Konin – miasto na prawach powiatu w środkowej Polsce, w województwie wielkopolskim, położone w Dolinie Konińskiej, nad rzeką Wartą. Siedziba powiatu konińskiego. Według danych GUS z lipca 2010, w mieście zameldowanych jest 79 359 mieszkańców[1].
Konin jest największym ośrodkiem przemysłowym Konińskiego Zagłębia Węgla Brunatnego. Obecność złóż węgla brunatnego w pobliżu miasta zadecydowała o powstaniu Zespołu Elektrowni Pątnów-Adamów-Konin, który dostarcza ok. 8,5% wytwarzanej w Polsce energii elektrycznej[2]. 3 spośród 4 elektrowni należących do Zespołu położone są na obszarze Konina. W mieście znajduje się również jedyna w Polsce huta aluminium, która wykorzystuje znaczną część energii elektrycznej produkowanej przez konińskie elektrownie, z uwagi na energochłonność hutnictwa aluminium.
W Koninie znajduje się port rzeczny łączący miasto z Morzem Bałtyckim.
Konin jest położony w Dolinie Konińskiej nad rzeką Wartą, we wschodniej części województwa wielkopolskiego.
W latach 1975–1998 stolica województwa konińskiego.
[edytuj] Początki miasta
Pierwsza wzmianka o Koninie (tj. wójcie Gosławie z Konina) pochodzi z 1293 r. Konin był początkowo osadą na wyspie wśród rozlewisk Warty strzegącą brodu a następnie mostu (pierwsza wzmianka z 1328 r.) na szlaku między Kaliszem a Kruszwicą. Miasto zostało zniszczone przez Krzyżaków w 1331 r., następnie odbudowane na polecenie Kazimierza Wielkiego w latach 1333–1370. Wtedy to zostało otoczone murem i stało się siedzibą powiatu sądowego (starosta rezydował w obecnie już nie istniejącym zamku). Miasto rozwijało się w XV i XVI w.
W XVII w. nadeszło pasmo klęsk: epidemia (1628–1631), seria pożarów oraz okupacja i złupienie miasta przez Szwedów (1655).
Do 1793 Konin leżał w województwie kaliskim, w wyniku II rozbioru Polski znalazł się na obszarze zaboru pruskiego, od 1795 w departamencie kaliskim Prus Południowych, a po 1807 w departamencie kaliskim Księstwa Warszawskiego. Po kongresie wiedeńskim Konin znalazł się w województwie kaliskim Królestwa Polskiego, a po 1837 w guberni kaliskiej. W latach 20. XIX wieku powstało wiele nowych budynków. Ostatecznie rozebrane zostały resztki zamku, a w jego miejscu powstała dzielnica żydowska. W czasie powstania styczniowego w 1863 w okolicy miało miejsce kilka potyczek i bitew; po powstaniu miasto zostało objęte represjami władz rosyjskich.
W okresie popowstaniowym miasto rozwija się pomyślnie.[potrzebne źródło] Powstaje fabryka maszyn rolniczych i inne, drobne zakłady. Już w 1905 uruchomiona została centrala telefoniczna. Zabudowa sięgała poza średniowieczne granice. Rozrastają się przedmieścia: Kaliskie, Kolskie i Słupeckie. Trwał proces brukowania ulic, a od 1916 (wybudowanie elektrowni miejskiej) elektryfikacji miasta.
[edytuj] Czasy współczesne
11 listopada 1918 doszło do strzelaniny na placu Wolności w Koninie. W tym dniu budynek szkoły handlowej, znajdującej się w kamienicy Zemełki, został przejęty przez POW. Wiadomość ta zgromadziła tłum uczniów przed budynkiem. W tym czasie żołnierze POW udali się do gmachu starostwa z prośbą o wydanie broni. Jeden z niemieckich urzędników zadzwonił do koszar z prośbą o interwencję. Przybyli żołnierze, zastawszy tłum na placu otworzyli w jego kierunku ogień. W wyniku salwy zginęło 5 osób, a dwie następne zmarły w szpitalu. Pogrzeb ofiar przerodził się w dużą manifestację uczuć patriotycznych. W 1984 na kamienicy osłonięto tablicę ku czci ofiar[3].
