Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Konklawe 1978 (Jan Paweł I)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Konklawe 25-26 sierpnia 1978konklawe, które po śmierci Pawła VI 6 sierpnia 1978 wybrało na jego następcę Jana Pawła I.

Spis treści

[edytuj] Lista uczestników

Kolegium Kardynalskie w sierpniu 1978 liczyło 129 kardynałów, z czego 114 miało uprawnienia elektorskie. W konklawe wzięło udział 111 spośród nich:

Trzech elektorów mianował papież Pius XII, ośmiu papież Jan XXIII, a pozostałych stu Paweł VI.

[edytuj] Nieobecni z powodu choroby

Trzech kardynałów elektorów (jeden z nominacji Piusa XII, dwóch – Pawła VI):

[edytuj] Wykluczeni z udziału w konklawe

15 kardynałów (w tym 5 nominowanych przez Piusa XII, 4 przez Jana XXIII i 6 przez Pawła VI) zostało wykluczonych z udziału w konklawe z racji ukończenia 80. roku życia na podstawie wydanych przez Pawła VI motu proprio "Ingravescentem aetatem" z 1970 roku oraz konstytucji "Romano Pontifici eligendo" z 1975 roku. Była to najbardziej rewolucyjna zmiana dotycząca elektorów papieża od Soboru Laterańskiego III w 1179.

[edytuj] Kandydaci

Wśród papabili wymieniano najczęściej kardynała Giuseppe Siriego, jako kandydata frakcji konserwatywnej, dążącej do zniwelowania skutków reform Soboru Watykańskiego II, oraz kardynała Giovanni Benelliego, jako kandydata frakcji prosoborowej. Do potencjalnych następców Pawła VI zaliczano też wielu innych kardynałów (m. in. S. Baggio, U. Poletti, S. Pignedoli, A. Lorscheider z Brazylii, J. Willebrands z Holandii itd.), ich szanse oceniano jednak znacznie niżej.

[edytuj] Domniemane wyniki głosowań

Konklawe rozpoczęło się wieczorem 25 sierpnia i zakończyło już następnego dnia, po czwartym głosowaniu wyborem patriarchy Wenecji Albino Lucianiego, który przybrał imię Jan Paweł I. Wiadomo, że kandydatura Lucianiego (który rzadko był wymieniany wśród papabile) została wysunięta przez Benelliego.

Wielu pisarzy i dziennikarzy próbowało, opierając się na trudnych do zweryfikowania informacjach wyciekających z Watykanu, zrekonstruować wyniki poszczególnych głosowań. Stosunkowo najbardziej wiarygodna wydaje się rekonstrukcja oparta na wyznaniach gadatliwego i dość swobodnie interpretującego reguły o zachowaniu tajemnicy kardynała Casariego z Gwatemali, który brał udział w tym konklawe[2]:

Pierwsza tura: Siri – 25; Luciani – 23; Pignedoli – 18; Baggio – 9; König – 8; Bertoli – 5; Pironio – 4; Felici i Lorscheider – po 2; reszta – 15

Druga tura: Luciani – 53; Siri – 24; Pignedoli – 15; reszta – 23

Trzecia tura: Luciani – 70; Siri – 12; Pignedoli – 10; reszta – 15

Czwarta tura: Luciani – 98; reszta – 13

Wszystkie głosowania odbyły się 26 sierpnia (dwa rano i dwa po południu). W drugiej turze 4 głosy miał otrzymać Karol Wojtyła.

Przypisy

  1. Na podstawie motu proprio Pawła VI "Ad purpuratorum patrum" z 11 lutego 1965 patriarchowie wschodnich kościołów katolickich wyniesieni do godności kardynalskiej nie otrzymują żadnego rzymskiego tytułu kardynalskiego, lecz otrzymują rangę kardynała patriarchy i są zaliczani – choć nie na równych prawach – do grona kardynałów biskupów.
  2. Cesare de Agostini „Konklawe XX wieku. Kulisy wyborów papieży.”, Wyd. M, Kraków 2005 s. 331

[edytuj] Linki zewnętrzne


Poprzednik
Konklawe 1963
Konklawe 1978
Jan Paweł I
Następca
Konklawe 1978
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Konklawe_1978_(Jan_Paweł_I)&oldid=29660514
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty