| Klozapina |
|
|
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
| 8-chloro-11-(4-metylo-1-piperazynylo)-
5H-dibenzo[b,e][1,4]diazepina
|
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C18H19ClN4 |
| Masa molowa |
326,82 g/mol |
| SMILES |
|
CN1CCN(CC1)C2=C3C=CC=CC3=NC4=C(N2)C=C(C=C4)Cl
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
5786-21-0 |
| PubChem |
2818[1] |
| DrugBank |
APRD00470[2] |
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|
| Klasyfikacja |
| ATC |
N05AH02 |
| Stosowanie w ciąży |
kategoria B |
| Farmakokinetyka |
|
| Biodostępność |
50-60% |
| Okres półtrwania |
6–26 godzin (średnio 12) |
Wiązanie z białkami
osocza i tkanek |
95% |
| Metabolizm |
wątrobowy, przez kilka izoenzymów CYP |
| Wydalanie |
80% w postaci zmetabolizowanej: 30% żółciowo i 50% nerkowo |
|
| Uwagi terapeutyczne |
|
| Drogi podawania |
doustnie |
|
Klozapina (sprzedawana jako Clozaril, Fazaclo, Froidir; Gen-Clozapine w Kanadzie, Klozapol i Leponex w Polsce) – organiczny związek chemiczny, pochodna dibenzodiazepiny. Jest pierwszym opracowanym atypowym lekiem przeciwpsychotycznym. Nie wywołuje objawów pozapiramidowych, a po leczeniu nią nie stwierdzono późnych dyskinez. Klozapina jest lekiem trzeciego rzutu ze względu na potencjalnie śmiertelne działania niepożądane, które mogą wystąpić: agranulocytoza i zapalenie mięśnia sercowego. Częstsze działania uboczne wiążą się z działaniem antycholinergicznym: suchość w jamie ustnej, senność, zatwardzenia. Klozapina obniża również próg drgawkowy.
Klozapina została zsyntetyzowana w laboratoriach firmy farmaceutycznej Sandoz w 1961 roku. W kolejnych latach przeprowadzano próby kliniczne, w efekcie których w 1972 roku lek wprowadzono do lecznictwa w Szwajcarii i Austrii. W 1975 roku lek wprowadzono do obrotu na terenie Niemiec i Finlandii. W tym samym czasie przeprowadzano badania nad klozapiną w Stanach Zjednoczonych. Wśród powikłań zgłaszano przypadki agranulocytozy prowadzącej do śmierci. Sandoz dobrowolnie wycofał lek z obrotu w 1975 roku. Przez wiele kolejnych lat lek był niedostępny na rynku farmaceutycznym, jednak w ośrodkach badawczych nadal przeprowadzano doświadczenia. Badania wykazywały wysoką skuteczność leczenia schizofrenii lekoopornej. W 1989 roku FDA zezwoliła na stosowanie klozapiny wyłącznie w leczeniu psychoz lekoopornych. Stopniowo lek wprowadzono ponownie do lecznictwa w wielu krajach.
Klozapina jest stosowana głównie w leczeniu lekoopornej schizofrenii[4], która oznacza niezadowalającą odpowiedź objawów na co najmniej dwa różne leki przeciwpsychotyczne[5]. Klozapina jest wyraźnie bardziej skuteczna w zwalczaniu objawów schizofrenii niż starsze typowe leki przeciwpsychotyczne, przynosząc najlepsze efekty u osób, które słabo odpowiedziały na inne leczenie. Chociaż zmniejsza częstość nawrotów, a tolerancja pacjentów na lek jest lepsza, to nie przekłada się to na znaczącą poprawę w zakresie ogólnego funkcjonowania[4]. Małe dawki klozapiny są stosowane w leczeniu parkinsonizmu. Jest też podawana w leczeniu objawów psychotycznych powstałych po stosowaniu L-dopa (Lewodopa) w chorobie Parkinsona.
