Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Klaus Augenthaler | ||
| Imię i nazwisko | Klaus Augenthaler | |
| Data i miejsce urodzenia |
26 września 1957 Fürstenzell,  RFN |
|
| Pseudonim | "Auge" | |
| Pozycja | obrońca | |
| Wzrost | 182 cm | |
| Masa ciała | 78 kg | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| -1975 1975-1976 |
FC Vilshofen Bayern Monachium |
|
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1975-1991 | Bayern Monachium | 404 (52) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1975-1976 1983-1990 |
RFN U-20 RFN |
11 (3) 27 (0) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 1994-1996 1997-2000 2000-2003 2003-2005 2006-2007 2010- |
Bayern Monachium II Grazer AK 1. FC Nürnberg Bayer Leverkusen VfL Wolfsburg SpVgg Unterhaching |
|
Klaus Augenthaler (ur. 26 września 1957 w Fürstenzell, Bawaria)– piłkarz i trener niemiecki.
W latach osiemdziesiątych, Augenthaler należał do najlepszych i najbardziej znanych zawodników Europy. Piłkarz o pseudonimie "Auge" zawodowo związany był tylko z jednym klubem, monachijskim Bayernem. Występował tam na pozycji obrońcy, libero, sporadycznie jako defensywny pomocnik.
Obdarzony olbrzymim potencjałem, czasem nie do końca spełniał oczekiwania. Bywał chimeryczny. Wspaniałe mecze i cudowne zagrania przeplatał z nieporadnością i brakiem współpracy z partnerami. Te drugie na szczęście przydarzały mu się rzadziej.
Choć nie należał na boisku do wyjątkowych brutali, często bezpośrednie spotkanie z nim mogło skończyć się boleśnie. 23 listopada 1985, podczas meczu z Werderem Brema, ostro sfaulował napastnika gości, Rudiego Völlera. W wyniku poważnej kontuzji Völler pauzował przez pięć miesięcy. Wrócił do gry dopiero w przedostatniej kolejce.
Kilka wpadek, nieudanych meczów i lekkie wahania formy nie przeszkodziły Augenthalerowi zostać wielką gwiazdą, mającą stałe miejsce w panteonie sław Bayernu Monachium. Jego bramka strzelona z połowy boiska jesienią 1989 Eintrachtowi Frankfurt została wybrana golem lat osiemdziesiątych w RFN.
W reprezentacji zadebiutował 5 października 1983 w meczu z Austrią. Ówczesny selekcjoner Jupp Derwall nie miał jednak zbyt wielkiego przekonania do obrońcy Bayernu. W efekcie ominęły go Mistrzostwa Europy 1984. Większe uznanie zdobył u Franza Beckenbauera, następcy Derwalla. Grał częściej, choć też nie był wiodącą postacią. W owym czasie mówiono, iż Augenthaler dostaje powołania jedynie z uwagi na swoją przynależność klubową. Beckenbauer rzekomo miał mieć słabość do piłkarzy Bayernu Monachium.
Kluczową rolę w kadrze odegrał tylko raz: podczas włoskiego Mundialu w 1990 roku. Rozegrał wszystkie mecze. Spisał się dobrze i zamknął usta wszelkim malkontentom. Finał z Argentyną 8 lipca 1990 był jego ostatnim meczem w narodowych barwach.
Po mistrzostwach jego forma zaczęła drastycznie spadać. Choć nadal grał w podstawowym składzie monachijczyków, koniec zbliżał się dużymi krokami. W 1991 roku w półfinale Pucharu Mistrzów Bayern potykał się z mistrzem Jugosławii, Crveną Zvezdą Belgrad. Augenthaler, mimo dobrej gry, przyniósł Bayernowi pecha. W dziewięćdziesiątej minucie rewanżu, strzelił gola samobójczego, który wyeliminował niemiecką drużynę.
To postawiło kropkę nad i. Po skończonym sezonie Klaus zakończył karierę. Przez następnych sześć lat był asystentem kolejnych trenerów Bayernu, Juppa Heynckesa, Sørena Lerby, Ericha Ribbecka, Giovanni Trapattoniego i Otto Rehhagela. Od 1997 roku pracuje jako samodzielny trener.
Jako trener prowadził Grazer AK, 1. FC Nürnberg, Bayer Leverkusen, VfL Wolfsburg, a od 2010 roku jest trenerem SpVgg Unterhaching.
Kariera zawodowa:
Sukcesy:
|
|||||||
|
|||||||||||
