| Ten artykuł od 2011-05 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Kevin Coyne | |
| Imię i nazwisko | Kevin Coyne |
| Data i miejsce urodzenia | 27 stycznia 1944 |
| Data i miejsce śmierci | 2 grudnia 2004 |
| Instrument | gitara |
| Gatunek | blues |
| Zawód | wokalista, gitarzysta, kompozytor, reżyser, pisarz |
| Aktywność | 1968 – 2004 |
| Wytwórnia płytowa | Dandelion Records Elektra Records, Virgin |
| Powiązania | Siren, Andy Summers, Zoot Money, Dagmar Krause |
| Strona internetowa | |
Kevin Coyne (ur. 27 stycznia 1944 r., w Derby w Wielkiej Brytanii, zm. 2 grudnia 2004 r. w Norymberdze, w Niemczech), angielski wokalista i gitarzysta bluesowy, kompozytor, reżyser i pisarz.
Po studiach na akademii sztuk plastycznych zaczął pracować jako pielęgniarz w szpitalach psychiatrycznych (najpierw w Preston, a potem w Londynie), wśród ludzi zagubionych życiowo i wyobcowanych, narkomanów i alkoholików. Doświadczenia zdobyte w tej pracy znalazły swe odbicie w tekstach jego piosenek.
Pod koniec lat 60. XX w. zaczął występować ze swoimi zespołami: Siren i Kevin Coyne Band, a w latach 80. z zespołem Ruts D.C.
Stworzył również kilka dramatów muzycznych, m.in. England, England (1977), napisany wraz z Snoo Wilsonem, a także Babble (1978), oparte na historiach z kronik sądowych i Fat Old Heroes (1978), opowiadający o schyłku życia Elvisa Presleya.
W jednym ze szpitali, w których pracował, nakręcił film The Institution (1978), zaś do komedii Die Schawrtzfahrer (1982) napisał muzykę.
W połowie lat 80. zapadł na ciężką depresję, spowodowaną nadużywaniem alkoholu i przeprowadził się do Norymbergi.
Zmarł na zwłóknienie płuc. Po jego śmierci, jego żona - Helmi rozpoczęła wielką akcję reedycyjną albumów Kevina Coyne'a.
Spis treści |