| Konstandinos Karamanlis | |
![]() |
|
| Data i miejsce urodzenia | 8 marca 1907 |
| Data i miejsce śmierci | 23 kwietnia 1998 |
| Premier Królestwa Grecji | |
| Przynależność polityczna | Unia Narodowo Radykalna |
| Okres urzędowania | od 1955 do 1963[1] |
| Poprzednik | Aleksandros Papagos |
| Następca | Panajotis Pipinelis |
| Premier III Republiki Helleńskiej | |
| Przynależność polityczna | Nowa Demokracja |
| Okres urzędowania | od 1974 do 1980 |
| Poprzednik | Adamandios Andrutsopulos |
| Następca | Jeorios Rallis |
| Prezydent Grecji | |
| Przynależność polityczna | Nowa Demokracja |
| Okres urzędowania | od 1980 do 1985 |
| Poprzednik | Konstantinos Tsasos |
| Następca | Christos Sardzetakis |
| Prezydent Grecji | |
| Przynależność polityczna | Nowa Demokracja |
| Okres urzędowania | od 1990 do 1995 |
| Poprzednik | Christos Sardzetakis |
| Następca | Konstantinos Stefanopulos |
Konstandinos Karamanlis (gr. Κωνσταντίνος Καραμανλής), (ur. 8 marca 1907, zm. 23 kwietnia 1998) – grecki polityk , premier w latach 1955-1958, 1958-1961, 1961-1963, 1974-1980. Uważany za ojca rzeczywistej demokracji w Grecji, wprowadzanej w tym kraju od jesieni 1974, po kilkudziesięcioletniej przerwie (trwającej od 1935). Wkrótce po powrocie z emigracji, już jesienią 1974 doprowadził do uwięzienia kierownictwa junty czarnych pułkowników, a w początkach 1975 roku także do zakończenia serii ich procesów, ciężkimi wyrokami skazującymi. Założyciel centro-prawicowej partii Nowa Demokracja. Przywrócił obywatelstwo greckie osobom, wcześniej pozbawionym go przez juntę, z przyczyn ideologicznych. Od 1974 stopniowo umożliwiał odwiedziny w Grecji wszystkich wychodźców politycznych z okresu wojny domowej i ich rodzin oraz ostrożną jeszcze repatriację części z nich.
W największym stopniu przyczynił się do przyjęcia Grecji do EWG, co nastąpiło w 1981 r.
W roku 1980 został wybrany przez parlament prezydentem Grecji. W roku 1990 po raz drugi został prezydentem Grecji. Osiągnął wysoki autorytet także wśród swych przeciwników politycznych. W roku 1995 zakończył urzędowanie, w wieku 88 lat.
Jego bratanek, także Konstantinos Karamanlis, sprawował urząd premiera w latach 2004-2009. Jesienią 2009, w warunkach kryzysu ekonomicznego, po przedterminowych wyborach parlamentarnych, ustąpił także ze stanowiska szefa partii Nowa Demokracja.
|
|||||||
|
||||||||||||||||||||