Kopiec Unii Lubelskiej

Kopiec Unii Lubelskiej - stan przedwojenny

Stan z przełomu XIX i XX w.

Kopiec Unii Lubelskiej – kopiec na wzgórzu zwanym Wysokim Zamkiem we Lwowie, usypany z okazji trzechsetnej rocznicy Unii Lubelskiej. Wzniesiony dzięki inicjatywie i wkładowi finansowemu Franciszka Smolki. W dniu poświęcenia kamienia węgielnego - 11 sierpnia 1869 wśród uroczystego, manifestacyjnego nastroju sypano tam ziemię ze wszystkich stron Polski, a nawet z grobów: Mickiewicza, Słowackiego i gen. Kniaziewicza. Ziemię pod kopiec brano ze splantowanego szczytu wzgórza, a kamienie w pewnej części z zabytkowych ruin zamku obronnego.

Ze szczytu (413 m n.p.m.) roztacza się widok na miasto i okolicę. W pogodne dni widnokrąg sięga po Woroniaki za Oleskiem oraz po Beskid Stryjski, gdzie wyraźnie występują szczyty Paraszki i Zełemina pod Skolem. Najkorzystniej oglądać z niego zabytkowy Lwów w godzinach porannych, gdy słońce oświetla miasto od strony kopca.

Historia:

• 28 czerwca 1869 – uchwała rady miasta;
• 11 sierpnia 1869 – położenie kamienia węgielnego, ozdobionego herbami Polski, Litwy i Rusi oraz napisem "Wolni z wolnymi, równi z równymi. Polska, Litwa i Ruś zjednoczone Unią Lubelską 12 sierpnia 1569" dłuta Parysa Filippiego;
• 12 sierpnia 1874 – przeniesienie lwa, symbolu Lwowa, spod magistratu pod kopiec;
• 1906 – osunięcie części stoku.

Linki zewnętrzne

• Markijan Prokopowycz: Kopiec Unii Lubelskiej: imperialna polityka i rocznice narodowe w Habsburskim Lwowie (pol.). Centrum Historii Miejskiej Europy Środkowo-Wschodniej. [dostęp 2012-02-16].