Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kościoły asyryjskie (Kościoły przedefeskie) - grupa Kościołów wschodnich powstała w V wieku w wyniku sporów chrystologicznych jakie miały miejsce wśród chrześcijan w Cesarstwie Bizantyjskim.
Spis treści |
Kościoły asyryjskie dawniej określane były jako Kościoły nestoriańskie. Nazwa Kościoły asyryjskie używana jest dla ukazania głównego składu narodowościowego tej wspólnoty a Kościoły przedefeskie nawiązują do czasu ich powstania - przed soborem efeskim. Potocznie występują także nazwy: kościoły wschodnio-syryjskie, babilońskie a w Indiach zaś kościoły św. Tomasza. Na określenie tego nurtu przyjmuje się termin chrześcijaństwo przedefeskie, asyryjskie bądź Starożytne Kościoły Wschodu.
Kościoły asyryjskie są to kościoły historycznie i teologicznie odwołujące się do chaldejskiej tradycji liturgicznej chrześcijaństwa na Bliskim Wschodzie. Kościoły te są całkowicie niezależne od siebie, zachowując w ramach własnych tradycji odrębne dziedzictwo doktrynalne, liturgiczne, kanoniczne i duchowe.
Kościoły asyryjskie łączy doktryna przedefeska. Kościoły te uznają nauki soborów powszechnych: nicejskiego I (325), konstantynopolitańskiego I. Odrzucają postanowienia soboru efeskiego (431) i następnych.
Od lat sześćdziesiątych XX wieku Kościoły asyryjskie prowadzą dialog z Kościołami prawosławnymi i Kościołem rzymskokatolickim.
