| Kiejstut Żemaitis | |
| Data urodzenia | 18 marca 1906 |
| Data śmierci | 23 września 1973 |
| Minister hutnictwa | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 23 lutego 1952 do 22 marca 1957 |
| Minister przemysłu maszynowego | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 27 lutego 1957 do 22 marca 1957 |
| Minister przemysłu ciężkiego | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 22 marca 1957 do 27 lipca 1959 |
Kiejstut Żemaitis (ur. 18 marca 1906, zm. 23 września 1973[1]) – polski inżynier hutnik, polityk, minister, rektor Akademii Górniczo-Hutniczej.
W latach 1949–1952 był związany z resortem przemysłu ciężkiego, gdzie od 22 kwietnia 1949 do 17 października 1950 był kierownikiem w rządzie Józefa Cyrankiewicza. Od 23 lutego 1952 do 22 marca 1957 był ministrem hutnictwa w rządach Bolesława Bieruta i Józefa Cyrankiewicza. Od 27 lutego 1957 do 22 marca 1957 był też ministrem przemysłu maszynowego. Od 22 marca 1957 do 27 lipca[2] 1959 był ministrem przemysłu ciężkiego w rządzie Józefa Cyrankiewicza.
Od 1952 do 1956 był posłem na Sejm PRL I kadencji.
W 1961 został profesorem Akademii Górniczo-Hutniczej, której w latach 1963–1969 był rektorem.
Należał do PZPR, od 1959 do 1968 zasiadał w KC PZPR.
Był ojcem Magdaleny Fikus[3].
|
||||||||
|
||||||||||