Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Kościół zamkowy w Christiansborgu | |||||||||||||
| Christiansborg Slotskirke | |||||||||||||
 Kościół zamkowy w Christiansborgu |
|||||||||||||
| Państwo |  Dania |
||||||||||||
| Miejscowość | Kopenhaga | ||||||||||||
| Wyznanie | protestanckie | ||||||||||||
| Kościół | ewangelicko-luterański | ||||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
|
Położenie na mapie Danii
  Kościół zamkowy w Christiansborgu
|
|||||||||||||
| Na mapach: | |||||||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||||||||||
Kościół zamkowy w Christiansborgu – świątynia luterańska w Kopenhadze, wolno stojąca, połączona z zamkiem Christiansborg za pomocą bocznej galerii.
Spis treści |
Kościół zamkowy został wybudowany w stylu klasycznym z czterokolumnowym portykiem nad głównym wejściem, oraz kopułą nad centralną częścią budynku. Kościół jest budowlą dwukondygnacyjną, posiadającą okna na każdej z kondygnacji, rozmieszczone po bocznych stronach budynku. Wnętrze świątyni składa się z westybulu, nawy głównej otoczonej nawami bocznymi i ambitem, oraz z kilku mniejszych pomieszczeń, mieszczących m.in. klatkę schodową prowadzącą na galerię na pierwszym piętrze. Wnętrze jest dobrze oświetlone, utrzymane w stylu klasycznym; jest raczej surowe i oszczędne w zdobnictwie. Znajdują się tutaj kazalnica i chrzcielnica z 1826 r.[1] zaprojektowane przez C. F. Hansena i wykonane z porfiru z ornamentami z brązu, oraz rzeźby przedstawiające czterech ewangelistów. W ołtarzu głównym znajduje się jedynie wielki złocony krzyż, otoczony dwiema potężnymi kolumnami stanowiącymi konstrukcję świątyni, oraz dwoma wielkimi kandelabrami.
Pierwszy kościół zamkowy powstał w latach 30. XVIII w. podczas budowy tzw. pierwszego Christiansborga, wg projektu architekta Eliasa Häussera. Autorem wnętrz kościelnych był budowniczy królewski Nicolai Eigtved (1739-42)[1], który stworzył jedno z najpiękniejszych wnętrz duńskiego rokoko. Konsekracji świątyni dokonał biskup Zelandii, Peder Hersleb, w dniu 27 listopada 1740 r.[2] Kościół nie posiadał wejścia od zewnątrz, a jedynie dostęp korytarzem łączącym go z zamkiem Christiansborg, co jasno wskazywało na fakt, iż od początku przeznaczony był on jedynie na użytek króla i jego dworu. Dzieło Eigtveda i Häussera okazało się jednak nietrwałe: kościół spłonął doszczętnie podczas wielkiego pożaru Christiansborga w 1794 r. Zanim do tego doszło, w kościele w 1767 r. miała miejsce koronacja Chrystiana VII i Karoliny Matyldy.
Kościół zamkowy w swej obecnej formie powstał w l. 1813-26 wg projektu duńskiego architekta Christiana Frederika Hansena (1756-1845), który za punkt wyjścia przyjął założenia antyku rzymskiego i w swoim projekcie wzorował się na na architekturze Tor de’ Schiavi, antycznego mauzoleum pod Rzymem, oraz Panteonie[1]. Przy projektowaniu kopuły kościoła artysta opierał się na podobnym renesansowym rozwiązaniu z rzymskiego kościoła S. Andrea przy Via Flaminia. Do projektu kościoła zamkowego Hansen użył szkice sporządzone przez siebie podczas podróży do Rzymu w l. 1783-84[1]. Kościół został poświęcony w Zielone Świątki w 1826 r.
W 1992 r., w noc przez Zielonymi Świątkami, doszło do pożaru kościoła zamkowego, który szczęśliwym trafem uniknął płomieni podczas poprzedniego wielkiego pożaru Christiansborga w 1884 r. Tym razem świątynia została uszkodzona. Powodem pożaru były fajerwerki. W czasie pożaru kopuła świątyni runęła do wnętrza, które zostało poważnie uszkodzone. Kościół został jednak pieczołowicie odrestaurowany pod kierownictwem królewskiego budowniczego Jensa Fredslunda, i poświęcony w 25-lecie panowania królowej Małgorzaty II w 1997 r. Odbudowa świątyni została uhonorowana nagrodą Europa Nostra. Do 1965 r.[3] świątynia służyła jako kościół parafialny. Obecnie używana jest przez Duńskie Konserwatorium Królewskie jako sala koncertowa, a także podczas ceremonii otwarcia duńskiego parlamentu, Folketingu i ceremonii pogrzebowych duńskiej rodziny królewskiej. Ostatnio wykorzystany był w takiej roli w listopadzie 2000 r., kiedy w świątyni wystawiono castrum doloris z trumną królowej-matki Ingrid[4].
Świątynia jest dostępna dla zwiedzających w każdą niedzielę, a w lipcu codziennie.
