Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Klemens III Clemens Tertius |
|
| Paolo Scolari | |
| Papież | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | ? Rzym |
| Data i miejsce śmierci | 20 marca 1191[1] Rzym |
| Archiprezbiter Bazyliki S. Maria Maggore | |
| Okres sprawowania | marzec 1176 – 19 grudnia 1187 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Diakonat | 22 września 1179 |
| Prezbiterat | 8 marca 1180 |
| Nominacja biskupia | 20 grudnia 1180 |
| Sakra biskupia | przed 4 stycznia 1181 |
| Kreacja kardynalska | 22 września 1179 Aleksander III |
| Kościół tytularny | SS. Sergio e Bacco (22 września1179) S. Pudenziana (8 marca 1180) Biskup Palestriny (20 grudnia 1180) |
| Pontyfikat | 19 grudnia 1187 |
Klemens III (łac. Clemens III), wcześniej Paolo Scolari - papież w okresie od 19 grudnia 1187 do 20 marca 1191.
Był rzymianinem z bogatej, ale nie arystokratycznej rodziny. W marcu 1176 jest poświadczony jako subdiakon Św. Kościoła Rzymskiego oraz archiprezbiter Bazyliki S. Maria Maggiore. We wrześniu 1179 papież Aleksander III mianował go kardynałem-diakonem SS. Sergio e Bacco, następnie kardynałem-prezbiterem S. Pudenziana, a w grudniu 1180 promował go do rangi kardynała-biskupa Palestriny. Podpisywał bulle papieskie między 17 października 1179 a 11 grudnia 1187.
W trakcie papieskiej elekcji w październiku 1187 Paolo Scolari był poważnym kandydatem na papieża, jednak nie wybrano go ze względu na zły stan zdrowia. Obrany wówczas papież Grzegorz VIII zmarł jednak po zaledwie dwóch miesiącach pontyfikatu, i w wyniku kolejnej elekcji papieżem został właśnie Paolo Scolari, który przybrał imię Klemens III.
Wybór Paolo Scolariego wynikał prawdopodobnie z chęci powrotu kurii papieskiej do Rzymu po trwającym od 1184 roku wygnaniu. Liczono, że pochodzący z rzymskiej rodziny papież lepiej niż jego poprzednicy ułoży sobie stosunki z władzami miejskimi Wiecznego Miasta. Nadzieje te ziściły się bardzo szybko, gdyż już w lutym 1188 Klemens III powrócił wraz z kurią do miasta i bez większych przeszkód osiadł na Lateranie.
Jednym z głównych zadań absorbujących papieża były przygotowania do III krucjaty. W tym celu rozesłał po Europie legatów wzywających możnych do wzięcia krzyża i starających się - z różnym skutkiem - zaprowadzić pokój między chrześcijańskimi władcami, aby umożliwić im udział w krucjacie.
W 1189 Klemens III poparł Tankreda z Lecce przeciwko Henrykowi VI Hohenstaufowi w walce o sukcesję sycylijską. Krok ten podyktowany był obawą przed zjednoczeniem królestwa Sycylii z Cesarstwem i zburzeniem równowagi sił w Italii, gwarantującej dotąd niezawisłość Stolicy Apostolskiej. Zrodziło to kolejne napięcia w stosunkach cesarstwa z papiestwem, które jednak w pełni ujawniły się dopiero za następnych pontyfikatów.
W ciągu swego pontyfikatu Klemens III mianował co najmniej 24 nowych kardynałów, z czego co najmniej 17 pochodziło z Rzymu lub okolic, w tym wielu z arystokratycznych rodzin. Doprowadziło to do zmiany struktury Świętego Kolegium, które na wiele lat zostało zdominowane przez rzymian. Krok ten prawdopodobnie miał służyć ściślejszemu związaniu wpływowych rodzin rzymskich z kurią i papiestwem. Klemens III był też jednym z pierwszych papieży praktykujących nepotyzm.
Klemens III, nie cieszący się nigdy dobrym zdrowiem, zmarł w pałacu laterańskim prawdopodobnie 20 marca 1191, po niewiele ponad trzyletnim pontyfikacie.
| Poprzednik Grzegorz VIII |
 |
Papież | |
Następca Celestyn III |
