Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Kopiowanie - zabieg chirurgiczny mający na celu odpowiednie ukształtowanie lub zredukowanie wielkości uszu lub długości ogona u psa.
Spis treści |
Początkowo ogony obcinane były u większości ras w celach użytkowych aby wzmocnić plecy, zwiększyć szybkość, a uszy wraz z ogonem także po to, aby zapobiec obrażeniom podczas walk. Psami często poddawanymi tym zabiegom, były psy pasterskie tj. owczarek środkowoazjatycki, które ze względu na stróżująco - obronne funkcje były narażone na bezpośrednią konfrontację z takimi drapieżnikami, jak na przykład wilki. Stąd aby zmniejszyć szanse poważnych obrażeń redukowano długość ogona, jak i w różnym stopniu przycinano małżowiny uszne szczeniąt. Psy myśliwskie także były poddawane zabiegom kopiowania z powodów praktycznych. Do takich psów zalicza się m.in. doga argentyńskiego, który był wykorzystywany do polowań na pumy. Istnieją rasy, gdzie cięcie ogonów i uszu miało wydźwięk tylko estetyczny i do takich ras należy m.in. Schipperke. W czasach Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii istniał podatek nakładany na pracujące psy z ogonami. Żeby uniknąć zapłaty podatku, obcinano psom ogony. Podatek został unieważniony w 1796 roku, ale nie przerwało to stosowanej dotąd praktyki.
W przypadku uszu najczęściej zabieg chirurgiczny ma na celu odpowiednie, do budowy głowy psa, ukształtowanie chrząstki ucha. Dla uzupełnienia efektu u niektórych ras (np. dog niemiecki) uszy odpowiednio podkleja się plastrami, aby w ostateczności miały pionową pozycję. Współcześnie coraz częściej odstępuje się od zabiegów kopiowania pozostawiając psom ogony i uszy w naturalnym kształcie.
1 stycznia 2010 Polska Federacja Kynologiczna, jako pierwsze stowarzyszenie kynologiczne w Polsce wprowadziło zakaz kopiowania psów [1]. Zakaz ten dotyczy wszystkich zgłoszonych miotów z hodowli zarejestrowanych w Federacji. 20 lutego 2010 Polski Klub Psa Rasowego wprowadził zakaz prezentowania na wystawach Klubu psów kopiowanych, co określa §13 ust. 1 Regulaminu wystaw psów rasowych [2].
Kopiowanie ogona i uszu są to dwa osobne zabiegi. Zwolennicy twierdzą ze zabiegi nie są znacząco bolesne i mogą zapobiegać przyszłym infekcjom, które mogą powodować silniejszy ból, niż sam zabieg kopiowania, który zrobiony tuż po urodzeniu zapewni łatwe wyleczenie rany. Zabieg obcinania ogona wykonuje się między 10 a 14 dni od momentu narodzenia się szczenięcia.
Przeciwnicy twierdzą, że zabieg jest wykonywany bardziej dla celów estetycznych niż zdrowotnych, który tylko dostarcza zwierzęciu niepotrzebnego bólu.
Współcześnie wiele państw zakazuje całkowicie dokonywania zabiegów kopiowania ogonów i uszu. W Europie, obcinanie uszu jest zabronione m.in. w tych państwach, które ratyfikowały Europejską Konwencję o Ochronie Zwierząt Domowych przyjętą przez Radę Europy(European Convention for the Protection of Pet Animals [3]). Polska nie ratyfikowała Konwencji, zakaz kopiowania w Polsce wynika z prawa krajowego.
Status prawny poddawania zabiegom kopiowania ogona i uszu psów z rozróżnieniem na poszczególne państwa[4]:
Argentyna: Nieograniczony
Australia: Zakazany we wszystkich stanach i terenach od czerwca 2004
Austria: Zakazany od 1 stycznia 2005 uzgodniony przez "Bundestierschutzgesetz"
Belgia: Zakazany od 1 stycznia 2006
Brazylia: Zakaz wykonywania zabiegów kosmetycznych
Chile: Nieograniczony
Chińska Republika Ludowa: Nieograniczony
Chorwacja: Zakazany
Cypr: Zakazany od 1991
Czechy: Zakazany
Dania: Zakazany od 1 czerwca 1996
Estonia: Zakazany od 2001
Filipiny: Nieograniczony
Finlandia: Zakazany od 1992 z wyjątkiem ogonów, obowiązuje zakaz wystawiania kopiowanych psów
Francja: Zakazany od 4 sierpnia 2003
Grecja: Zakazany od 1991
Holandia: Zakazany od 1 września 2001
Indie: Nieograniczony
Indonezja: Nieograniczony
Irlandia: Nieograniczony dla psów, zakazany dla koni
Islandia: Zakazany od 2001
Izrael: Zakazany od 2000
Kanada: Nieograniczony
Litwa: Zakazany
Luksemburg: Zakazany od 1991
Łotwa: Zakazany
Mauritius: Nieograniczony
Meksyk: Nieograniczony
Nepal: Nieograniczony
Niemcy: Zakazany od 1 maja 1992, z wyjątkiem psów pracujących
Nowa Zelandia: Nieograniczony
Norwegia: Zakazany od 1987
Polska: Zakazany od 1997 roku, [5]
Portugalia: Nieograniczony
Republika Południowej Afryki: Zakazany od 2007
Rosja: Nieograniczony
Słowacja: Zakazany od 1 stycznia 2003
Stany Zjednoczone: Nieograniczony
Szwecja: Zakazany od 1989
Szwajcaria: Zakazany od 1 lipca 1981 dla uszu i od 1988 dla ogona
Węgry: Zakazany
Wielka Brytania: Zakazany w Anglii i Walii, z wyjątkiem pracujących psów. Zakazany w Szkocji bez żadnych wyjątków. Nieograniczony w Irlandii Północnej.
Włochy: Zakazany w Turynie i Rzymie
Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych: Zakazany od 2005