Po odzyskaniu niepodległości Konin był kilkunastotysięcznym miastem powiatowym położonym na uboczu uczęszczanych szlaków komunikacyjnych. Ożywienie gospodarcze przyniosła budowa linii kolejowej Poznań–Kutno oraz kanału Warta–Gopło (lata 20.).
W czasie II wojny światowej Konin był siedzibą niemieckich władz powiatowych i należał do ziem włączonych do terenów III Rzeszy (jako część Kraju Warty). W czasie okupacji Niemcy dokonali w okolicznych lasach eksterminacji ludności żydowskiej, która w 1939 r. stanowiła ok. 21% ogółu mieszkańców miasta.
Po wojnie zwiększyła się liczba ludności i obszar miasta, co miało związek z odkryciem w okolicy złóż węgla brunatnego i powstaniem kopalń, elektrowni oraz huty aluminium, jak również szeregu zakładów pomocniczych (takich jak np. Fabryka Urządzeń Górnictwa Odkrywkowego).
Konin był stolicą województwa konińskiego w latach 1975–1998. Od 1 stycznia 1999 r. jest miastem na prawach powiatu i siedzibą powiatu konińskiego.
[edytuj] Demografia
-
Osobny artykuł: Ludność Konina.
- Wykres liczby ludności Konina na przestrzeni ostatnich 6 stuleci[4][5]
Największą populację Konin odnotował w 2000 r. – wg danych GUS 83 517 mieszkańców[6].
(część Konina położona na lewym brzegu Warty)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Dawniej budynek Starostwa Powiatowego a obecnie Urząd Miasta
|
Synagoga i żydowski "dom nauki" znajdujący się obok synagogi
|
- Słup Koniński – najstarszy znak drogowy w Europie Środkowo-Wschodniej. Mieści się przy kościele św. Bartłomieja na konińskiej Starówce. Inskrypcja na nim głosi, że został ufundowany przez komesa Piotra Włostowica w 1151 r. Pierwotnie (do 1828 r.) umiejscowiony był w okolicach konińskiego zamku na obecnym Pl. Zamkowym, dawniej zwanym Rynkiem Garncarskim, a przez ludność żydowską Tepper Mark. Wskazywał połowę drogi z Kalisza do Kruszwicy. Na 2010 r. zaplanowano jego renowację[7].
- Kościół św. Bartłomieja, gotycki, o układzie bazylikowym, trójnawowy. Pochodzi z XIV w. Od południowej strony kaplice gotycka NMP i renesansowa koninianina Jana Zemełki, w której znajdują się bogato intarsjowane stalle z ornamentami roślinnymi, ptakami i jednorożcami oraz gotycka rzeźba Matki Boskiej z XVI wieku. W kruchcie bocznej z 1866 r. znajduje się gotycka kropielnica. Sklepienia: siatkowe w prezbiterium i gwiaździste w nawach. Polichromię i witraże wykonał w latach 1908-1910 Eligiusz Niewiadomski, późniejszy zabójca pierwszego prezydenta RP Gabriela Narutowicza. Drzwi frontowe posiadają brązowe maszkarony z XV wieku, w kształcie lwich głów. Kościół przyozdobiony jest pomnikami:
- W skarbcu kościelnym znajduje się kielich z 1536 r., wykonany przez konińskiego mistrza złotnika – Bartłomieja. W pobliżu znajdują się dzwonnica z 1878 r. oraz słup koniński (patrz wyżej).
- Dzwonnica kościoła św. Bartłomieja z 1878 r., ufundowana przez koninianina Walentego Modrzejewskiego
- Plebania kościoła farnego, wybudowana w stylu klasycystycznym w początku XX wieku, ozdobiona pilastrami jońskimi.
