Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Kończysta | |
 Kończysta od południowej strony |
|
| Państwo |  Słowacja |
| Pasmo | Tatry, Karpaty |
| Wysokość | 2538 m n.p.m. |
| Wybitność | 205 m |
| Pierwsze wejście | 1874 Aleksander Münich z towarzyszami |
|
Położenie na mapie Tatr
  Kończysta
|
|
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Kończysta (słow. Končistá, niem. Kontschista, węg. Koncsiszta) – dwuwierzchołkowy szczyt (2538 m) w południowej, bocznej grani Tatr odchodzącej od Zmarzłego Szczytu (Popradský Ľadový štít). Począwszy od Przełęczy koło Drąga (Sedlo pod Drúkom), grań ta nazywana jest Granią Kończystej (hrebeň Končistej). Na północ od szczytu znajduje się w niej Stwolska Turnia (Štôlska veža), oddzielona od Kończystej głęboko wciętą Stwolską Przełęczą Wyżnią (Štôlska štrbina).
Pomiędzy tą przełęczą a północnym wierzchołkiem, wznoszą się jeszcze dwa mało wybitne wzniesienia – Zadnia Stwolska Czuba (Zadný Štôlsky hrb) i Skrajna Stwolska Czuba (Predný Štôlsky hrb). Są one od siebie oddzielone Zadnimi Stwolskimi Wrótkami (Zadná Končistá štrbina), a od szczytu Kończystej – Skrajnymi Stwolskimi Wrótkami (Končistá štrbina). Pomiędzy wierzchołki północny i południowy wcinają się Wyżnie Pasternakowe Wrótka (Vyšná Pastrnakova bránka). Na południowym, wyższym wierzchołku znajduje się duży blok skalny nazywany Kowadłem (Nákova) albo Koniem Jármaya (Jármaiho stôl). Dalej w kierunku południowym w grzbiecie wyróżnia się Pośrednie Pasternakowe Wrótka (Prostredná Pastrnakova bránka), Pasternakowe Czuby (Pastrnakove zuby) oraz Niżnie Pasternakowe Wrótka (Nižná Pastrnakova bránka).
Grań Kończystej na południe od szczytu przechodzi w szeroki grzbiet rozdzielający doliny:
W kierunku wschodnim masyw Kończystej opada od Doliny Batyżowieckiej skalnymi ścianami, przeciętymi szerokim, wznoszącym się ku południu zachodem – Stwolskim Zawratem (Závoz). Kończy się on w Niżnich Pasternakowych Wrótkach.
W kierunku zachodnim, w stronę Stwolskiej Przełęczy (Lúčne sedlo), opada rozległe zbocze, w którym nie ma żadnej wybitnej grani – znajduje się tu jedynie kilka grzęd porozdzielanych płytkimi żlebkami. Na zachód od przełęczy, w zworniku Tępej (Tupá) grzbiet rozgałęzia się, oddzielając Dolinę Złomisk (Zlomisková dolina) – odnogę Doliny Mięguszowieckiej, od Doliny Stwolskiej i Doliny Wielkiej Huczawy (Dolina Veľkej Hučavy). W zachodniej odnodze grzbietu znajduje się szczyt Osterwa (Ostrva), poniżej którego przez Przełęcz pod Osterwą (sedlo pod Ostrvou) poprowadzona jest tzw. Magistrala Tatrzańska, wybudowana w latach 1930–1931.
Nazwa Kończysty (szpiczasty) związana jest z kształtem masywu oglądanyego od południa. Na Kończystą nie prowadzi znakowany szlak turystyczny. Wejście należy do łatwiejszych, ale dozwolone jest jedynie z uprawnionym przewodnikiem.
Pierwsze odnotowane wejścia: Alexander Münnich z towarzyszami 1874 – wierzchołek północny (2536 m), Viktor Lorenc (również 1874) – wierzchołek południowy z Kowadłem; zimą: Alfred Martin 1906.
|
|||||||||||
