Klelia Rachela Barbieri

Święta
Klelia Barbieri
Data urodzenia	13 lutego 1847 Budrie w San Giovanni in Persiceto
Data śmierci	13 lipca 1870 Bolonia
Kościół / wyznanie	rzymskokatolicki
Data beatyfikacji	27 października 1968 przez Pawła VI
Data kanonizacji	9 kwietnia 1989 Rzym przez Jana Pawła II
Wspomnienie	13 lipca

Klelia Rachela Barbieri (ur. 13 lutego 1847 w Budrie, dzielnicy San Giovanni in Persiceto, zm. 13 lipca 1870 w Bolonii) – święta Kościoła katolickiego, włoska zakonnica, założycielka "minimitek" od św. Franciszka z Paoli, zgromadzenia Sióstr Mniejszych od Matki Bożej Bolesnej (wł. La congregazione delle "Suore Minime dell’Addolorata").

Biografia

Klelia (wł. Clelia) przyszła na świat w ubogiej rodzinie Giuseppe Barbieri i Hiacynty Nannetti. Mając 8 lat, podczas epidemii cholery w 1855 roku, straciła ojca. 17 czerwca 1858 przyjęła Pierwsza Komunię Świętą. Od tego dnia Od dnia Krzyż Matki Boskiej Bolesnej inspirował jej duchowość.
W wieku 21 lat wspólnie z Teodorą Baraldi i Urszulą Donati założyła zgromadzenie zakonne, nazwane Instytutem Sióstr Mniejszych od Matki Boskiej Bolesnej. Zmarła na gruźlicę mając zaledwie 23 lata.

Kult

Klelia została beatyfikowana przez Pawła VI 27 października w 1968, a kanonizowana przez Jana Pawła II 9 kwietnia 1989 roku.

Jej wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 13 lipca.

Zobacz też

• kult świętych
• modlitwa za pośrednictwem świętego
• beatyfikowani i kanonizowani przez Jana Pawła II

Bibliografia

• Lexikon für Theologie und Kirche, Bd 1, Freiburg 1957
• Bibliotheca Sanctorum, t. 2, Romae 1962
• Henryk Fros, Franciszek Sowa - Księga imion i świętych, t. 3, Kraków 1998

Linki zewnętrzne

• Sanktuarium św. Klelii Barbieri - La Budrie (wł.)