| Konrad z Piacenzy | |
| Corrado Confalonieri | |
| tercjarz | |
![]() |
|
| Data urodzenia | ok. 1290 Prowincja Piacenza |
| Data śmierci | 19 lutego 1351 Noto |
| Kościół / wyznanie | rzymskokatolicki |
| Wspomnienie | 19 lutego |
| Patron | chorych z przepukliną |
| Szczególne miejsca kultu | Sycylia, zakony franciszkańskie |
Konrad z Piacenzy OFS, właśc. Konrad Confalonieri (ur. ok. 1290, zm. 19 lutego 1351 w Noto) - włoski pustelnik, tercjarz franciszkański[1], święty Kościoła katolickiego.
Spis treści |
Konrad Confalonieri urodził się około roku 1290 w zamożnej, włoskiej rodzinie. Za młodu obrał sobie zawód rycerski. W roku 1313, w czasie polowania, rozpalił ognisko dla wypłoszenia zwierzyny, czym wywołał pożar. Namiestnik Piacenzy, Galeazzo Visconti, skazał na śmierć przypadkowo przyłapanego w lesie człowieka, podejrzanego o umyślny pożar lasu. Konrad zgłosił się wówczas do namiestnika i wyznał swoją winę. Wynagrodził też pieniężnie wyrządzoną miastu szkodę. Oddał na ten cel cały swój majątek. Wydarzenie to stało się przełomem religijnym w życiu jego i małżonki, która wstąpiła do klasztoru klarysek w Piacenzy.
Konrad zaczął prowadzić żywot wędrownego ascety. Wstąpił w 1315 do III zakonu św. Franciszka. Jako pielgrzym pokutny nawiedził wiele sanktuariów Italii. Osiadł w 1343, jako pustelnik w dolinie Noto koło Syrakuz na Sycylii. Posiadał dar prorokowania.
Zmarł 19 lutego 1351 r. a jego ciało zostało pochowane w kościele Św. Mikołaja w Noto.
W roku 1485 jego szczątki umieszczono w srebrnej trumnie. Papież Leon X zatwierdził jego kult dla diecezji syrakuskiej w roku 1515, potem rozszerzony został na całą Sycylię za czasów papieża Pawła III (1544) a Urban VIII kult rozciągnął na całe zakony franciszkańskie w 1625. Święty Konrad nie został nigdy kanonizowany.
Jest patronem osób cierpiących z powodu przepukliny.
Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 19 lutego.