Kościół św. Kazimierza w Poznaniu

Kościół św. Kazimierza w Poznaniu
kościół parafialny
A-155 z 26.02.1931
Widok od południa, na pierwszym planie zabudowania poklasztorne, w głębi kościół św. Kazimierza
Państwo	Polska
Miejscowość	Poznań
Wyznanie	starokatolickie
Kościół	Polskokatolicki
Parafia	św. Kazimierza w Poznaniu
Wezwanie	św. Kazimierza
Wspomnienie liturgiczne	4 marca
Historia Data rozpoczęcia budowy 1633 Data zakończenia budowy 1685 Aktualne przeznaczenie świątynia polskokatolicka
Dane świątyni Styl barokowy Architekt Krzysztof Bonadura Starszy Świątynia • materiał bud. • cegła Liczba naw 1
Położenie na mapie Poznania Kościół św. Kazimierza w Poznaniu
52°24′42.6″N 16°57′23.77″E

Kościół św. Kazimierza w Poznaniu – barokowy kościół i zespół poklasztorny znajdujący się na poznańskiej Śródce; kościół obecnie należy do parafii polskokatolickiej.

Historia

Kościół ufundował wojewoda kujawski Łukasz Szeliga Niemojowski dla reformatów. Autorem projektu był Krzysztof Bonadura Starszy, który kierował również pracami od 1663, funkcję tę po jego śmierci przejęli Jerzy Catenazzi i Krzysztof Bonadura Młodszy. Budowa zakończyła się w 1685.

W latach 1693-1704 kasztelan przemęcki Jakub Piotr Gocłowski ufundował przy Kościele św. Kazimierza klasztor reformatów w Śródce.

W związku z licznymi podmyciami wzgórza na którym stał kompleks przez wody gruntowe, gwardian Jakub Suwaliński doprowadził do wzmocnienia w latach 1749-1752 północnej ściany świątyni przez szkarpy. W 1794 Prusacy dokonali kasaty klasztoru. Zabudowania zmieniono na szpital wojskowy, a od 1805 przez seminarium nauczycielskie. W 1806 kompleks ponownie pełnił rolę szpitala wojskowego, tym razem francuskiego, a od 1809 – polskiego. Następnie ponownie zmieniono go na seminarium nauczycielskie. W 1847 zabudowania przekazano Zakładowi dla Głuchoniemych. W 1931 kościół odnowiono, pod kierownictwem Stanisława Smogulnickiego. Podczas walk w 1945 ucierpiał dach świątyni. Renowacji dokonano w latach 1959-1961. Obecnie w budynkach poklasztornych znajduje się Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Głuchych, zaś kościół należy do parafii Kościoła Polskokatolickiego.

Opis

Kościół to jednonawowa, barokowa świątynia, o węższym prezbiterium zamkniętym prostą ścianą. Fasada dzielona sześcioma pilastrami, nad wejściem figura św. Kazimierza zaś w szczycie Oko Opatrzności.

Wnętrze utrzymano w jednolitym rokokowym stylu, ściany zdobią zdwojone pilastry. Ołtarz główny zawiera scenę ukrzyżowania z Janem Ewangelistą i Matką Bożą. Poniżej antepedium z płaskorzeźbą przedstawiającą apoteozę św. Kazimierza z XVIII w. W lewym ołtarzu bocznym XVII-wieczne obrazy Matki Boskiej oraz Dysputa dominikanina z reformatą. W prawym natomiast również pochodzący z tego okresu obraz św. Stanisława, oraz współczesna kopia ikony Matki Boskiej Częstochowskiej. Wyposażenie uzupełniają rokokowe konfesjonały oraz ambona.

Klasztor to czteroskrzydłowy budynek, na planie prostokąta, z niewielkim wirydarzem przylegającym do kościoła od południa.

Przed kościołem znajduje się datowana na połowę XVIII w. kapliczka Bożej Męki.

Parafia św. Kazimierza w Poznaniu

Kościół św. Kazimierza jest świątynią należącą do polskokatolickiej parafii św. Kazimierza.

Parafia Kościoła Polskokatolickiego pw. Najświętszej Maryi Panny w Poznaniu powstała w 1947, początkowo nabożeństwa odbywały się w kaplicy przy ul. Grunwaldzkiej 46, przydzielonej przez Wydział do Spraw Wyznań w Poznaniu. 19 sierpnia 1952 kaplicę przeniesiono do budynku przy ul. Tadeusza Kościuszki 90, którą przydzieliło Prezydium Rady Narodowej w Poznaniu. 4 czerwca 1973 parafię przeniesiono do kościoła przy ul. Bydgoskiej 4 i dekretem biskupa elekta Waleriana Kierzkowskiego zmieniono nazwę na wezwanie św. Kazimierza.

Urząd proboszcza pełni ks. infułat Roman Skrzypczak, a liturgia sprawowana jest w niedziele o 10:30.

Adres parafii

ul. Bydgoska 4B/2, 61-127 Poznań