Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł od 2012-04 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Koreańska Armia Ludowa | |
 Flaga Koreańskiej Armii Ludowej |
|
| Państwo |  Korea Północna |
| Historia | |
| Sformowanie | 8 lutego 1948 |
| Dane podstawowe | |
| Wiek poboru | 17 lat |
| Obecny dowódca | Kim Dzong Un[1] |
| Liczebność | 1 106 000[2] (2010) |
| Dostępni | |
| Mężczyźni | 5 851 801 (2005) |
| Kobiety | 5 850 733 (2005) |
| Podlegają służbie wojskowej | |
| Mężczyźni | 4 810 831 (2005) |
| Kobiety | 4 853 270 (2005) |
| Osiągają corocznie wiek poboru | |
| Mężczyźni | 194 605 (2005) |
| Kobiety | 187 846 (2005) |
Koreańska Armia Ludowa kor. Chosŏn inmin'gun (조선인민군) – oficjalne oddziały sił zbrojnych Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej. Powołane zostały 9 lutego 1948 roku przez Kim Ir Sena.
Spis treści |
Korea Północna jest obecnie najbardziej zmilitaryzowanym państwem na świecie[3] posiadając czwartą co do wielkości armię na świecie liczącą 1 106 000 osób personelu, do 20% mężczyzn w wieku pomiędzy 17 a 54 rokiem życia znajduje się w regularnych siłach zbrojnych[4]. Służba wojskowa trwa od 6 do 10 lat (dla kobiet krócej). Siły Koreańskiej Armii Ludowej posiadają bardzo rozbudowaną liczbę instalacji wojskowych rozsianych po całym kraju, liczne fabryki amunicji oraz zwarty system obrony przeciwlotniczej. Siły te posiadają również trzeci co do wielkości arsenał broni biologicznej na świecie[5]. Największym atutem KAL są oddziały elitarne czyli oddziały sił specjalnych w liczbie 180 tysięcy. Stawiają Koreę Północną na trzecim miejscu pod względem liczebności oddziałów elitarnych wśród wszystkich armii na świecie[6].
Stale rozwijane są wszystkie gałęzie uzbrojenia. Rozwój wojsk pancernych, radiotechnicznych, floty i lotnictwa jest mniej intensywny niż rozwój broni masowego rażenia. Koreańczycy stale pracują także nad rozwijaniem broni biologicznej: zarazki wąglika, cholery, tyfusu, ospy i innych chorób; oraz nad bronią chemiczną, w której skład wchodzą m.in: gaz musztardowy, sarin oraz gaz VX. KAL posiada także odpowiednie technologie do przenoszenia zarówno broni biologicznej jak i chemicznej na pociskach artyleryjskich oraz broni rakietowej o zwiększonym zasięgu i sile rażenia typu Rodong o średnim zasięgu do 1,5 tys. kilometrów, oraz typu Taepodong (Taepodong 1 i Taepodong 2) o dużym zasięgu (odpowiednio 2500 km oraz ok. 6000 km). W ich polu rażenia znajduje się duża część Rosji z Władywostokiem, Chińska Republika Ludowa z Hongkongiem, Pekinem i Szanghajem, Tajwan, Filipiny, Korea Południowa, Japonia oraz amerykańska baza wojskowa na wyspie Guam.
KAL ma w swoim arsenale od 6 do 8 ładunków jądrowych[7] uzyskanych ze zużytych prętów plutonowych z Ośrodka Badań Jądrowych w Jongbjon. Ocenia się, że aktualnie północnokoreańskie bomby atomowe nie stanowią większego zagrożenia ze względu na ich zawodność.
Współczesne siły Koreańskiej Armii Ludowej dzielą się na:
Wojska Lądowe Koreańskiej Armii Ludowej
Marynarka Wojenna Koreańskiej Armii Ludowej
Północnokoreańskie Siły Powietrzne| Ten artykuł jest częścią serii Ustrój i polityka Korei Północnej  |
|
Poza regularną armią na terenie Korei Północnej działają także organizacje paramilitarne. Są to:
Ewentualna wojna z Koreą Południową oznaczałaby duże straty zarówno materialne, jak i w ludziach. Atak elitarnych oddziałów i armii czynnej spowodowałby zniszczenia głównie w strefie przygranicznej. Najbardziej zagrożona byłaby stolica Korei Południowej - Seul. Istnieje także zewnętrzne zagrożenie rakietowe oraz atomowe dla takich państw jak: Japonia, Chiny, Rosja, Korea Południowa, USA. Jednak mobilność i niekorzystne usytuowanie Korei Północnej w połączeniu z siłą Korei Południowej (współpracującej ze Stanami Zjednoczonymi) powoduje, że KAL jest raczej lokalnym zagrożeniem.
