorelick, lepiej znany jako Kenny G (ur. 5 czerwca 1956 w Seattle[1]) – amerykański saksofonista i klarnecista.
Pierwszy raz spotkał się z saksofonem, kiedy usłyszał czyjś występ w programie The Ed Sullivan Show. Jego matka wypożyczyła mu pierwszy saksofon, uczył się na nim grać w domu. Godzinami słuchał płyt wykonawców saksofonowych, próbując naśladować słyszane dźwięki. W Franklin High School, gdzie się uczył, należał do szkolnego zespołu.
Kenneth Gorelick rozpoczął swoją karierę jako profesjonalny saksofonista, kiedy dostał pracę u Barry'ego White'a w Love Unlimited Orchestra.
W 1982 roku podpisał umowę z Arista Records, jako solowy artysta. Wydał wiele albumów, na których gościnnie pojawiło się wiele gwiazd, m.in. Whitney Houston, Natalie Cole i Aretha Frankin. Jego płyty są zazwyczaj klasyfikowane jako smooth jazz.
Jego czwarty album, Duotones przyniósł mu przełomowy sukces w 1986 roku. Jego instrumentem jest sopranowy saksofon, ale gra również na altowym i tenorowym saksofonie oraz okazjonalnie na flecie.
W 2003 roku, Kenny G został umieszczony na 25 miejscu najlepiej sprzedających się artystów w Ameryce, przez RIAA, z 48 milionami sprzedanych albumów w Stanach Zjednoczonych. W 1994 roku, wygrał nagrodę Grammy w kategorii Najlepsza instrumentalna kompozycja (Grammy Award for Best Instrumental Composition) za piosenkę "Forever in Love".
Spis treści |
| Rok | Tytuł | Pozycja | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Billboard Hot 100[2] | US Hot R&B/Hip-Hop[2] | US Adult Contemporary[2] | US Top 40 Mainsteam[2] | US Rhythmic Top 40[2] | US Adult Top 40[2] | US Hot Country[2] | US Top 40 Tracks[2] | ||
| 1984 | "Hi, How Ya Doin'?" | #23 | |||||||
| 1985 | "Love on the Rise" | #24 | |||||||
| 1986 | "Don't Make Me Wait for Love" | #15 | #17 | #2 | |||||
| 1986 | "What Does It Take (To Win Your Love)" | #15 | |||||||
| 1987 | "Songbird" | #4 | #23 | #3 | |||||
| 1988 | "Silhouette" | #13 | #35 | #2 | |||||
| 1989 | "Against Doctor's Orders" | #65 | |||||||
| 1989 | "We've Saved the Best for Last" | #47 | #18 | #4 | |||||
| 1989 | "Going Home" | #56 | #46 | #5 | |||||
| 1992 | "Forever in Love" | #18 | #73 | #1 | #18 | #33 | |||
| 1993 | "By the Time This Night is Over" | #25 | #37 | #1 | #29 | ||||
| 1993 | "Sentimental | #72 | #27 | ||||||
| 1994 | "Even if My Heart Would Break" | #28 | |||||||
| 1995 | "Have Yourself a Merry Little Christmas" | #26 | |||||||
| 1996 | "The Moment" | #63 | #62 | #16 | |||||
| 1997 | "Havana" | #66 | |||||||
| 1999 | "What a Wonderful World" | #22 | |||||||
| 1999 | "Auld Lang Syne" | #7 | #57 | #3 | #40 | #15 | #49 | #30 | |
| 2002 | "One More Time" | #19 | |||||||
| 2002 | "Deck the Halls/The Twelve Days of Christmas" | #26 | |||||||
| 2003 | "Auld Lang Syne [Freedom Mix]" | #98 | |||||||
| 2005 | "I Believe I Can Fly" | #28 | |||||||
| 2005 | "The Way You Move" | #12 | |||||||
| 2005 | "My Favorite Things" | #22 | |||||||
| 2005 | "We Wish You a Merry Christmas" | #15 | |||||||
| 2006 | "Jingle Bell Rock" | #35 | |||||||
1 lipca 2011 r. Kenny G wystąpił przed warszawską publicznością na wielkim koncercie inaugurującym polską prezydencję w UE.
