Kino Atlantic – najstarsze nieprzerwanie działające kino w Warszawie. Znajduje się w Śródmieściu przy ulicy Chmielnej 33. Obecnie posiada cztery sale kinowe o łącznej pojemności widowni 794 osoby.
Otwarcie kina nastąpiło w lutym 1930. Projektantami kina byli architekci Oskar Sosnowski i Juliusz Żórawski, a wykonawcą "Biuro Budowlane T. Czosnowski i Ska". Należało do najnowocześniejszych kin przedwojennej Warszawy i jako pierwsze było przystosowane do projekcji filmów dźwiękowych. W czasie II wojny światowej kino zostało zdewastowane, ale główny budynek ocalał. Ponownie otwarte 19 września 1945, jako czwarte powojenne kino. Pierwszym obrazem wyświetlonym w kinie był radziecki film "Berlin" oraz Polska Kronika Filmowa.
W połowie latach 60. XX w. kino doczekało się kapitalnego remontu. Zlikwidowano resztki ruin kamienicy przylegającej do budynku kina, a na jego dachu pojawił się słynny niebieski neon z napisem "Atlantic". Po raz kolejny kino stało się najnowocześniejszym w mieście. Działało nieprzerwanie do końca lat 90., kiedy to zostało zamknięte do gruntowanej przebudowy. Ponowne otwarcie nastąpiło 14 stycznia 2000. Kino zyskało cztery nowe klimatyzowane sale o pojemnościach: Sala A (158 miejsc), Sala B (221 miejsc), Sala C (259 miejsc), Sala D (156 miejsc). Zniknął wówczas efektowny neon i zastąpił go nowy.
Kino wyposażone jest w nowoczesną aparaturę do odtwarzania filmów w technologii 3D oraz Dolby Surround. Prezentuje repertuar komercyjny. Przy kinie znajduje się kawiarnia. Jest jedynym dużym warszawskim kinem nie należącym do żadnej sieci dystrybucyjnej.