Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Krakowie

Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny
kościół konwentualny
A-83 z dnia 28 marca 1931
Państwo	Polska
Miejscowość	Kraków
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Parafia	Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny
Wezwanie	Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny
Historia Data zakończenia budowy XVII wiek
Dane świątyni Świątynia • materiał bud. • cegła
Położenie na mapie Krakowa Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny
50°03′43″N 19°55′48″E
Multimedia w Wikimedia Commons

Ołtarz z obrazem Zwiastowania

Klasztor oo. Kapucynów

Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny – zabytkowy kościół kapucynów, znajdujący się na Piasku, przy ulicy Loretańskiej 11 w Krakowie.

Kapucyni do Krakowa przybyli w 1695, fundatorem kościoła był Wojciech Dembiński i to on zaproponował, aby nowej świątyni nadać wezwanie Zwiastowania Najświętszej Marii Pannie. W kościele zachowało się jego epitafium z portretem i marmurowy sarkofag. Pierwszą mszę świętą odprawiono w nowym kościele 15 sierpnia 1700, ale właściwej konsekracji dokonał biskup sufragan Kazimierz Łubieński w 1703.

Kościół wykonano według wzorów baroku toskańskiego, przypomina tradycyjne włoskie świątynie kapucyńskie. W ołtarzu głównym znajduje się obraz z wyobrażeniem Zwiastowania NMP namalowany w 1701 przez Piotra Dandini z Florencji i przekazany kapucynom krakowskim na polecenie księcia Toskanii Kosmy III Medyceusza. Po bokach ołtarza zawieszono niewielkie obrazy z wizerunkami św. Franciszka i św. Klary. Po lewej stronie ołtarza głównego, w bocznym filarze, umieszczono kulę armatnią, która wpadła do prezbiterium w trakcie walk konfederatów barskich z wojskami rosyjskim 15 sierpnia 1768 i utkwiła w ścianie.

Ołtarze boczne pochodzą z 1775. W jednym z nich umieszczono figurę św. Józefa z Dzieciątkiem dłuta Tadeusza Błotnickiego z 1903. Kobieta siedząca u stóp św. Józefa jest alegorią Ojczyzny. Jako zasuwy ołtarz używa się wizerunku Chrystusa Miłosiernego, namalowanego w 1944 przez Adolfa Hyłę. Tło u dołu wizerunku przedstawia płonącą Warszawę, a jest on wotum mieszkańców Warszawy za ocalenie życia po powstaniu warszawskim i podziękowaniem za schronienie, które w murach klasztoru znaleźli w jesienią 1944.

Na uwagę zasługuje także ołtarz z wizerunkiem św. Erazma, pochodzący z 1763, przed nim odprawiał msze święte często biskup Kajetan Sołtyk, którego ojciec Józef zmarły w 1739 jest w tym kościele pochowany.

Wizerunek Matki Boskiej Ostrobramskiej z kolejnego bocznego ołtarza trafił tutaj po II wojnie światowej wraz z kapucynami, deportowanymi z Kresów Wschodnich.

Wnętrze kościoła, jego ściany, krużganki klasztorne, kaplice i kruchta pokryte są tablicami pamiątkowymi ku czci wybitnych wodzów, epitafiami wojskowych. Ta szczególna kolekcja powstała dlatego, że kapucyni od czasów insurekcji kościuszkowskiej po wybuch I wojny światowej pełnili funkcje kapelanów i towarzyszyli kolejnym powstańcom podczas zrywów narodowych.

Tułaczka

W drugim bocznym ołtarzu znajduje się figura Matki Bożej zwana Tułaczką. Pochodzi ona z fasady kamienicy przy ulicy Grodzkiej i uległa nadpaleniu w czasie wielkiego pożaru miasta w 1850, w 1899 została podarowana kapucynom. Przez 5 lat szukano dla niej właściwego miejsca, była w bocznej kaplicy, w krużgankach i na klasztornych korytarzach. Z powodu tych ciągłych wędrówek nazwano ją Tułaczką. Ostatecznie w 1904 w 50. rocznicę ogłoszenia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu NMP ustawiono ją w bocznym ołtarzu. Według tradycji była ulubionym wizerunkiem przed którym modliła się Helena Modrzejewska, a modlitwy o własny kąt i dach nad głową tutaj zanoszone są podobno dość skutecznie wysłuchiwane.

Mogiła Konfederatów Barskich

W pobliżu klasztoru w czasie walk w dniu 12 sierpnia 1768 poległo kilku nieznanych z imienia i nazwiska konfederatów barskich. Postanowiono ich pochować we wspólnej mogile przed klasztorem. W 1993 postawiono na ich grobie kolejny już krzyż z niewielką pamiątkową tabliczką. Krzyż ozdobiony symbolami Męki Pańskiej poświęcił biskup sufragan Julian Groblicki.

Wnętrze kościoła

Bibliografia

• Marecki Józef, Kościół i klasztor kapucynów w Krakowie, wyd. Kraków 1995.
• Adamczewski Jan, Mała encyklopedia Krakowa, wyd. Wanda, 1996.