Kościoły greckokatolickie – zbiorcza nazwa Kościołów (Cerkwi) katolickich tradycji wschodniej. Określenie "greckokatolicki", często błędnie pisane - "grekokatolicki", pozwala odróżnić je od innych tradycji katolickich - przede wszystkim od rytu "łacińskiego". Kościoły greckokatolickie należą do katolickich Kościołów wschodnich, będąc jednocześnie częścią Kościoła katolickiego.
Kościoły greckokatolickie powstawały z reguły w drodze unii części Cerkwi prawosławnej z Kościołem katolickim, a dokładniej mówiąc rzymskokatolickim, jednak nie wszystkie - Kościół greckokatolicki południowych Włoch (Italo-albański) nie musiał zawierać unii, gdyż nigdy nie zerwał kościelnej jedności z rzymską stolicą patriarszą (podobnie jak Kościół maronicki). Tak więc Kościołów greckokatolickich nie należy utożsamiać automatycznie z Kościołami unickimi, ani tym bardziej ze wszystkimi wschodnimi Kościołami katolickimi.
Wspólny dla Kościołów greckokatolickich jest obrządek grecki (bizantyjski), który jednakże istnieje w bardzo wielu odmianach, nawet w obrębie danego Kościoła, i sprawowany jest w różnych językach liturgicznych. Wspólna jest tradycja tych Kościołów, w zasadzie tożsama z tradycją Cerkwi prawosławnej, w pełni jednak zgodna z nauką Kościoła łacińskiego.
Najliczebniejszym z Kościołów greckokatolickich na świecie jest Ukraińska Cerkiew Greckokatolicka (Kościół sui iuris, ponad 6 mln wiernych), oprócz niej działają[1]: