Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Konstanty Biergiel | |
 wiceadmirał |
|
| Data i miejsce urodzenia | 11 września 1855 Tuła |
| Data śmierci | 7 grudnia 1939 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | od 1876 |
| Siły zbrojne |  Carski WMF (1876-1919) Marynarka Wojenna (1919-1921) |
| Jednostki | Noworossijsk Reni Bug Dwienadcat Apostołow Gieorgij Pobiedonosiec Zaporożec Nowgorod Czesma |
| Stanowiska | szef Polskiej Bazy Morskiej we Francji |
| Główne wojny i bitwy | I wojna światowa |
| Późniejsza praca | Liga Morska i Rzeczna |
| Odznaczenia | |
 |
|
Konstanty Biergiel (ur. 11 września 1855, zm. 7 grudnia 1939) – polski wiceadmirał i morski oficer pokładowy okrętów nawodnych. W okresie od 1876 do 1919 służył w Imperialnej Marynarce Wojennej Rosji, a następnie do 1921 w polskiej Marynarce Wojennej. Brał udział w I wojnie światowej. Karierę w Polsce zakończył na stanowisku szefa Polskiej Bazy Morskiej w Cherbourgu.
Spis treści |
Konstanty Biergiel urodził się 11 września 1855 w Tule w rodzinie Władysława i Marii z Malewskich. W 1876 ukończył Morski Korpus Kadetów w Sankt Petersburgu. Był także absolwentem Akademii Morskiej w Petersburgu (1908).
Po ukończeniu szkoły i otrzymaniu stopnia miczmana został skierowany do służby liniowej i pływał na okrętach różnych klas. W 1882 otrzymał awans na lejtnanta (porucznika). W latach 1893-1893 dowodził, w stopniu kapitana II rangi (komandora porucznika), torpedowcami "Noworossijsk" i "Reni". Następnie służył na stawiaczu min "Bug", pancernikach "Dwienadcat' Apostołow" i "Gieorgij Pobiedonosiec" oraz kanonierce "Zaporożec". W 1901, po otrzymaniu awansu do stopnia kapitana I rangi (komandora), został dowódcą pancernika obrony wybrzeża "Nowgorod". W 1902 był attaché morskim w Stambule, a od 1903 do 1907 dowodził pancernikiem "Czesma". Po ukończeniu Akademii Morskiej dowodził siłami torpedowymi na Morzu Czarnym. W 1910 mianowano go kontradmirałem i powierzono dowodzenie amurską Flotyllą Rzeczną. W 1913 awansował na wiceadmirała. Podczas I wojny światowej pracował w rosyjskim Sztabie Generalnym.
miczman – 1876
lejtnant – 1882
kapitan 2. rangi – 1893
kapitan 1. rangi – 1901
kontradmirał – 1910
wiceadmirał – 1913W 1919 przybył do Warszawy i zgłosił się do Wojska Polskiego. Został zweryfikowany jako generał porucznik marynarki i udał się jako ekspert na rokowania ws. traktatu wersalskiego. Od 1920 był pierwszym szefem Polskiej Bazy Morskiej w Cherbourgu. W 1921 w stopniu wiceadmirała został przeniesiony w stan spoczynku. Po odejściu z wojska zamieszkał w Bydgoszczy, gdzie działał w oddziale Ligi Morskiej i Rzecznej. Wykładał również w Oficerskiej Szkole Marynarki Wojennej. Przed rozpoczęciem II wojny światowej ewakuował się z Bydgoszczy. Dalsze jego losy są nieznane. Zmarł 7 grudnia 1939. Został pochowany na warszawskim Ursusie. Był odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.
