Konflikt intrapersonalny

Konflikt intrapersonalny, konflikt motywacyjny (łac. conflictus - zdarzenie) - wewnętrzny stan sprzeczności pragnień, przekonań i wartości jednostki.

Konflikt wewnętrzny jest kluczowym pojęciem kilku teorii psychologicznych:

• teorii nerwic w psychoanalizie
• teorii dysonansu poznawczego
• teorii dezintegracji pozytywnej stworzonej przez Kazimierza Dąbrowskiego, wg którego

„	Konflikty wewnętrzne są zasadniczym elementem pozytywnym w tworzeniu hierarchii wartości, w tworzeniu wielopoziomowego psychicznego środowiska wewnętrznego oraz w budowie konkretnego ideału indywidualnego i społecznego. Dlatego jesteśmy zdania, że jednostka nie może realizować zdrowia psychicznego, w sensie zdrowia rozwijającego się bez udziału takich konfliktów. Z tego tez względu jednostki z konfliktami wewnętrznymi, z pewnej mierze również zewnętrznymi związanymi z pierwszymi i im podporządkowanymi będziemy podejrzewać o zdrowie psychiczne, a jednostki nie przejawiające takich konfliktów o upośledzenie uczuciowe (psychopatię), o upośledzenie umysłowe. Procesy konfliktowe są konstruktywne i destrukcyjne.	”
— K. Dabrowski, Wprowadzenie do higieny psychicznej, s. 45

Wektorowa teoria konfliktu Kurta Lewina: motyw może być wektorem dodatnim lub ujemnym. W sytuacji konfliktowej mogą na nas działać różne pary wektorów, np. konflikty:

• "+ lub +"- najtrudniejsze [np. kariera czy rodzina?]
• "- lub -"- często podczas elekcji, wybieramy mniejsze zło
• "jeśli + to -"- wiemy że pozytyw będzie miał negatywne konsekwencje, np. zabawa alkoholowa
• "jeśli - to +"- by skorzystać z dobrodziejstw czegoś trzeba poddać się przykrościom czegoś innego [np. egzamin]