Kmin rzymski

Kmin rzymski
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Klad	rośliny naczyniowe
Klad	Euphyllophyta
Klad	rośliny nasienne
Klasa	okrytonasienne
Klad	klad astrowych
Rząd	selerowce
Rodzina	selerowate
Rodzaj	kmin
Nazwa systematyczna
Cuminum cyminum L. Sp. pl. 1:254. 1753
Synonimy
Cuminum odorum Salisb.
Zdjęcia i grafiki w Commons

Całe i zmielone nasiona

Kmin rzymski (kmin, kumin) Cuminum cyminum L. – gatunek rośliny jednorocznej, należący do rodziny selerowatych. Prawdopodobnie pochodzi ze wschodnich rejonów nad Morzem Śródziemnym. Nie występuje już w stanie dzikim, można go spotkać wyłącznie w uprawach.

Morfologia

Pokrój

Roślina o wysokości do 0,5 metra.

Liście

Pierzaste, złożone z nitkowatych odcinków.

Kwiaty

Zebrane w baldach złożony z pokrywami i pokrywkami. Kwiaty promieniste, 5-krotne, o płatkach białych, czerwonych lub różowych, 1 słupek, 5 pręcików.

Owoc

Podwójnia rozłupnia z trudem rozdzielająca się na 2 rozłupki.

Zastosowanie

• Roślina uprawna: w Polsce rzadko uprawiana, nie jest bowiem odporny na mróz (strefy mrozoodporności 9-12) . Na większą skalę roślina uprawiana jest w Afryce Północnej, Azji, Ameryce Południowej i w Europie Południowej.
• Roślina lecznicza: zawiera do 4% olejku eterycznego i flawonoidy. Owoce i ziele działają m.in. przeciwzapalnie, pobudzają serce i ośrodek oddechowy, pobudzają wydzielanie soków trawiennych, moczopędnie oraz napotnie.
• Sztuka kulinarna: Używany jako aromatyczna przyprawa w Afryce Północnej, w zachodnich Chinach, Indiach, na Bałkanach, na Bliskim Wschodzie, w Meksyku i w Chile.

Zobacz też

• Kminek zwyczajny

Bibliografia

1. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.  (Pochodzenie i charakterystyka gatunku)