- Zespół klasztorny oo. Reformatów:
- Klasztor oo. Reformatów, wybudowany w 1733 r., na planie podkowy, z wirydarzem pośrodku. Posiada dwie kondygnacje, oddzielane gzymsem kordonowym. U zbiegu skrzydeł północnego i wschodniego znajduje się rotunda na cokole (pierwotnie biblioteka).
- Kościół św. Marii Magdaleny, wybudowany w 1727 r. Barokowy. Posiada jedną nawę i trzy późnobarokowe ołtarze z połowy XVIII w. W kościele znajdują się też dwie zabytkowe rzeźby: ludowa Pieta Chrystusa Frasobliwego z 1430 r. oraz gotycka Madonna z Dzieciątkiem z 1490 r.
- klasycystyczny ratusz, zaprojektowany przez Andrzeja Pelletiera, został wybudowany między 1796 a 1803 na ówczesnym rynku, o średniowiecznym układzie urbanistycznym i kształcie mocno wydłużonego wrzeciona na osi północ-południe. Ze względu na ograniczoną szerokość rynku, rozchodzące się jezdnie, przyległe do ścian ratusza, "uformowały" nietypowe ustawienie bocznych ścian i dlatego rzut tego 2-kondygnacyjnego budynku ma kształt trapezu. Dach jest 4-spadowy, pokryty dachówką, ale przez nietypowy rzut posiada unikatowe połacie boczne – płaszczyzny prostokreślne o kształcie paraboloid hiperbolicznych. Ratusz ma nadbudowaną osiemnastowieczną wieżą zegarową licowaną drewnem (zegar pochodzi z klasztoru w Lądzie). Fronton z 4 kolumnami doryckimi wielkiego porządku i trójkątnym tympanonem z herbem Konina. Wnętrza przyozdobione są witrażami z początku XX w., a sufit Sali Rady Miejskiej – stiukowym plafonem.
- Jatki Miejskie, wybudowane w stylu klasycystycznym w początku XIX w., ozdobione kolumnadą w stylu doryckim. Obecnie pełnią funkcję sali ratuszowej
- Synagoga, wybudowana w latach 1825-1829, nawiązuje w stylu do budowli bizantyjskich.Pierwotnie budynek stanowił bryłę na planie prostokąta. W 1883 roku do strony północnej na całej długości dobudowano dwukondygnacyjny element z przeznaczeniem na salę modlitw dla kobiet, a w części zachodniej przedsionek. Znajdowała się tam biblioteka miejska, która została przeniesiona na ulicę Dworcową.
- Żydowski "dom nauki" ("bes medresz" – "bet ha-midrasz") znajdujący się obok synagogi, zbudowany w 1883 roku. Obecnie znajduje się w nim oddział Miejskiej Biblioteki Publicznej.
- Rynek (dawniej zwany Dużym Rynkiem, Rynkiem Pierwszym, obecnie Plac Wolności). Do 1786 r. na jego środku stał ratusz.
- Kamienica Jana Zemełki, wybudowana w końcu XVI w. Była pierwszym murowanym budynkiem świeckim w mieście. Cechy renesansowe utraciła w kilku przebudowach. Dwukondygnacyjna, z dwuspadowym dachem. Sklepienia: beczkowe w sieni i piwnicach, a kolebkowo-krzyżowe w piwnicach i na parterze.
- Gmach Starostwa Powiatowego w Koninie. Budynek o wyraźnych cechach klasycystycznych, kryty dachem naczółkowym, powstał w 1828 r. wg projektu architekta T. K. Pelletier'a, Budowniczego Obwodu Konińskiego. Miał być siedzibą władz rozległego obwodu konińskiego. Obwód tworzyły ówczesne powiaty koniński i pyzderski, z których w 1866 r., po reformie administracyjnej zaboru rosyjskiego, utworzono po raz pierwszy w historii powiaty kolski, turecki i słupecki. Powiat koniński wydatnie zmniejszono, a pyzderski zniknął na zawsze.
