Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Kościan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta Kościan. Zobacz też: artykuł o stacji kolejowej Kościan.
Kościan
Herb Flaga
Herb Kościana Flaga Kościana
Dewiza: W sercu Wielkopolski
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat kościański
Gmina gmina miejska
Założono XII wiek
Prawa miejskie 2. połowa XIII wieku
Burmistrz Michał Jurga
Powierzchnia 8,8 km²
Wysokość 75 - 85 m n.p.m.
Ludność (2009)
• liczba
• gęstość

24 053
2736 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 65
Kod pocztowy 64-000
Tablice rejestracyjne PKS
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Kościan"
Kościan
52°05′N 16°39′E / 52.083, 16.65Na mapach: 52°05′N 16°39′E / 52.083, 16.65
TERC
(TERYT)
4303911011
Urząd miejski
al. Kościuszki 22
64-000 Kościan
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Kościan w Wikisłowniku
Strona internetowa
Ratusz
Kościół pod wezwaniem Pana Jezusa w Kościanie
Pomnik Jana Pawła II przed kościołem Pana Jezusa
zabytkowy dom w Kościanie
krzywy dom przy ulicy Masztalerza
mury miejskie
Kościół pod wezwaniem Świętego Ducha w Kościanie
Kościan : Widok z lotu ptaka

Kościan (niem. Kosten) – miasto i gmina w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim. W latach 1975 – 1998 miasto administracyjnie należało do województwa leszczyńskiego.

Według danych z 31 grudnia 2009 miasto liczyło 24 053 mieszkańców[1].

Spis treści

[edytuj] Historia

Nazwa Kościan pochodzi prawdopodobnie od nazwy rośliny bagiennej "koszczki" porastającej podmokłe tereny doliny Obry – kościen, kościeniec oznaczał sitowiec, sitową trawę[2]. Pierwsze wzmianki o Kościanie pochodzą z XII wieku. Pierwszy historyczny zapis źródłowy podający nazwę miasta w formie "Costan" występuje w 1242 roku w dokumencie pobliskiego opactwa benedyktynów w Lubiniu[3]. W XIII wieku był on osadą targową, zlokalizowaną w okolicy obecnego Placu Wolności, dopiero później – ze względów bezpieczeństwa – mieszkańcy przenieśli się na wyspę w widłach Obry[4].

Prawa miejskie uzyskał Kościan w II poł. XIII wieku, lokacja na prawie polskim nastąpiła u schyłku panowania księcia wielkopolskiego Przemysła I (1241 – 1257), w czasie rządów Bolesława Pobożnego (1257 – 1279), lub na początku rządów Przemysła II (1279 – 1296), późniejszego króla Polski. Początkowo był więc Kościan własnością książąt wielkopolskich, później (od 1296) książąt śląskich z linii głogowskiej, a od 1332 roku, po zdobyciu go przez wojska króla Władysława Łokietka i jego syna księcia Kazimierza miastem królewskim[3]. Król Władysław Jagiełło w 1400 roku, podczas swojej pierwszej (z aż ośmiu) wizyty w mieście potwierdził prawa miejskie Kościana przez lokację na prawie magdeburskim i nadał miastu wioski Nacław, Sieraków i Czarków[5].

Miasto było drugim po Poznaniu ośrodkiem miejskim w Wielkopolsce[4]. Kościan stał się siedzibą powiatu, pierwsze wzmianki o Powiecie Kościańskim pochodzą z 1397 roku. Utworzony w drugiej połowie XIV wieku Powiat Kościański obejmował, z wyjątkiem Ziemi Wschowskiej całą południowo-zachodnią część Wielkopolski. Na czele powiatu stał powołany przez monarchę starosta. Pierwszym znanym starostą kościańskim był Jan z Rydzyny i Czerniny k. Góry Śląskiej (1409 – 1410)[6].

W mieście istniało 21 cechów i kurkowe bractwo strzeleckie. Najbardziej znanym był cech sukienników. Pod tym względem Kościan był ośrodkiem o największym znaczeniu w Rzeczypospolitej. Sukna kościańskie dostarczano na dwór królewski, szyto z nich bogate szaty duchowieństwa polskiego. Sukiennicy z Kościana mieli własne domy handlowe w innych miastach np. w Gnieźnie. Sława ich wyrobów rozeszła się daleko poza granice, rozwinął się eksport. Inne miasta zazdrościły Kościanowi – sprzedawały własne, gorsze sukno jako kościańskie. Kościańskie sukna otrzymały więc od Kazimierza Jagiellończyka znak ochronny, uznany za pierwszy znak przemysłowy w Rzeczypospolitej. Była to pieczęć z ołowiu, z herbem miasta Kościana, orłem o rozpostartych skrzydłach i literą C od imienia królewskiego – Casimirus[7].

Dotkliwe straty i upadek potęgi Kościana nastąpił w wyniku wojen XVII i początku XVIII wieku. Za pomoc partyzantom w czasie "potopu", Szwedzi spalili miasto i zburzyli zamek. W latach 1793–1807 i ponownie od 1815 roku Kościan należał do Prus. Wybudowanie linii kolejowej PoznańWrocław w 1856 roku, przyczyniło się do rozwoju przemysłu w mieście głównie tytoniowego i przetwórstwa buraków cukrowych. 31 grudnia 1918 roku kontrolę nad miastem przejęli powstańcy wielkopolscy. Traktat wersalski usankcjonował 1919 roku powrót Kościana do Polski.

Duże zniszczenia miasta przyniosła II wojna światowa. W czasie jej trwania hitlerowcy zamordowali w dniach 2 września – 23 października 1939 w dwóch egzekucjach masowych 26[8] osób. 7 listopada 1939 Gestapo rozstrzelało w parku miejskim następnych 45 mieszkańców miasta. W styczniu i lutym 1940, w lesie nieopodal Jarogniewic, Niemcy zamordowali (poprzez zagazowanie[8]) 534[8][9] pacjentów Zakładu Psychiatrycznego w Kościanie. Po 1945 zwłoki pomordowanych ekshumowano i przeniesiono na cmentarz parafialny w Kościanie.

Po wojnie nastąpiła odbudowa miasta i rozbudowa istniejących zakładów przemysłowych. Powstały wtedy: mleczarnia, rzeźnia, fabryka cygar i papierosów. Reaktywowano działalność powstałej w 1881 roku cukrowni. Większość fabryk, oprócz mleczarni, zostało zamkniętych po transformacji gospodarczej w latach 90. XX wieku. Ostatecznie w 2004 roku zamknięto ostatni z największych kościańskich zakładów - Cukrownię Kościan S.A.; Obrzańska Spółdzielnia Mleczarska natomiast, z dniem 1.09.2011 została przejęta przez SM Mlekovita.

[edytuj] Burmistrzowie

[edytuj] Zabytki

Do zabytków Kościana należą:[10]

[edytuj] Edukacja

[edytuj] Transport

[edytuj] Sport

Klubami sportowymi w mieście są:

[edytuj] Wspólnoty religijne

[edytuj] Współpraca międzynarodowa

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2009 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-06, s. 104. ISSN 1734-6118. 
  2. Historia miasta Kościana. I Liceum Ogólnokształcące im. Oskara Kolberga. [dostęp 2009-05-12].
  3. 3,0 3,1 Początki miasta Kościana. Koscian.pl. [dostęp 2009-05-12].
  4. 4,0 4,1 Historia Kościana. Koscian.pl. [dostęp 2009-05-09].
  5. Kościół Dominikanów, kaplica P. Jezusa w Kościanie. Włocławek: O. Władysław Szołdrski C. SS. R., 1927, s. 63. 
  6. Historia powiatu Kościańskiego. [dostęp 2009-05-12].
  7. Cech Rzemiosł Różnych w Kościanie. [dostęp 2009-05-12].
  8. 8,0 8,1 8,2 Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa, lata wojny 1939 – 1945. Warszawa: Rada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa, 1966, s. 281. 
  9. Historia Wojewódzkiego Szpitala Neuropsychiatrycznego im. Oskara Bielawskiego w Kościanie. 
  10. Miasto Kościan. W: Turystyka. Interesujące miejsca i zabytki [on-line]. Powiat Kościański. [dostęp 2009-05-09].
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Kościan&oldid=31396528
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty