Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Kill Bill | |
| Gatunek | akcja, dramat |
| Data premiery |  10 października 2003, 16 kwietnia 2004 17 października 2003, 23 kwietnia 2004 |
| Kraj produkcji |  Stany Zjednoczone |
| Język | ang., jap., kant., mand., hiszp., franc. |
| Czas trwania | 111 min (1. część), 136 min (2. część) |
| Reżyseria | Quentin Tarantino |
| Scenariusz | Quentin Tarantino, Uma Thurman |
| Główne role | Uma Thurman David Carradine Vivica A. Fox Lucy Liu Michael Madsen Daryl Hannah Sonny Chiba |
| Muzyka | RZA Armando Trovajoli Isaac Hayes |
| Zdjęcia | Robert Richardson |
| Scenografia | Yohei Taneda David Wasco |
| Kostiumy | Kumiko Ogawa Catherine Marie Thomas |
| Montaż | Sally Menke |
| Produkcja | Lawrence Bender Quentin Tarantino |
| Wytwórnia | Miramax Films A Band Apart Super Cool ManChu |
| Dystrybucja | Miramax, Monolith |
| Budżet | około 41 mln dol. |
| Kontynuacja | Kill Bill:Vol.3 |
| Nagrody | 2004: Saturn, MTV Movie Award, 2005: Saturn |
Kill Bill to czwarty film Quentina Tarantino, do którego scenariusz reżyser napisał z pomocą aktorki Umy Thurman.
Gwiazdą filmu jest Uma Thurman, okrzyknięta muzą Tarantino. Właściwie jest to jeden film, jednak podzielony został na dwie części (Kill Bill i Kill Bill II), ponieważ nakręcono bardzo dużo materiału: łącznie trzy godziny i czterdzieści siedem minut. Premiera części pierwszej miała miejsce 10 października 2003 roku, a części drugiej – 14 kwietnia 2004. Zyski z części pierwszej w amerykańskich kinach wyniosły siedemdziesiąt milionów dolarów, drugiej – sześćdziesiąt sześć milionów.
Opinie o filmie są bardzo różne. Niektórzy uważają Kill Billa za filmowy majstersztyk, dla innych jest on zbyt pobłażliwym hołdem Tarantino dla kina azjatyckiego. Szczególnie krytykowane były „ciężkie” popkulturowe dialogi. Niektórzy konserwatywni krytycy zarzucali filmowi także nadmierną przemoc.
Spis treści |
Beatrix Kiddo (przez większość pierwszej części nazywana Panną Młodą), grana przez Umę Thurman, szuka krwawej zemsty na Billu oraz członkach Plutonu Śmiercionośnych Żmij – grupy wyszkolonych morderców, do której wspólnie z Billem kiedyś należała. Bill oraz pozostali członkowie Plutonu dokonali egzekucji na Pannie Młodej, jej przyszłym mężu oraz przypadkowych osobach zebranych w małej kaplicy weselnej w mieście El Paso. Jednak kula Billa, która utkwiła w głowie Panny Młodej, nie okazała się śmiertelna, a dziewczyna zapadła w śpiączkę. Gdy budzi się po czterech latach, poprzysięga zemstę swojemu mentorowi Billowi oraz innym członkom Plutonu odpowiedzialnym za masakrę.
Zdjęcia do filmu trwały osiem miesięcy, powstały w Ameryce Północnej, Japonii i Chinach.
Film podzielony został na dziesięć rozdziałów, po pięć na każdą część. W klasycznym stylu Tarantina nie zostały one ułożone w kolejności chronologicznej.
|
Panna Młoda jest członkinią Plutonu Śmiercionośnych Żmij o pseudonimie Czarna Mamba. Bill, jej zwierzchnik i kochanek, odnajduje ją i jej chłopaka w małej kaplicy weselnej w mieście El Paso, gdzie wraz z pozostałymi członkami Plutonu dokonują masakry: zabijają wszystkie osoby znajdujące się w kaplicy. Tak im się przynajmniej wydaje, ponieważ dwie osoby przeżyły masakrę: Panna Młoda, której Bill strzelił w głowę, oraz jej nienarodzona córka. Dziewczyna zapada w śpiączkę. Kiedy pogrążona jest we śnie, jej szpital odwiedza Elle Driver (Daryl Hannah), nasłana przez Billa: ma wstrzyknąć Pannie Młodej truciznę, aby ostatecznie dokończyć sprawę. W ostatniej chwili do Elle dzwoni Bill, który zmienia zdanie i zabrania jej uśmiercenia Panny Młodej: ma nadzieję w przyszłości wyrządzić jej jeszcze więcej krzywd.