- Kamienica klasycystyczna na narożniku Pl. Wolności i ul. Zofii Urbanowskiej ozdobiona pilastrami jońskimi oraz tympanonem z wieńcem i datą 1840. Przed II wojną światową mieścił się w niej Hotel Litewski.
- Kamienica zwana "Grodzką" klasycystyczna z I połowy XIX wieku na Placu Wolności, ornamentowana pilastrami jońskimi oraz ozdobiona gankiem z dwustronnymi schodami. W czasach carskich więzienie (więziono tam legendarnego kapucyna ks. Maksymiliana Tarejwę, dowódcę powstania styczniowego na ziemi konińskiej). Przed II wojną światową mieścił się w niej Hotel Polski.
- Zajazd "Pod Jelonkiem" położony na skrzyżowaniu ul. Kolskiej i 3 Maja. Wybudowany w końcu XVIII wieku. Długi, narożnikowy, jednokondygnacyjny budynek z poddaszem posiadający skromne cechy klasycystyczne. Nad wjazdem na podwórze zachowany herb zajazdu – jelonek.
- Zespół kamienic staromiejskich, dwu- i trzykondygnacyjnych, rzadziej jednokondygnacyjnych. Budowane od XVI do XX wieku. Większość zabudowy z początku i I połowy XIX wieku. W Rynku (obecnie Plac Wolności) 6 stylowych kamienic klasycystycznych, w dalszych okolicach klasycyzujące, np. stylowa kamienica rejenta Sikorskiego z II połowy XIX wieku, kamienica Essowej z ok. 1850 r., neoklasycystyczna kamienica "Stary Dom", kamienice przy ulicy 3 maja i na Placu Zamkowym.
- Kościół ewangelicko-augsburski Świętego Ducha i jego plebania z XIX wieku.
- Eklektyczny pałac E. Reymonda z 1880 r.
- Budynek dawnego więzienia z XIX wieku, obecnie Centrum Kształcenia Ustawicznego
- Dworek Zofii Urbanowskiej, pisarki, honorowej obywatelki miasta, z 2 połowa XIX wieku.
- Park Miejski im. Fryderyka Chopina z połowy XIX wieku. Najstarszy park w mieście, posiada liczne okazy starego drzewostanu, zwierzyniec, place zabaw dla dzieci.
- Elektrownia miejska, wzniesiona przez Niemców w 1916 r., dawniej mieszcząca również łaźnie
- Most Toruński
Zamek w Koninie-Gosławicach i znajdujący się obok zamku skansen
- Zamek, wybudowany w latach 1420-1426 przez biskupa poznańskiego Andrzeja Łaskarza herbu Godzięba, gotycki. Rezydencję typu dwór obronny zbudowano bez wieży. Pierwotnie zachowały się mury do wysokości I piętra oraz mur zewnętrzny. Po odrestaurowaniu w 1978-1986 siedziba Muzeum Okręgowego.
- Skansen budownictwa wiejskiego w sąsiedztwie zamku – wiatraki, kuźnia, stodoły oraz zrekonstruowany dworek z XIX w. Dwukondygnacyjny, o konstrukcji szachulcowej, kryty dwuspadowym dachem łamanym.
- Kościół św. Andrzeja Apostoła w Gosławicach, gotycko-neogotycki. Ufundowany przez właściciela Gosławic biskupa poznańskiego Andrzeja Łaskarza herbu Godzięba. Zbudowany na planie krzyża greckiego. Sklepienie palmowe wspiera centralnie usytuowana kolumna. Do ośmiobocznej nawy przylegają tworząc ramiona krzyża: prezbiterium, dwie kaplice i kruchta. Wewnątrz kościoła są trzy neogotyckie ołtarze z końca XIX wieku oraz ośmioboczna chrzcielnica kamienna z początku XVI w. Kościół częściowo zrujnowany w XVII wieku został odbudowany w latach 1755-1775. Dachy i wieżyczka w stylu neogotyckim pochodzą z końca XIX wieku, w końcu XX wieku dokonano renowacji dachu oraz przebudowano wieżyczkę, podwyższając ją.