[edytuj] Udokumentowane interakcje klozapiny istotne klinicznie[6]
Połączenie terapi klozapina z nastepującymi lekami powoduje zmniejszenie stężenia klozapiny:
[edytuj] Konieczne środki ostrożności przy stosowaniu leku
Ze względu na niebezpieczeństwo pojawienia sie leukopenii i agranulocytozy konieczne jest stałe monitorowanie obrazu krwi. Do standardu należy wykonywanie badania co tydzień przez pierwsze 18 tygodni zażywania leku, a potem co miesiąc przez cały okres trwania terapii.[6] Spadek leukocytów poniżej 2000-3000, a neutrofilów poniżej 1500 wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
[edytuj] Wykorzystanie pozamedyczne
Klozapina potęguje działanie odurzające opiatów, dlatego często jest stosowana z kodeiną lub tramadolem.[potrzebne źródło]
Przypisy
- ↑ Klozapina – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Klozapina – karta leku (APRD00470) (ang.). DrugBank.
- ↑ Katalog Sigma-Aldrich
- ↑ 4,0 4,1 Wahlbeck K, Cheine MV, Essali A. (abstrakt) Clozapine versus typical neuroleptic medication for schizophrenia. „The Cochrane Database of Systematic Reviews”, 2007. doi:10.1002/14651858.CD000059. ISSN 1464-780X.
- ↑ Meltzer HY. (Abstrakt) Treatment-resistant schizophrenia--the role of clozapine.. „Current Medical Research and Opinion”, 1997.
- ↑ 6,0 6,1 Adam Bilikiewicz, Stanisław Pużyński, Jacek Wciórka, Janusz Rybakowski: Psychiatria.. T. 3. Wrocław: Urban & Parner, 2003. ISBN 83-87944-24-6.
[edytuj] Bibliografia
- Indeks leków Medycyny Praktycznej
|
ATC (N05) – Leki psycholeptyczne |
|
| N 05 A – Leki przeciwpsychotyczne |
|
N 05 AA – Pochodne fenotiazyny z
łańcuchem alifatycznym
|
|
|
|
N 05 AB – Pochodne fenotiazyny z
grupą piperazynową
|
|
|
|
N 05 AC – Pochodne fenotiazyny z
grupą piperydynową
|
|
|
|
N 05 AD – Pochodne butyrofenonu
|
|
|
|
N 05 AE – Pochodne indolu
|
|
|
|
N 05 AF – Pochodne tioksantenu
|
|
|
|
N 05 AG – Pochodne difenylobutylopiperydyny
|
|
|
|
N 05 AH – Pochodne diazepiny,
oksazepiny i tiazepiny
|
|
|
|
N 05 AL – Benzamidy
|
|
|
|
N 05 AX – Inne
|
|
|
|
| N 05 B – Anksjolityki |
|
N 05 BA – Pochodne benzodiazepin
|
|
|
|
N 05 BB – Pochodne difenylometanu
|
|
|
|
N 05 BC – Karbaminiany
|
|
|
|
N 05 BD – Pochodne dibenzobicyklooktadienu
|
|
|
|
N 05 BE – Pochodne azaspirodekanodionu
|
|
|
|
N 05 BX – Inne
|
|
|
|
| N 05 C – Leki nasenne i uspokajające |
|
|
|
|
|
N 05 CC – Aldehydy i ich pochodne
|
|
|
|
N 05 CD – Pochodne benzodiazepiny
|
|
|
|
N 05 CE – Pochodne piperynodionu
|
|
|
|
N 05 CF – Cyklopirolony
|
|
|
|
N 05 CH – Agoniści receptora melatoninowego
|
|
|
|
N 05 CM – Inne
|
|
|
|
N 05 CX – Preparaty złożone zawierające leki nasenne i
uspokajające, z wyłączeniem barbituranów
|
|
|
|