Po tym wstępie widzimy Pannę Młodą, która przyjeżdża do Pasadeny skradzionym wozem (nazwanym Cipkowozem, lub też Kopulodromem (oryg. Pussy Wagon)). W Pasadenie mieszka Vernita Green (Vivica A. Fox), jedna z członkiń Plutonu Śmiercionośnych Żmij. Kobiety rozpoczynają walkę, jednak w pewnym momencie ze szkoły wraca córka Vernity, Nikki. Kobiety zaprzestają walki, przenosząc się do kuchni, w której uzgadniają, gdzie i kiedy dokończą pojedynek. Vernita, która przez minione cztery lata ułożyła sobie życie, chce podstępem zabić Pannę Młodą, strzelając do niej z pistoletu. Chybia jednak, a Panna Młoda zabija Vernitę wbijając jej nóż w serce. Świadkiem zajścia jest czteroletnia Nikki, którą zwabił do kuchni huk wystrzału. Panna Młoda obiecuje jej, że kiedy dorośnie, będzie czekała na jej zemstę: Nie chciałam robić tego w twojej obecności, i za to cię przepraszam. Ale wierz mi na słowo, twoja mama się doigrała. Jeżeli, kiedy dorośniesz, wciąż będziesz miała o to żal, będę czekać.
Przenosimy się sześć miesięcy wstecz. Panna Młoda w pewnym momencie budzi się ze śpiączki, uświadamiając sobie, że straciła dziecko i przez cztery lata była nieprzytomna. Słysząc kroki na korytarzu udaje, że nadal śpi. Do pokoju wchodzi Buck, pracownik szpitala, który pobiera od mężczyzn opłaty ze seks z nieprzytomną dziewczyną. Buck pozostawia klienta w pokoju, a gdy ten chce się zabawić, dziewczyna odgryza mu język. Po powrocie zabija także Bucka, gdy uświadamia sobie, że przez kilka lat on i sprowadzani przez niego mężczyźni wielokrotnie ją zgwałcili. Z jego kieszeni wyciąga klucze do "Cipkowozu". Chce jak najszybciej przystąpić do eliminacji zabójców, jednak nie jest to proste, ponieważ straciła czucie w nogach.
Po odzyskaniu pełnej sprawności, wyrusza na Okinawę, gdzie prosi mistrza mieczy Hattoriego Hanzō (Sonny Chiba) o zrobienie dla niej specjalnej katany, mającej posłużyć do eliminacji pozostałych członków Plutonu. Hanzō, będący dawniej mentorem Billa, przysiągł kiedyś, że już nigdy więcej nie zrobi „rzeczy, która zadaje śmierć”, jednak sprzyja zamiarom Panny Młodej i zgadza się zrobić dla niej miecz. Po wykuciu broni Hanzō przyznaje, że jest to jego najlepszy miecz: Jeżeli w czasie twojej wędrówki na drodze stanie ci Bóg, pozna smak stali.
W dalszą podróż Panna Młoda wyrusza do Tokio, gdzie odnajduje O-Ren Ishii (Lucy Liu): pół-Chinkę, pół-Japonkę urodzoną w amerykańskiej bazie wojskowej. W dzieciństwie O-Ren została osierocona, ponieważ jej rodziców zabili członkowie Yakuzy. Po latach O-Ren została „szefem szefów” tokijskiego podziemia. W nocnym klubie Dom Błękitnych Liści Panna Młoda zabija wielu ochroniarzy O-Ren (nazywających siebie Obłędem 88), aby ostatecznie stanąć twarzą w twarz ze swoją przeciwniczką, którą udaje jej się pokonać. Po całym zajściu wysyła do Billa okaleczoną Sofię Fatale (przyjaciółkę O-Ren), aby przekazała mu informację, że nadchodzi jego kolej.
Później Panna Młoda rozmyśla i postanawia najpierw zabić brata Billa – Budda. Mężczyźnie udaje się jednak zakopać kobietę żywcem w ziemi. Pannie Młodej udaje się cudem przeżyć i wydostać. Tymczasem Budd próbuje sprzedać skradzioną jej katanę jednookiej Elle Driver (Daryl Hannah).
| Aktor | Rola |
|---|---|
| Uma Thurman | Beatrix Kiddo aka Czarna Mamba, Panna Młoda |
| David Carradine | Bill |
| Vivica A. Fox | Vernita Green |
| Lucy Liu | O-Ren Ishii |
| Michael Madsen | Budd |
| Daryl Hannah | Elle Driver |
| Sonny Chiba | Hattori Hanzō |
| Chiaki Kuriyama | Gogo Yubari |
| Julie Dreyfus | Sofie Fatale |
| Gordon Liu | Johnny Mo i Pai Mei |
| Michael Parks | Earl McGraw i Esteban Vihaio |
| Perla Haney-Jardine | B.B. |
| Helen Kim | Karen Kim |
Kill Bill vol. 1 otrzymał nominację do Złotego Globu w kategorii Najlepsza Aktorka w Dramacie (Uma Thurman). Film ten otrzymał również 3 MTV Movie Awards w kategoriach Najlepsza Aktorka (Uma Thurman), Najlepsza Walka (Uma Thurman kontra Chiaki Kuriyama) i Najlepszy Czarny Charakter (Lucy Liu).
Kill Bill vol. 2 dostał 2 nominacje do Złotego Globu, w kategoriach Najlepsza Aktorka w Dramacie (Uma Thurman) i Najlepszy Aktor Drugoplanowy (David Carradine). Poza tym otrzymał Filmową Nagrodę MTV w kategorii Najlepsza Walka (Uma Thurman kontra Daryl Hannah). Otrzymał również nominacje do tej nagrody w kategoriach Najlepszy Film i Najlepsza Aktorka (Uma Thurman).
|
|||||||||||||