- Spichlerz – zbudowany w stylu klasycystycznym w 1838 roku przez Hektora Kwileckiego, właściciela dóbr Gosławice
- Budynek Gorzelni z XIX wieku
Nieczynna wieża ciśnień przy dworcu PKP w Koninie (obecnie galeria "Wieża Ciśnień")
Skrzyżowanie Alei 1 Maja z ulicą Dworcową w Koninie
Most Unii Europejskiej w Koninie
- zabytkowe wieże ciśnień: jedna z początku lat 20. XX w. położona przy dworcu PKP (obecnie galeria Wieża Ciśnień), druga z początku lat 40. XX w. przy ulicy Parowozownia
- dworek z początku XX w. przy Alejach 1 Maja – dawny pałacyk ślubów – obecnie w odrestaurowanym dworku mieści się hotel "Pałacyk"
- dworek z początku XX w. przy ul. Bydgoskiej 7 – obecnie w odrestaurowanym dworku mieści się siedziba firmy "Provident"
[edytuj] Wspólnoty religijne
W Koninie funkcjonuje 10 kościołów rzymskokatolickich, 5 protestanckich oraz dwie Sale Królestwa Świadków Jehowy[8]. Do 1924 roku na północnym skrawku placu Wolności stała pułkowa cerkiew prawosławna wybudowana ok. 1890 r., rozebrana w latach 20. XX w.
Najstarszym konińskim cmentarzem jest cmentarz parafii pw. św. Bartłomieja przy ulicy Kolskiej. Znajdują się tam groby z początku XIX wieku: katolickie, protestanckie i prawosławne. Tu mieści się też grobowiec konińskiej powieściopisarki Zofii Urbanowskiej.
Przedszkola:
- Przedszkola: 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 25, 31, 32
Przedszkola Niepubliczne:
- Przedszkole MISIOWA KRAINA
Szkoły Podstawowe:
- Szkoły Podstawowe: 1, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11, 12, 15
Gimnazja:
- Gimnazja nr. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 oraz 2 niepubliczne
Szkoły średnie:
Szkoły wyższe:
Inne instytucje oświatowe:
- Kuratorium Oświaty w Poznaniu – Delegatura w Koninie
- Szkoła Muzyczna I i II Stopnia im. I. J. Paderewskiego w Koninie
Placówki oświatowe:
- Bursa Szkolna nr 1 im. Ryszarda Michalskiego
- Centrum Kształcenia Praktycznego w Koninie
- Centrum Kształcenia Ustawicznego im. Stefana Batorego w Koninie
- Międzyszkolny Ośrodek Sportowy w Koninie
- Miejska Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna
- Miejski Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli
- Młodzieżowy Dom Kultury
- Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy im. Janusza Korczaka w Koninie
- Schronisko Młodzieżowe
Corocznie, w czerwcu, odbywa się Międzynarodowy Dziecięcy Festiwal Piosenki i Tańca, w którym uczestniczą wykonawcy z Europy oraz miast partnerskich.
W Koninie znajduje się Muzeum Okręgowe z 14 wystawami stałymi i skansenem etnograficznym[10].
W mieście działa Orkiestra Dęta KWB Konin, a także chór Konin Gospel Choir.
