| Kim Dzong Un | |
| Data i miejsce urodzenia | 8 stycznia 1983 lub 1984 Pjongjang |
| Pierwszy Przewodniczący Narodowej Komisji Obrony | |
| Przynależność polityczna | Partia Pracy Korei |
| Okres urzędowania | od 13 kwietnia 2012 |
| Poprzednik | Kim Dzong Il (jako Przewodniczący) |
| Naczelny Dowódca Koreańskiej Armii Ludowej | |
| Okres urzędowania | od 31 grudnia 2011[a] |
| Poprzednik | Kim Dzong Il |
| Wiceprzewodniczący Centralnej Komisji Wojskowej Partii Pracy Korei | |
| Przynależność polityczna | Partia Pracy Korei |
| Okres urzędowania | od 28 września 2010 |
| I Sekretarz Partii Pracy Korei | |
| Okres urzędowania | od 11 kwietnia 2012 |
| Poprzednik | Kim Dzong Il |
| Kim Dzong Un | |
| Nazwa koreańska | |
| Hangul | 김정은 |
| Hancha | 金正恩[1] |
| Transkrypcje języka koreańskiego | |
| poprawiona | Gim Jeong-eun |
| MCR | Kim Chŏng-ŭn |
Kim Dzong-un (kor. 김정은 ;ur. 8 stycznia 1983 lub 1984 w Pjongjangu) – trzeci syn Kim Dzong Ila, przywódcy Korei Północnej w latach 1994–2011 i wnuk Kim Ir Sena - Prezydenta KRL-D (zm. 1994); od 29 grudnia 2011 tytułowany "Przywódcą Partii, Armii i Narodu", od 13 kwietnia 2012 Pierwszy Przewodniczący Narodowej Komisji Obrony – de facto przywódca Korei Północnej, generał armii.
Spis treści |
Kim Dzong Un urodził się prawdopodobnie w Pjongjangu. Jego matką była Ko Young-hee, zmarła w 2004 trzecia żona Kim Dzong Ila. Matka nazywała go "Królem Porannej Gwiazdy". Kim Dzong Un kształcił się w elitarnej szkole w Korei Północnej, przeznaczonej dla dzieci dygnitarzy Partii Pracy Korei (PPK).
Następnie uczęszczał do Międzynarodowej Szkoły w Bernie w Szwajcarii. Naukę rozpoczął w wieku 11 lat pod pseudonimem[2]. Oficjalnie jako syn kierowcy z ambasady Korei Północnej w Szwajcarii. Koledzy ze szkoły wspominają, że lubił jeździć na nartach i interesował się koszykówką (pasja zapewne zaszczepiona przez ojca, który także był fanem koszykówki). Młody Kim miał nauczyć się mówić po angielsku i francusku. Po powrocie ze Szwajcarii Kim Dzong Un nie pojawiał się publicznie. Według informacji uzyskanych od szefa kuchni Kim Dzong Ila, Kim Dzong Un był faworyzowany przez ojca, który widział w nim najwięcej swoich cech[potrzebne źródło].
15 stycznia 2009 południowokoreańska agencja informacyjna poinformowała, że około 8 stycznia 2009 Kim Dzong Il wystosował dyrektywę w sprawie włączenia Kim Dzong Una do kierownictwa PPK i mianował go swoim następcą[3][4].
26 kwietnia 2009 agencja Yonhap poinformowała, że Kim Dzong Un otrzymał niższe stanowisko w Narodowej Komisji Obrony Korei Północnej[5]. Najwyższym stanowiskiem w państwie jest stanowisko przewodniczącego tej komisji, na które parlament koreański, również w kwietniu, wybrał ojca Kim Dzong Una – Kim Dzong Ila.
28 września, dzień przed zjazdem Partii Pracy Korei w 2010 r., Kim Dzong Il nadał swojemu synowi (oraz swojej siostrze Kiong Hui) stopnie generalskie. Natomiast podczas zjazdu PPK mianował Kim Dzong Una na dwa wysokie stanowiska partyjne w państwie: wiceprzewodniczącego Centralnej Komisji Wojskowej rządzącej PPK oraz członka Komitetu Centralnego PPK[6].
Przeczytaj też: Śmierć i pogrzeb Kim Dzong Ila
Po śmierci Kim Dzong Ila (17 grudnia 2011) 19 grudnia 2011 roku został ogłoszony przez propagandę Korei Północnej „wielkim następcą” zmarłego przywódcy, "wybitnym przywódcą Partii, armii i narodu"[7], co stanowi zapowiedź objęcia przez niego najwyższych stanowisk w państwie[8][9]. Kim Dzong Un stanął również na czele komitetu pogrzebowego liczącego 232 osoby[8][10], a 20 grudnia 2011 oddał hołd ciału ojca.
26 grudnia 2011 został określony przez północnokoreańskie media po raz pierwszy "Niezłomnym Przywódcą Partii, państwa i armii". Tytuł ten dawał mu przywództwo w Partii Pracy Korei[11].
28 grudnia 2011 Kim Dzong Un wziął udział w pogrzebie Kim Dzong Ila w Pjongjangu idąc obok auta z trumną zmarłego ojca. 29 grudnia 2011 podczas uroczystości kończących żałobę narodową, został publicznie i oficjalnie przedstawiony jako "Najwyższy Przywódcą Partii, Armii i Narodu" [12] [13][14][15]. Następnego dnia władze KRLD poinformowały świat iż "nie zmienią swojej polityki" pod kierownictwem nowego przywódcy[16]. 31 grudnia 2011 poinformowano że "drogi i szanowny" Kim Dzong Un przejął najwyższe dowództwo Koreańskiej Armii Ludowej z rozkazu przywódcy Kim Dzong Ila" dnia 8 października 2011[17].
W 2012 Kim Dzong Un oficjalnie objął najwyższe stanowiska partyjne i państwowe: 11 kwietnia 2012 został wybrany I Sekretarzem Partii Pracy Korei.[18], zaś 13 kwietnia - Pierwszym Przewodniczącym Narodowej Komisji Obrony (najwyższe stanowisko w państwie - odpowiednik głowy państwa).[19]Podczas uroczystości upamiętniającej 100 rocznicę urodzin Kim Ir Sena, która odbyła się w Pjongjangu 15 kwietnia 2012, po raz pierwszy wygłosił publiczne przemówienie w którym zapowiedział kontynuację dotychczasowej polityki.
Po śmierci Kim Dzong Ila komentatorzy przewidywali, iż Kim Dzong Un nie będzie w stanie sprawować samodzielnych rządów, a nawet że może dojść do konfliktu o władzę między przedstawicielami sił zbrojnych i rodzinnym klanem Kimów[20][21]. Dlatego Kim Dzong Una w sprawowaniu władzy wspiera jego wuj Chang Sung-taek, mąż siostry Kim Dzong Ila, jako bardziej doświadczony polityk[22].