| Klaryski od Wieczystej Adoracji | |
| Dewiza: Deo gratias per Jesum in Sanctissimo Sacramento – Bogu niech będą dzięki przez Jezusa w Najświętszym Sakramencie | |
| Pełna nazwa | Mniszki Klaryski od Wieczystej Adoracji |
| Nazwa łacińska | Ordo Monialium Clarissarum a Perpetua Adoratione |
| Skrót zakonny | OCPA |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Założyciel | O. Bonawentura Heurlaut OFMCap. i M. Maria Klara Bouilleveaux |
| Data założenia | 1854 |
Mniszki Klaryski od Wieczystej Adoracji (początkowa nazwa Franciszkanki Najświętszego Sakramentu) – zakon klauzurowy powstały w 1854 roku we Francji, łączący ideał klariańskiego ubóstwa z wieczystą adoracją Najświętszego Sakramentu w duchu dziękczynienia i ekspiacji. Instytut przynależy do II Zakonu franciszkańskiego.
Założyciele: O. Bonawentura Heurlaut OFMCap. (1816-1887) i M. Maria Klara Bouilleveaux (1820-1871). Do przeniesienia na grunt polski, a następnie rozpowszechnienia na inne kraje, przyczyniła się Matka Maria od Krzyża (Ludwika Nałęcz-Morawska 1842-1906).
Modlitwa wspólnotowa, a zwłaszcza adoracja Najświętszego Sakramentu, wyznacza codzienny rytm dnia każdej mniszki klaryski. Jest sercem ich ukrytego życia i istotą charyzmatu realizowanego w ramach wielkiej rodziny franciszkańskiej.
Każda siostra posiada przywilej odprawiania 1 godz. adoracji w ciągu dnia, w nocy natomiast siostry czuwają przez 2 godz. Pozwala to na prowadzenie nieustającej modlitwy adoracyjnej przez całą dobę. Każda mniszka spędza dziennie na modlitwie i kontemplacji około 7 godzin. Przykładowy plan dnia przeczytać można na stronie słupskiego klasztoru w dziale życie codzienne. Swoją modlitwą siostry ogarniają aktualne potrzeby Kościoła, jego dzieła misyjne i apostolskie. Często do furty klasztornej pukają ludzie, by prosić o modlitwę w różnych intencjach, które siostry przyjmują.
Poza modlitwą, mniszki zajmują się pracą, pozwalającą na utrzymanie klasztoru, jak np.: krawiectwo i haft liturgiczny, malowanie obrazów, wypiek komunikantów oraz wykonują zwykłe domowe prace w klasztorze i ogrodzie.
Obecnie zakon posiada 8 domów zakonnych w Polsce:
Zakon ten jest często mylony z najstarszą gałęzią Klarysek: Zakonem Świętej Klary. Obie wspólnoty żyją zgodnie z regułą II Zakonu świętego Franciszka napisaną w 1253 przez św. Klarę z Asyżu, jednak tylko Klaryski od Wieczystej Adoracji, młodsza gałąź zakonu, zajmują się nieustanną adoracją Jezusa w Najświętszym Sakramencie.