Koronka do Miłosierdzia Bożego – modlitwa poświęcona tajemnicy Bożego miłosierdzia, pełnej łagodności i przebaczenia miłości Boga do grzeszników[1]. Jak każda koronka, jest ona zbiorem modlitw powtarzanych określoną liczbę razy, liczonych przy pomocy paciorków, podobnych do tych, których używa się w różańcu. W centrum tej modlitwy znajduje się tajemnica misterium paschalnego: męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Modlący się koronką do Bożego miłosierdzia odwołują się do tej Tajemnicy, jak do źródła łaski Bożej, uzdrawiającej świat i poszczególne osoby z grzechu i stanu oddalenia od Boga. Najbardziej rozpowszechniona koronka do Bożego Miłosierdzia została przekazana przez s. Faustynę. Inna koronka została ułożona pod wpływem nie uznanych przez Kościół katolicki objawień matki Kozłowskiej, stojącej u początków Kościoła mariawitów.
Spis treści |
Koronkę tę, w prywatnym objawieniu, Jezus Chrystus podyktował św. Siostrze Faustynie Kowalskiej w Wilnie 13 i 14 września 1935 roku. Jest ona jedną z praktycznych, modlitewnych dróg wprowadzenia w życie Kościoła orędzia o Bożym miłosierdziu, opisanego przez Siostrę w Dzienniczku. Zmartwychwstały Jezus udziela z chwalebnej rany swego Serca wodę i krew - sakramentalne znaki oczyszczenia z grzechu i nowego życia (por. J 19, 34; 1J 5,6-8). Odmawiana indywidualnie i wspólnotowo wobec tak kontemplowanego Chrystusa, koronka ma pomóc chrześcijanom pojednać się z Bogiem, nawrócić się i otrzymać dar łaski, wzbudzającej w nich ufność do Boga. Jezus powiedział Faustynie, że miłosierdzie jest największym atrybutem Boga i jest większe niż Jego sprawiedliwość. Ale też, że doczesność jest czasem odwoływania się do Bożego miłosierdzia, tak by przygotować się na dzień Sądu Ostatecznego, który będzie dniem sprawiedliwości. Koronka ma głęboki rys kapłański, gdzie wierni jako kapłani Nowego Przymierza[2], składają Bogu paschalną Ofiarę Baranka, jednej Osoby w dwóch naturach - boskiej i ludzkiej[3].
By zachęcić ludzi do odmawiania tej koronki, Jezus obiecał udzielić szczególnych łask tym, którzy podejmą tę modlitwę. Wszystkie obietnice Jezusa związane z Koronką do Miłosierdzia Bożego wymagają odmawiania tej modlitwy w postawie wiary i zaufania wobec Boga, pełnienia Jego woli oraz spełniania aktów miłosierdzia względem bliźnich.
|
Odmawiaj nieustannie tę koronkę, której cię nauczyłem. Ktokolwiek będzie ją odmawiał, dostąpi wielkiego miłosierdzia w godzinę śmierci. Kapłani będą podawać grzesznikom jako ostatnią deskę ratunku; chociażby grzesznik był najzatwardzialszy, jeżeli tylko raz zmówi tę koronkę, dostąpi łaski z nieskończonego miłosierdzia mojego
|
|
Każdą duszę, która odmawiać będzie tę koronkę, bronię w godzinie śmierci jako swej chwały. (...) Kiedy przy konającym inni odmawiają tę koronkę, uśmierza się gniew Boży, a miłosierdzie niezgłębione ogarnia duszę
|
|
O, jak wielkich łask udzielę duszom, które odmawiać będą tę koronkę
|
|
Zatwardziali grzesznicy, gdy ją odmawiać będą, napełnię dusze ich spokojem, a godzina śmierci ich będzie szczęśliwa (...); gdy tę koronkę przy konających odmawiać będą, stanę pomiędzy Ojcem, a duszą konającą nie jako Sędzia sprawiedliwy, ale jako Zbawiciel miłosierny
|
Penitencjaria Apostolska 12 stycznia 2002 wydała akt, na mocy którego każdy wierny, który odmówi Koronkę do Miłosierdzia Bożego w kościele lub kaplicy w Polsce wobec Sakramentu Eucharystii, może uzyskać, pod zwykłymi warunkami, odpust zupełny.
Zgodnie z "Dzienniczkiem" św. Faustyny Kowalskiej, koronka wygląda następująco:
Na początku odmawia się:
Na dużych paciorkach (x1):
Na małych paciorkach (x10):
Na zakończenie hymn pochwalny na cześć Trójcy Świętej (x3):
Często na zakończenie koronki odmawia się również:
Koronkę najczęściej odmawia się codziennie o godz. 15-ej – o tej godzinie bowiem zmarł Chrystus, a z jego boku wytrysnęła Krew i Woda (por. J 19,34-35), ukazując w sercu Ukrzyżowanego Chrystusa źródło łaski zbawienia udzielanej w sakramentach. Według objawień św. Faustyny, Jezus poprosił by koronkę odmawiać w formie nowenny, czyli przez dziewięć dni przed Niedzielą Miłosierdzia Bożego. Nowenna do Miłosierdzia Bożego ma zacząć się więc w Wielki Piątek.
Intencje poszczególnych dni:[5]
Powstała ona w Kościele Starokatolickim Mariawitów w 1906 roku z inicjatywy św. Marii Franciszki Kozłowskiej w wyniku objawienia Dzieła Wielkiego Miłosierdzia.
Wstawka i Serce bł. Marii Franciszki została dodana po 1925 roku, czyli po śmierci św. Marii Franciszki.
Na dużych paciorkach:
Na małych paciorkach:
Na zakończenie: