Korienizacja (ros. коренизация) - narodowościowa polityka Związku Radzieckiego na początku lat 20. XX wieku.
Polityka korienizacji została sformułowana w 1913 przez Józefa Stalina (jak na ironię - późniejszego propagatora rusyfikacji). Wprowadzanie jej w życie rozpoczęto po rewolucji październikowej.
Korienizacja zakładała podział terytorialny wedle kryteriów narodowościowych, troskę o rozwój kultur poszczególnych narodów wchodzących uprzednio w skład Imperium Rosyjskiego, tworzenie lokalnych partii komunistycznych.
Owocami korienizacji były m.in. utworzenie w Azji Środkowej republik narodowościowych (Uzbeckiej, Tadżyckiej, Kazachskiej, Kirgiskiej i Turkmeńskiej), wprowadzenie alfabetów do języków ałtajskich, a przede wszystkim polityka ukrainizacji w USRR w latach 1923-1929[1].