| Kościół Wszystkich Świętych w Warszawie |
|||||||||
Kościół Wszystkich Świętych |
|||||||||
| Państwo | |||||||||
| Miejscowość | Warszawa | ||||||||
| Wyznanie | katolickie | ||||||||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||||||||
| Wezwanie | Wszystkich Świętych | ||||||||
|
|||||||||
|
|||||||||
|
Położenie na mapie Warszawy
|
|||||||||
| Na mapach: | |||||||||
Kościół Wszystkich Świętych – kościół rzymskokatolicki znajdujący się przy pl. Grzybowskim 3/5 w Warszawie, siedziba parafii Wszystkich Świętych w Warszawie.
Prace nad budową świątyni rozpoczęto w roku 1861 według projektu Henryka Marconiego. Podczas prac projektowych wzorował się on na istniejącym już kościele renesansowym św. Justyny w Padwie. Kościół został poświęcony 31 października 1883 r. przez arcybiskupa Wincentego Popiela. Nie był wówczas jeszcze całkowicie ukończony – dopiero w 1892 roku rozpoczęła się budowa wież.
W czasie wojny obronnej we wrześniu 1939 r. został nieznacznie uszkodzony. Podczas okupacji był jednym z trzech kościołów chrześcijańskich, które znalazły się na terenie getta (drugą taką świątynią jest kościół św. Augustyna, a trzecią Kościół Narodzenia NMP). Kościół Wszystkich Świętych służył wówczas chrześcijanom pochodzenia żydowskiego, którzy byli przetrzymywani w getcie. W czasie istnienia getta, proboszcz ks. prałat Marceli Godlewski, znany ze swojej przedwojennej antypatii do Żydów, zaangażował się w udzielanie im pomocy. Na plebanii u proboszcza schronienie znalazł m.in. prof. Ludwik Hirszfeld. W 1942 r. kościół znalazł się po drugiej stronie muru getta. Został znacznie zniszczony w czasie walk podczas powstania warszawskiego. Spłonęło wówczas wiele cennych malowideł.
Po wojnie kościół odbudowano, lecz z przyczyn ideologicznych otoczono go wysokimi budynkami, aby bryła świątyni nie dominowała w tym rejonie.
8 czerwca 1987 r. podczas Wizyty Apostolskiej w Polsce w kościele Wszystkich Świętych Jan Paweł II odprawił Mszę Świętą inaugurującą II Krajowy Kongres Eucharystyczny[potrzebne źródło].