| Konstantyn Lekapen |
|
| Cesarz bizantyjski | |
| Okres panowania | od 25 grudnia 925 do 27 stycznia 945 |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Lekapenowie |
| Zmarł | 946 |
| Ojciec | Roman I Lekapen |
| Matka | Teodora |
Konstantyn Lekapen (zm. 946 na Proti) – cesarz bizantyjski, koregent Konstantyna VII Porfirogenety w latach 925–945.
Był synem cesarza Romana I i Teodory. Został powołany na tron 25 grudnia 925 r. Formalnie współrządził wraz z ojcem i braćmi Krzysztofem, Stefanem oraz z Konstantynem VII. Faktycznie był narzędziem w polityce dynastycznej.
16 grudnia 944 r. wspólnie ze Stefanem Lekapenem dokonał zamachu stanu, doprowadził do detronizacji ojca i umieszczenia go w klasztorze. Przejął z bratem jako współcesarz faktyczną władzę w państwie. 27 stycznia 945 r. został obalony przez prawowitego basileusa Konstantyna VII. Zesłany jako mnich do klasztoru na wyspie Proti spędził tam ostatnie miesiące życia.