Klemens V

Klemens V Clemens Quintus
Bertrand de Got
Papież
Data i miejsce urodzenia	ok. 1250/60 Villandraut, Francja
Data i miejsce śmierci	20 kwietnia 1314 Roquemaure, Francja
Biskup Comminges
Okres sprawowania	1295 - 1299
Arcybiskup Bordeaux
Okres sprawowania	1299 - 1305
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Pontyfikat	5 czerwca 1305
Multimedia w Wikimedia Commons

Klemens V (łac. Clemens V), właściwie Bertrand de Got (ur. ok. 1250/60 w Villandraut, Francja - zm. 20 kwietnia 1314 w Roquemaure, Francja) – papież w okresie od 5 czerwca 1305 do 20 kwietnia 1314.

Urodził się w Villandraut jako syn rycerza Arnolda Garsiasa de Got. Kanonik-zakrystianin w Bordeaux, wikariusz generalny arcybiskupa Lyonu, biskup Comminges (1295), arcybiskup Bordeaux (1299).

Po śmierci Benedykta XI został osadzony przez Filipa IV Pięknego, na 11-miesięcznym konklawe w Perugii, na papieża i przyjął imię Klemensa V. Uroczystości koronacyjne odbyły się 15 listopada 1305 w Lyonie.

Początkowo rezydował w Bordeaux oraz w Poitiers, ostatecznie osiadł w Awinionie czym zapoczątkował tzw. niewolę awiniońską.

Niezależne śledztwo przeprowadzone przez Klemensa V doprowadziło ostatecznie do uniewinnienia Templariuszy i oczyszczenia ich z zarzutu herezji. W wyniku nacisków Filipa IV Pięknego, króla Francji wyrok został jednak utajniony (Pergamin z Chinon, który odnaleziono dopiero w 2001 roku).

Zwołał sobór w Vienne (październik 1311 – maj 1312), na którym zakon Templariuszy został rozwiązany na mocy zarządzenia administracyjnego papieża.

Ważniejsze dokonania:

• podporządkował władzy papieża cały episkopat zachodni i ograniczył autonomię kapituł katedralnych
• 5 maja 1313 kanonizował Celestyna V jako wyznawcę, który zmarł uwięziony
• nakazał rozwiązanie wszystkich wspólnot beginek i begardów, zorganizowanych na kształt franciszkańskiego lub dominikańskiego trzeciego zakonu ludzi świeckich
• nakazał założenie katedr języków orientalnych na uniwersytetach w Paryżu, Oxfordzie, Bolonii i Salamance
• ustanowił uniwersytety w Orleanie i w Perugii
• zorganizował stałe sądy: papież i kardynałowie tworzyli konsystorz – sąd apelacyjny dla całego Kościoła; trybunały kardynalskie zajmowały się kwestiami procedury sądowej i egzekwowaniem wydanych wyroków

Zmarł w Roquemaure w pobliżu Carpentras, pochowany w kościele parafialnym w Uzeste. Przyczyną śmierci było otrucie przez mnicha, który dosypał trucizny do wina mszalnego Klemensa^{[potrzebne źródło]}.

Bibliografia

• Davidson, Basil, The African Slave Trade revised ed., 1961, Boston : Brown Little (ang.)
• Chamberlain, E. R., The Bad Popes. NY: Barnes & Noble, 1993. ISBN 978-0-88029-116-3 (ang.)
• Duffy, Eamon. Saints and Sinners: A History of the Popes. New Haven, CT: Yale University Press, 2006. ISBN 978-0-300-11597-0 (ang.)
• Howarth, Stephen. The Knights Templar. New York: Barnes and Noble, 1982. ISBN 978-0-88029-663-2 (ang.)
• Menache, Sophia. Clement V. Cambridge: Cambridge University Press, 2002. ISBN 0-521-52198-X (ang.)
• Richard, Jean , Histoire des croisades, Fayard, 1996. ISBN 2-213-59787-1 (ang.)

Linki zewnętrzne

• Bulla Klemensa V przedstawiająca oskarżenia przeciwko zakonowi krzyżackiemu w Liwonii z 1308 roku
• Wyznaczenie przez papieża Klemensa V kanonika Franciszka de Moliano do rozstrzygnięcia nadużyć zakonu krzyżackiego w Liwonii, 11 V 1310 roku

Zobacz też

• Jacques de Molay
• Poczet papieży

Poprzednik Benedykt XI

Papież

Następca Jan XXII