Kleofas – żyjąca w I wieku postać biblijna, święty katolicki i prawosławny[1][2].
Postać Kleofasa wymieniana przez Łukasza Ewangelistę występuje w Nowym Testamencie, w Ewangelii Łukaszowej (Łk 24, 13-35 BT)[3][1]. Według tej relacji pochodzący prawdopodobnie z Emaus Kleofas uczestniczył w przyłączeniu zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa do apostołów udających się tamże[1]. Próby identyfikowania Kleofasa z innymi postaciami np. z Kefasem (Szymon Piotr) i dowodzenie jego pokrewieństwa z Jezusem Chrystusem nie znajdują potwierdzenia, przyczyniły się jednak prawdopodobnie do przypisania mu przez Teodozego męczeńskiej śmierci[1]. W VI wieku Anonin z Piacenzy twierdził, iż grób Kleofasa znajdował się na Górze Oliwnej[1]. Brak także podstaw do utożsamiania go z wymienianym w Ewangelii Janowej przez Jana (19, 25)[1][4].
Zaliczany jest do grona Siedemdziesięciu dwóch wysłańców Jezusa Chrystusa[2]. Wprowadzony do martyrologium przez Ado z Vienne i wspominany 25 września[1]. Wspomnienie w grupie apostołów przypada na 4/17 stycznia[2].