Konrad Fiałkowski (ur. 29 grudnia 1939 r. w Lublinie) – prof. zw. dr hab. nauk komputerowych, polski naukowiec specjalizujący sie w informatyce i cybernetyce oraz pisarz fantastyki naukowej.
Spis treści |
Ukończył Liceum Ogólnokształcące im Jana Zamojskiego, w Lublinie a w roku 1957 został laureatem Olimpiady Fizycznej. W 1959 uczestniczył w zespole tworzącym oprogramowanie pierwszego polskiego komputera, noszącego nazwę XYZ.
W 1962 ukończył Wydział Elektroniki Politechniki Warszawskiej. W 1964 otrzymał doktorat z zakresu maszyn matematycznych. Habilitował się w 1966. W czasie pracy w University of Pennsylvania (1968) prowadził badania nad algorytmami genetycznymi. Od 1973 posiada tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, od 1981 profesora zwyczajnego.
W latach 1960-1962 był operatorem - programistą pierwszej polskiej maszyny cyfrowej w Zakładzie Aparatów Matematycznych PAN; od 1962 pracuje na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej. W latach 1973-1975 profesor Politechniki Warszawskiej (dyrektor Centralnego Ośrodka Informatyki), w latach 1975-1981 dyrektor Instytutu INTE w Warszawie. Od 1997 profesor zwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1996-2007 profesor w Rensselaer Polytechnic Institute w Troy.
Członek-senior Institute of Electrical and Electronics Engineers (od 1968). Specjalista od spraw komputerowych w organizacji UNESCO. Autor ponad 80 publikacji naukowych oraz książek z zakresu informatyki, m.in. Maszyna ZAM-2 (1963, pierwsza w języku polskim książka o maszynie cyfrowej).
Główne kierunki badań: modelowanie ewolucyjne, architektura maszyn przetwarzających informacje, antropologia systemowa, prace nad hipotezą dotyczącą powstawania mózgu ludzkiego jako efektu ubocznego stresu cieplnego. Twórca koncepcji maszyny cyfrowej ANOPS do zastosowań biomedycznych. Opracował projekt konceptora - maszyny bez liczb i arytmetyki przetwarzającej koncepty.
Jako pisarz science fiction debiutował w 1956 na łamach tygodnika "Dookoła Świata". Laureat drugiej nagrody w konkursie literackim czasopisma "Młody Technik" za opowiadanie Prawo wyboru (1962), które otrzymało również wyróżnienie na Międzynarodowym Konkursie Fantastyki w Moskwie. Najczęściej publikował swoje opowiadania na łamach "Młodego Technika" oraz "Nurtu".
Opowiadania Fiałkowskiego z lat 1956-1979 utrzymane były głównie w konwencji "cudownego wynalazku". W późniejszej fazie twórczości następuje wyraźny przełom - nowsze utwory Fiałkowskiego poruszają tematykę poszukiwania prawdy i praw rządzących rzeczywistością, na przykład w podejmującej interpretację Nowego Testamentu powieści Adam, jeden z nas. Opowiadania Poprzez piąty wymiar, Szansa śmierci, Biohazard stały się podstawą widowisk i filmów telewizyjnych.
Utwory Fiałkowskiego były tłumaczone na język angielski, bułgarski, czeski, francuski, japoński, niemiecki, portugalski, rosyjski, rumuński, słowacki, szwedzki, węgierski, włoski.
Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.