Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Kościół św. Maurycego w Ołomuńcu | |||||||||
| Kostel svatého Mořice | |||||||||
 Kościół św. Maurycego w Ołomuńcu. Widok na wejście. Po prawej starsza, południowa wieża. Po lewej młodsza |
|||||||||
| Państwo |  Czechy |
||||||||
| Miejscowość | Ołomuniec | ||||||||
| Wyznanie | katolickie | ||||||||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||||||||
| Wezwanie | św. Maurycego | ||||||||
|
|||||||||
|
|||||||||
|
Położenie na mapie Czech
  Kościół św. Maurycego w Ołomuńcu
|
|||||||||
| Na mapach: | |||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||||||
Kościół św. Maurycego w Ołomuńcu - późnogotycki, trzynawowy obiekt sakralny znajdujący się w Ołomuńcu, na Morawach w Republice Czeskiej. Charakterystycznym elementem kościoła są dwie asymetryczne wieże.
Badania archeologiczne, prowadzone w 1973 r. na placu przed kościołem, wykazały w tym miejscu ślady człowieka już z okresu neolitu. Później, co najmniej od X w., istniała tu osada słowiańska, w której centrum znaleziono ślady romańskiej budowli - być może sakralnej, być może mieszkalnej (palatium ówczesnego pana feudalnego?). W XI w. w tym miejscu stanął już na pewno kościół w formie romańskiej rotundy. Pierwsza wzmianka o kościele św. Maurycego pochodzi z 1257 roku. Fundatorem tamtej świątyni, zbudowanej jeszcze również w stylu romańskim, był biskup Ołomuńca, Bruno z Schauenburka.
Liczne pożary nawiedzające kościół wymusiły konieczność budowy nowej świątyni, co wykonano w latach 1412-1540. Powstała trzynawowa konstrukcja halowa długości 42 m i szerokości 25 m, opięta od zewnątrz systemem przypór. Każda nawa liczy sześć przęseł i jest zakończona apsydą. Pierwsze trzy przęsła mają sklepienia krzyżowe, trzy następne - późnogotyckie sklepienia sieciowe. Odmienny kształt i wysokość wież kościoła wynika z faktu, że południowa, prostokątna wieża jest najprawdopodobniej pozostałością starej świątyni. Natomiast druga, niższa wieża została wzniesiona wraz z obecnym kościołem, a w jej formie widać już pierwsze zwiastuny architektury Odrodzenia. Renesans przyniósł również dobudowaną w 1574 r. do północnej nawy kościoła kaplicę V. Edelmanna.
Pożar miasta w 1709 roku spowodował m.in. dobudowanie w 1723 r. do kościoła barokowej kruchty i wymusił wymianę wyposażenia kościoła (stąd wnętrze w stylu barokowym). Dzięki temu też kościół wzbogacił się w latach 1740-1745 o sławne dziś organy autorstwa wrocławskiego rzemieślnika, Michaela Englera. Prospekt organowy został ozdobiony przez rzeźbiarza, Filipa Sattlera oraz Johanna Georga Huckha. Po rozbudowie w latach 60. XX w. organy te są uznawane za największe w Europie i za jedne z lepiej brzmiących, dzięki czemu używane są często do nagrań muzyki organowej.
Kościół jest w stanie pomieścić około 4000 osób.
Południowa, starsza wieża jest udostępniona dla turystów. Rozciąga się z niej panorama całego Ołomuńca. Interesująca jest równolegle do siebie biegnąca dwójka schodów. Na tej wieży znajdują się również dzwony kościelne.
