Kodeks Leningradzki (Codex Leningradiensis) – uważany za najważniejszy i najwierniejszy rękopis hebrajskiego tekstu Biblii hebrajskiej pochodzący z około roku 1008 roku n.e.[1]. Zawiera tekst masorecki i jest podstawą tłumaczenia tekstu Starego Testamentu na inne języki. Od połowy XIX wieku przechowywany jest w Petersburgu (Rosja). Nazwa kodeksu nawiązuje do starej nazwy miasta. W czasie gdy Ancient Biblical Manuscript Center and West Semitic Research wykonało fotokopię kodeksu w 1990 roku nazywało się ono jeszcze Leningrad.
Kodeks ten został prawdopodobnie sporządzony w Kairze a później sprzedany komuś mieszkającemu w Damaszku.