Cykliczne imprezy artystyczno-kulturalne odbywające się w Koninie:
- Międzynarodowy Dziecięcy Festiwal Piosenki i Tańca
- Międzynarodowy Festiwal Muzyki Gospel "Gospel nad Wartą"
- Ogólnopolski Konkurs Pianistyczny dla Szkół Muzycznych
- Ogólnopolski Festiwal Pianistyczny "Chopinowskie Interpretacje Młodych"
- Ogólnopolski Konkurs Filmów Amatorskich
- Ogólnopolski Konkurs Gitary Klasycznej
- Ogólnopolski Festiwal Śpiewających Żeglarzy "Złota Szekla"
- Ogólnopolski Konkurs Poetycki o "Nagrodę Milowego Słupa"
- Festiwal Jazzonalia
- Konińskie Derby Kabaretowo - Estradowe
[edytuj] Biblioteki
- Biblioteka PWSZ
- Miejska Biblioteka Publiczna, filie 2 – 12, filia muzyczna, filia dla niewidomych, filia dla dzieci
- Publiczna Biblioteka Pedagogiczna
- "Giotto"
- "Wieża ciśnień"
- "Przegląd koniński"
- "Łaźnia"
- "Wieża bez ciśnień"
- "Pod Biblioteką"
- "Zakątek"
[edytuj] Ośrodki kultury
- Centrum Kultury i Sztuki
- Koniński Dom Kultury
- Młodzieżowy Dom Kultury
- Osiedlowy Dom Kultury Zatorze
- Dom kultury Oskard
- Centrum Kultury Chrześcijańskiej
- Klub "Energetyk"
- Klub "Hutnik"
- "Centrum"
- "Helios"
- "Oskard"
- "Polonia" (aktualnie nieczynne)
- "ELKO" (aktualnie nieczynne)
- "Górnik" (aktualnie nieczynne)
[edytuj] Kluby sportowe
- Konińskie Ludowe Towarzystwo Cyklistów KLTC Konin
- MKS MOS Konin
- Klub Bokserski "Zagłębie"
- Klub Sportowy Górnik Konin
- Klub Sportowy "Medyk"
- AZS PWSZ Konin
- Koniński Klub Szermierczy
- Cukrowniczy Klub Sportowy "Sparta"
- Parafialny Klub Sportowy "Maksymilian"
- Klub Żeglarski "Energetyk"
- Klub Żeglarski Kopalni Węgla Brunatnego
- TS-R Hetman Konin
- SZSiR "Start" Konin
- Koniński Klub Tenisowy
- Konińskie Stowarzyszenie Sportów Walki - Shooters Konin
- UKS Górnik Judo Konin
[edytuj] Obiekty sportowe
- Stadion Miejski im. Złotej Jedenastki Kazimierza Górskiego
- Stadion KS "Avans Górnik" (dawniej "Górnik") Konin
- Stadion lekkoatletyczny przy PWSZ w Morzysławiu
- Hala Sportowa MOSiR
- Basen MOSiR
- Miejski Obiekt Sportu i Rekreacji Hala "Rondo"
- Ośrodek szermierczy
- Korty tenisowe TKKF "Lokator"
- Hala sportowa MKS MOS
[edytuj] Odpoczynek
- Prestiz Spa – Centrum Spa oraz odnowy biologicznej
[edytuj] Transport drogowy
Konin jest węzłem drogowym. Tuż przy południowej granicy Konina przebiega autostrada A2 Świecko – Stryków (Łódź), będąca częścią trasy europejskiej E30. Połączenie z autostradą zapewniają dwa węzły: Konin – Zachód (dawniej nazywany Modła) i Konin – Wschód (dawniej Żdżary). Miasto przecina droga krajowa nr 92 łącząca Rzepin z Łowiczem i droga krajowa nr 25 z Bobolic do Oleśnicy.
W obrębie miasta znajdują się 2 mosty drogowe na Warcie łączące dzielnice południowe z północnymi; Most im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w centrum Konina w ciągu drogi krajowej nr 92 oraz Most Unii Europejskiej w ciągu drogi krajowej nr 25.
