Kmieć

Kmieć (łac. cmetos, cmetonis, kmetho) – w czasach nowożytnych pojęcie to oznacza zamożnego gospodarza - używane potocznie jako synonim chłopa,

Dawne znaczenia

W XI-XII wieku słowo to oznaczało dostojników książęcych, możnych.

W XIV i XV wieku słowo to oznaczało chłopów, którzy mieli własne gospodarstwo o powierzchni przynajmniej 1 łana ziemi; w zamian za co musieli płacić panu feudalnemu czynsz i wykonywać prace rolne na jego ziemi (początkowo 1 dzień w tygodniu).

Etymologia

Pochodzenie słowa nie jest ustalone, spotyka się następujące hipotezy:

• Zdaniem prof. Jana Karola Kochanowskiego, rektora Uniwersytetu Warszawskiego słowo "kmieć" pochodzi od greckiego wieś, mieszkaniec wsi (w: „Szkice i drobiazgi historyczne”).
• Zdaniem prof. Franciszka Sławskiego słowo "kmieć" pochodzi od łacińskiego comes w dopełniaczu comitis oznaczające towarzysza, zwłaszcza panującego albo wodza; osobę należącą do orszaku panującego. (Culpam poena premit comes - winie depcze po piętach jej towarzyszka kara. Maksyma Autor: Quintus Horatius Flaccus).
• Zdaniem prof. Andrzeja Bańkowskiego słowo "kmieć" ma pochodzenie irańskie (A. Bańkowski „Słownik etymologiczny języka polskiego t.1 A-K”).