Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Konstantin Jeriomienko | ||
| Imię i nazwisko | Konstantin Wiktorowicz Jeriomienko | |
| Data i miejsce urodzenia |
5 sierpnia 1970 Dniepropetrowsk, Ukraińska SRR  |
|
| Data i miejsce śmierci |
18 marca 2010 Moskwa, Rosja  |
|
| Pozycja | pomocnik/napastnik | |
| Wzrost | ? cm | |
| Masa ciała | ? kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1988 1989 1990 1990 1990 1991-2001 |
 Dnipro Dniepropetrowsk Sielenga Ułan Ude Traktor Pawłograd Ałga Frunze Mechanizator Dniepropetrowsk/ Dina Moskwa |
1 (0) 2 (0) 18 (3) 8 (1) ? (?) ? (533) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1992-2001 | Rosja (futsal) | 66 (122) |
Konstantin Wiktorowicz Jeriomienko (ros. Константин Викторович Ерёменко, ukr. Костянтин Вікторович Єременко, Kostiantyn Wiktorowycz Jeremenko; ur. 5 sierpnia 1970 w Dniepropetrowsku, Ukraińska SRR, zm. 18 marca 2010 w Moskwie) – rosyjski futsalowiec i piłkarz pochodzenia ukraińskiego, grający na pozycji pomocnika, a wcześniej napastnika, reprezentant Rosji w futsalu.
Spis treści |
Wychowanek klubu Dnipro Dniepropetrowsk, w którym rozpoczął karierę piłkarską. Jednak nie potrafił przebić się do podstawowego składu, rozegrał tylko jeden mecz. Potem występował w klubach Sielenga Ułan Ude, Traktor Pawłograd oraz Ałga Frunze, aby w 1990 zdecydować się na przejście do futsalu. Na początku bronił barw miejscowego futsalowego klubu Mechanizator. W następnym roku wyjechał do Moskwy, gdzie został futsalowcem Diny. Z tym klubem zdobył wiele sukcesów. W oficjalnych meczach zdobył 1132 bramki, w tym dla klubu – 972, dla reprezentacji Rosji – 122. Strzelił najwięcej bramek w historii mistrzostw Rosji - 533, Pucharu Rosji - 210, pucharów europejskich - 61. Ustanowił rekord – w 1994 zdobył 91 goli w 32 meczach mistrzostw Rosji.
Występował w reprezentacji Rosji w futsalu, z którą w 1999 zdobył mistrzostwo Europy.
Po zakończeniu kariery piłkarskiej został wybrany na pierwszego Prezydenta Rosyjskiej Superligi w futsalu. W 2002 objął stanowisko prezydenta Dinama Moskwa.
Wieczorem 18 marca 2010, podczas rekreacyjnej gry w piłkę w hali Dinama nagle poczuł się źle i zasłabł. Przewieziono go do szpitala, gdzie lekarze przez półtorej godziny bezskutecznie próbowali go reanimować. Zmarł tego samego dnia. Przyczyną zgonu była niewydolność serca[1].
