Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Borgianus | |
 Tekst Łk 18,15-16 kodeksu (facsimile) |
|
| Oznaczenie | T |
| Rodzaj | Kodeks majuskułowy |
| Numer | 029 |
| Zawartość | Ewangelia Łukasza, Ewangelia Jana |
| Data powstania | VI wiek |
| Język | grecki |
| Miejsce przechowywania | Biblioteka Watykańska Francuska Biblioteka Narodowa |
| Rozmiary | 26 × 21 cm |
| Typ tekstu | tekst aleksandryjski |
| Kategoria | II |
| Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze | |
Codex Borgianus (Gregory-Aland no. T albo 029) – grecko-sahidycki kodeks uncjalny Nowego Testamentu, paleograficznie datowany na V wiek[1]. Nazwa kodeksu pochodzi od jego byłych właścicieli. Kodeks cytowany jest w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.
Spis treści |
Kodeks zawiera 23 kart (26 na 21 cm), z fragmentami Łk 22-23 i J 6-8. Tekst pisany jest dwiema kolumnami na stronę, ale tekst grecki i sahidycki znajdują się nie w sąsiednich kolumnach, lecz na przeciwległych stronach. Jest to jedyny znany taki przypadek. Pisany jest 26-33 linijki w kolumnie[1], linijki są krótkie, zawierają zaledwie 6-9 liter. Litery są wielkie, okrągłe, jedynie na krawędzi bywają ściśnięte[2].
Grecki tekst:
Ewangelia Łukasza 6,18-26; 18,2-9.10-16; 18,32-19,8; 21,33-22,3; 22,20-23,20; 24,25-27.29-31;
Ewangelia Jana 1,24-32; 3,10-17; 4,52-5,7; 6,28-67; 7,6-8,31.
Saidzki tekst:
Ewangelia Łukasza 6,11-18; 17,29-18,9; 18,?-42; 21,25-32; 22,12-23,11; 24,18-19; 24,21-23;
Ewangelia Jana 1,16-23; 3,2-10; 4,45-52; 6,21-58; 6,58-8,23.
Grecki tekst kodeksu jest drugorzędnym świadkiem aleksandryjskiego tekstu (nazywany także tekstem egipskim) z pewną liczbą bizantyjskich naleciałości. Tekst aleksandryjski kodeksu jest bliski dla Kodeksu Watykańskiego[3]. Aland określił go jako "egipski tekst" i zaklasyfikował do Kategorii II[1].
W J 1,28 stosuje βηθαβαρα (zamiast βηθανια), w J 5,2 βηθσαιδα (zamiast βηθεσδα albo βηθζαθα).
Brak tekstów Łk 22,43-44; J 5,4; 7,53 – 8,11.
Kodeks prawdopodobnie pochodzi z Białego Klasztoru w Egipcie[4].
Tekst kodeksu 029 został wydany w 1789 roku przez Giorgii[5]. Był własnością kardynała Stefano Borgia. Kodeks badany był przez A. Birch, który skolacjonował grecki tekst 029. Birch sporządził również opis kodeksu[6].
Później zostały odkryte inne części tego kodeksu, zostały one oznakowane symbolami: 0113, 0125 i 0139. Wszystkie razem stanowią zaledwie 26 kart oraz 5 fragmentów. W XIX wieku były łączone z fragmentami kodeksu 070, późniejsze badania wykazały, że są to odrębne rękopisy.
Poszczególne partie kodeksu przechowywane są w Bibliotece Watykańskiej (Borgia Coptic 109), w Nowym Jorku (Pierpont Morgan M 664A), w Paryżu (Francuska Biblioteka Narodowa, Copt. 129)[1][7].
