Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Klaus Toppmöller | ||
| Imię i nazwisko | Klaus Toppmöller | |
| Data i miejsce urodzenia |
12 sierpnia 1951 Rivenich,  RFN |
|
| Pozycja | napastnik | |
| Wzrost | 188 cm | |
| Masa ciała | 84 kg | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1960–1969 | SV Rivenich | |
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1969–1972 1972–1980 1980 1981 1981–1987 |
Eintracht Trier 1. FC Kaiserslautern Dallas Tornado Calgary Boomers FSV Salmrohr |
204 (108) 31 (7) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1976–1979 | RFN |
3 (1) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 1987–1988 1988–1990 1990–1991 1991–1993 1993–1994 1994–1999 1999–2000 2001–2003 2003–2004 2006–2008 |
FSV Salmrohr SSV Ulm 1846 Wismut Aue Waldhof Mannheim Eintracht Frankfurt VfL Bochum 1. FC Saarbrücken Bayer Leverkusen Hamburger SV  Gruzja |
|
Klaus Toppmöller (ur. 12 sierpnia 1951 w Rivenich, Nadrenia-Palatynat) – niemiecki piłkarz i trener piłkarski. W latach 2001-2003 był szkoleniowcem Bayeru Leverkusen, z którym w 2002 roku dotarł do finału Ligi Mistrzów. Od stycznia 2006 do kwietnia 2008 roku pełnił obowiązki selekcjonera reprezentacji Gruzji. Jego syn Dino jest zawodowym piłkarzem występującym niegdyś w Manchesterze City.
Spis treści |
Sportową przygodę zaczynał w Eintrachcie Trier. Od 1972 do 1980 roku był czołowym napastnikiem Bundesligi. W tym czasie występował w 1. FC Kaiserslautern, w którego barwach rozegrał 204 mecze i strzelił 108 goli. Trzykrotnie (raz w 1976, dwa razy w 1979 roku) zagrał w reprezentacji RFN, m.in. na Mistrzostwach Europy 1976. W 1980 roku przeniósł się na piłkarską emeryturę do Stanów Zjednoczonych.
Pracę szkoleniową rozpoczynał w klubach trzeciej i czwartej ligi niemieckiej. W 1991 roku trafił do drugoligowego Waldhof Mannheim, później krótko prowadził Eintracht Frankfurt, a w 1994 na pięć lat został w VfL Bochum.
W sezonie 1995-96 awansował z nim do Bundesligi, rok później, dzięki wysokiemu miejscu w tabeli, klub zadebiutował w rozgrywkach Pucharu UEFA. Toppmöller pożegnał się z Bochum w czerwcu 1999 roku, po tym jak nie zdołał utrzymać zespołu w ekstraklasie.
W 2001 roku znalazł zatrudnienie w Bayerze Leverkusen. Już w pierwszym sezonie udało mu się doprowadzić Aptekarzy do finałów Pucharu Niemiec i Pucharu Mistrzów. W obu przegrali (najpierw 2:4 z Schalke 04 Gelsenkirchen, a kilka dni później ulegli 1:2 Realowi Madryt), ponadto zajęli drugie miejsce w lidze, i dlatego drużynę, w której występowali wówczas Michael Ballack, Hans-Jörg Butt, Lúcio, czy Bernd Schneider, dziennikarze ochrzcili mianem Neverkusen. W kolejnym sezonie ten sam zespół musiał jednak bronić się przed spadkiem. Toppmöllera zdymisjonowano po dwudziestej pierwszej kolejce.
Na początku rozgrywek 2003-04 został trenerem Hamburgera SV. Na finiszu sezonu hamburczycy zajęli ósme miejsce. Kilka miesięcy później trenerowi podziękowano za współpracę.
Od stycznia 2006 do kwietnia 2008 roku był selekcjonerem reprezentacji Gruzji.
|
|||||||
