Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Konstanty Miodowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Konstanty Miodowicz
JRUK 20070902 NOWYFOLWARK KONSTANTY MIODOWICZ.jpg
Data i miejsce urodzenia 9 stycznia 1951
Gniewkowo
Poseł VII kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Okres urzędowania od 8 listopada 2011
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Konstanty Bronisław Miodowicz (ur. 9 stycznia 1951 w Gniewkowie) – polski działacz państwowy i polityk, od 1997 poseł na Sejm III, IV, V, VI i VII kadencji.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Z wykształcenia jest etnografem, absolwentem Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ukończył też podyplomowe studium z zakresu dydaktyki i pedagogiki w krakowskiej AWF. W dzieciństwie wystąpił w filmie „Cierpkie głogi” (1966) w reżyserii Janusza Weycherta. Przez pewien czas był zatrudniony w Zakładzie Alpinizmu AWF (zdobył m.in. Elbrus na Kaukazie).

Podczas gdy jego ojciec Alfred Miodowicz był członkiem PZPR i szefem OPZZ, Konstanty Miodowicz działał w opozycji demokratycznej, należał do Niezależnego Zrzeszenia Studentów, wspólnie z m.in. Janem Rokitą założył pacyfistyczny Ruch Wolność i Pokój.

W latach 1990–1996 pracował w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Urzędzie Ochrony Państwa, gdzie, jako szef kontrwywiadu (w stopniu pułkownika), uczestniczył w budowie polskich służb specjalnych. Zasiadł następnie w radzie nadzorczej Fundacji Instytut Lecha Wałęsy.

W 1997 został wybrany na posła do Sejmu III kadencji z listy Akcji Wyborczej Solidarność. Był członkiem rady politycznej Chrześcijańskiej Demokracji III RP[1]. Potem przystąpił do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego, w 2001 zasiadał w klubie parlamentarnym tej partii. Do Sejmu IV i V kadencji uzyskiwał mandat z listy Platformy Obywatelskiej w okręgu kieleckim. W parlamencie zasiadał m.in. w Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji do spraw Służb Specjalnych. W lipcu 2004 został wybrany do komisji śledczej powołanej do zbadania tzw. afery Orlenu. Był posłem, który złożył wniosek o przesłuchanie przed tą komisją w charakterze świadka Anny Jaruckiej, byłej asystentki Włodzimierza Cimoszewicza (wówczas kandydata w wyborach prezydenckich), poznanej za pośrednictwem Wojciecha Brochwicza[2].

W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz czwarty został posłem, otrzymując 33 229 głosów. Do sierpnia 2008 przewodniczył radzie wojewódzkiej PO w Kielcach[3]. W 2009 bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego w okręgu małopolsko-świętokrzyskim.

W wyborach w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 14 202 głosy[4].

[edytuj] Ordery i odznaczenia

[edytuj] Życie prywatne

Jest żonaty z Małgorzatą Miodowicz z domu Belon, młodszą siostrą barda Wojtka Belona. Jego siostrą była alpinistka Dobrosława Miodowicz-Wolf.

Przypisy

  1. Ruch za Lechem. polityka.pl, 26 sierpnia 2000. [dostęp 10 sierpnia 2010].
  2. Miodowicz zeznawał w procesie przeciwko Jaruckiej. wiadomosci24.pl, 29 lipca 2008. [dostęp 10 sierpnia 2010].
  3. Przewodniczący świętokrzyskiej PO podał się do dymisji. wp.pl, 4 sierpnia 2008. [dostęp 26 lutego 2011].
  4. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 31 października 2011].
  5. M.P. z 1996 r. Nr 15, poz. 186
  6. M.P. z 1993 r. Nr 62, poz. 559

[edytuj] Bibliografia

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Konstanty_Miodowicz&oldid=31040510
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty