Na mapach:
Kleofas − kopalnia węgla kamiennego znajdująca się w Katowicach, dzielnicy Załęże. Obecnie kopalnia jest w likwidacji. Do tego czasu była częścią Katowickiego Holdingu Węglowego.
Spis treści |
Kopalnia Kleofas powstała w 1840 roku, natomiast eksploatację rozpoczęto w 1845 roku. W 1855 połączono ją z polami górniczymi i kopalniami: "Adam", "Eva", "Joseph", "Jenny" i "Rinaldo". Kopalnia w jednej połowie należała do Karola Goduli[1], a w drugiej do żydowskiego kupca i przedsiębiorcy z Bytomia, dzierżawcy folwarku w Bogucicach, Loebla Freunda, a następnie do dyrektora dóbr hrabiego A. M. von Renarda ze Strzelec Opolskich, Karola Neumanna. Kopalnię, która w 1867 roku została zatrzymana, od spadkobierczyni Goduli, Joanny Gryzik-Schaffgotsch kupiła w 1880 roku firma Georg von Giesches Erben i uruchomiła ją ponownie w 1886 roku. Dziesięć lat później, gdy na początku marca trwał strajk górników Zagłębia w Karvinie firma spadkobierców Giszego wykorzystywała nadarzającą się koniunkturę do zwiększenia zysków. 3 marca 1896 wybuchł pożar[2], w wyniku którego zginęło około 110 górników. Pochowano ich na cmentarzu przy ul. Brackiej. W 1887 wybudowano pierwszy wodociąg w Katowicach, doprowadzający wodę do miasta z kopalni "Kleofas"[3]. Regularne wydobycie węgla w kopalni ustało w październiku 2004 roku.
W roku 2001 zdecydowano o jej zamknięciu, co ostatecznie zrobiono w 2004.
Na terenie kopalni znajdują się obiekty, objęte ochroną konserwatorską (ul. Obroki 77), będące świadectwem kultury materialnej. Do zabytkowych zabudowań należą: budynek dawnej straży pożarnej, budynek dawnej stajni, budynek dawnej stacji ratownictwa górniczego, budynek dawnej elektrowni (z 1893), budynek ciepłowni (z 1895), budynek nadszybia szybu "Fortuna" III, budynek maszynowni "Fortuna" I przedział zachód. Nadszybie wzniesiono w tradycyjnym stylu, z dwuspadowym dachem. Fundamenty i ściany są wykonane z cegieł, a cokoły − z kamienia ciosowego. W budynku znajdują się prostokątne stalowe okna, zwieńczone łukiem, z kamiennymi parapetami. Na elewacjach umiejscowiono architektoniczne detale ceglane. Cokół wykonano z kamienia ciosowego. Ryzality wykończono gzymsami ceglanymi[4][5][6].
Ochroną konserwatorską objęto także zabudowania kopalni w rejonach przy ul. Feliksa Bocheńskiego (szyby wentylacyjne wschodnie I i II) i w rejonie "Gottwald" (teren Silesia City Center)[7]. Dawna wieża wyciągowa Szybu Wschodniego II została wpisana do rejestru zabytków 23 października 2010 (nr rej.: A/321/10).