[edytuj] Komunikacja autobusowa
Komunikację autobusową w Koninie i okolicach zapewnia przedsiębiorstwo PKS Konin. Można tu spotkać[styl do poprawy] także autobusy PKS Poznań, PKS Łódź, PKS Turek, PKS Włocławek, PKS Inowrocław, PKS Gniezno i in. Konin posiada bezpośrednie połączenia autobusowe z Poznaniem, Wrocławiem, Łodzią, Bydgoszczą, Toruniem, Włocławkiem i in. Najpopularniejsze kierunki lokalne to Słupca, Turek, Koło, Licheń, Zagórów, Tuliszków, Ślesin i Kleczew.[potrzebne źródło] Główny dworzec autobusowy w Koninie znajduje się w starszej części miasta na południe od Warty. Część autobusów zajeżdża również na dworzec kolejowy.
[edytuj] Transport kolejowy
Początki kolei żelaznych w Koninie sięgają lat 20. XX w. W listopadzie 1921 oddano do użytku 111 km 2-torową linię kolejową Kutno-Konin-Strzałkowo[11].
Obecnie Konin jest stacją węzłową na 475 km 2-torowej zelektryfikowanej linii kolejowej Frankfurt nad Odrą-Poznań–Kutno–Warszawa Zachodnia, będącym częścią międzynarodowej trasy E20 Berlin-Moskwa.
Dawniej (od maja 1974 do stycznia 1996) funkcjonowała w ruchu pasażerskim 14,3 km linia kolei normalnotorowej z centrum miasta przez Niesłusz, Marantów, Maliniec, Gosławice, Pątnów do Kazimierza Biskupiego. Własne normalnotorowe linie kolejowe posiada także KWB Konin, do przewozu węgla brunatnego z odkrywek do elektrowni Pątnów i Konin – ponad 100 km szlaków o napięciu 2,4 kV, z czego najdłuższe to:
Stacje kolejowe
[edytuj] Transport wodny
Rzeka Warta oraz Kanał Ślesiński umożliwiają komunikację drogami wodnymi z głównymi rzekami Polski: Wisłą i Odrą. W dzielnicy Osiedle Morzysław (Konin) znajduje się port rzeczny oraz śluza.
[edytuj] Komunikacja Miejska
Miejski Zakład Komunikacji (MZK Konin) zapewnia przewozy autobusowe na terenie miasta i jego najbliższych okolic. Obsługuje 22 linie, mając do dyspozycji 53 autobusy, w tym 8 przegubowych[12].
[edytuj] Gospodarka
Konin jest ośrodkiem przemysłu, główny ośrodek Konińskiego Zagłębia Węgla Brunatnego. W północnej części miasta zlokalizowana jest jedyna w Polsce huta aluminium, wytwarzająca ponad 80 tys. ton wyrobów walcowanych rocznie[13]. Dwie konińskie elektrownie oraz nowo wybudowana elektrownia Pątnów II produkują blisko 8,5% mocy krajowej[14].
[edytuj] Dzielnice i osiedla
- Część lewobrzeżna (tzw. stary Konin)
- Wilków
- Pawłówek
- Przydziałki
- Osiedle Władysława Sikorskiego
- Osiedle Przydziałki
- Osiedle Armii Krajowej (Hajmat)
- Osiedle Jana Zemełki
- Starówka
- Przedmieście Kolskie
- Osiedle Romana Dmowskiego
- Krykawka (nazwa zapomniana}
- Osada-Konin
- Pociejewo (nazwa zapomniana, tzw. Wyspa)
- Część prawobrzeżna (tzw. nowy Konin)
[edytuj] Ludzie związani z Koninem
-
Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani z Koninem.
[edytuj] Współpraca międzynarodowa
Miasta partnerskie[15]:
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Polska
Multimedia w Wikimedia Commons
Hasło Konin w Wikisłowniku
-wie%C5%BCa_ci%C5%9Bnie%C5%84.jpg&filetimestamp=20100307094343)
Akmenė
Briańsk
Czerniowce
Doblena
Hénin-Beaumont
Herne
Karłowo
Santa Susanna
Sundsvall
Wakefield
Ungheni
